Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2021.313091.1006959 مقاله پژوهشی مقایسه نانوفرمولاسیون با فرمولاسیون متداول هگزی تیازوکس و دیافنتیوران در کنترل کنه تارتن دولکه‌ای Tetranychus urticae Koch مقایسه نانوفرمولاسیون با فرمولاسیون متداول هگزی تیازوکس و دیافنتیوران در کنترل کنه تارتن دولکه‌ای Tetranychus urticae حسن زاده راضیه گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل صاحب زاده نجمه گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان، ایران علیزاده علی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر رفسنجان رامرودی سارا گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل 23 08 2021 52 1 1 13 08 11 2020 31 01 2021 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83247.html

کنه تارتن‌دولکه‌ای از مهمترین آفات گلخانه‌ای و زراعی بوده و مبارزه با آن به ‌دلیل مقاومت سریع به آفت‌‌کش‌ها، دشوار می-‌باشد. در این مطالعه، نانوفرمولاسیون برای‌ هگزی‌تیازوکس و دیافنتیوران تهیه و از طریق زیست‌سنجی روی کنه تارتن‌دولکه‌ای با فرمولاسیون‌های تجاری هر کدام از آفت‌کش‌ها روی کنه تارتن دولکه‌ای مقایسه شد. براساس نتایج زیست‌سنجی LC50 هگزی-تیازوکس و نانو‌فرمولاسیون آن به ترتیب 188 و 87 میلی‌گرم بر لیتر و برای دیافنتیوران و نانو‌فرمولاسیون آن به‌ترتیب 256 و 139 میلی‌گرم بر لیتر بود. بررسی کارایی کنه‌کشی نانوفرمولاسیونهای سنتزی، حاکی از کاهش معنی‌دار دوز موثر آفت‌کش‌ها جهت ایجاد تلفات کنه بود. باتوجه به کارایی نانوفرمولاسیون‌ در کاهش میزان LC50، خصوصیات فیزیکی آنها با میکروسکوپ الکترونی-روبشی (FESEM) و طیف‌سنجی‌مادون‌قرمز (FTIR) بررسی گردید. نتایج بررسی‌های فیزیکی نشان داد که نانوفرمولاسیون‌ها دارای اندازه تقریبی 30 نانومتر بوده که گروه‌های عاملی اصلی در پیک نانوذرات و آفت‌کش‌ها در پیک نهایی نانو‌آفت‌کش‌ها مشاهده شد. نتایج نشان داد که نانوهگزی‌تیازوکس و نانودیافنتیوران بطور موثر می‌توانند در کنترل کنه تارتن دولکه‌ای استفاده شوند. نتایج رهاسازی کنترل‌شده نانوفرمولاسیون‌ها، بیانگر عملکرد اختصاصی و قابل کنترل آن‌ها برای جلوگیری از هدر‌رفت ماده مؤثره آفت-کش و رسیدن به مکان هدف بود. بررسی فعالیت استراز، گلوتاتیون‌اس‌ترنسفراز و استیل‌کولین‌استراز بیانگر توانایی نانوآفت‌کش‌ها در ایجاد اختلالات فیزیولوژیکی در کنه تارتن دولکه‌ای بود. پیش‌بینی می‌شود که با کاربرد نانوفرمولاسیون، علاوه بر کاهش اثرات مضر بر موجودات غیرهدف، ‌بتوان از تکرار بیش از حد سمپاشی و آلودگی‌های زیست‌محیطی کاست.

 نانوفرمولاسیون اختلال فیزیولوژیکی زیست سنجی استیل کولین استراز رهایش کنترل شده Abd El-Fattah, A.Y., El-Shafei, W.K.M., El-Helaly, A.A. & AbdEl-Wahab, A.S. (2019). Testing nano-pesticides toxicity against red palm weevil Rhynchophorus ferrugineus (Olivier) in Egypt. Plant Archives, 19, 1559-1568. Alizadeh, A., Talebi, K., Hosseininaveh, V. & Ghadamyari, M. (2011). Metabolic resistance mechanisms to phosalone in the common pistachio psyllid, Agonoscena pistaciae (Hem.: Psyllidae). Pesticide Biochemistry and Physiology, 101, 59-64.‏ Bradford, M.M. (1976). A rapid and sensitive method for the quantitation of microgram quantities of protein utilizing the principle of protein-dye binding. Analytical Biochemistry, 72, 248-254. De Menezes, C.G, Carvalho, G., Alves, D.S., de Carvalho, A.A., Aazza, S., de Oliveira Ramos, V., Pereira Pinto J.E.B. & Bertolucci, S.K.V. (2020). Biocontrol potential of methyl chavicol for managing Spodoptera frugiperda (Lepidoptera: Noctuidae), an important corn pest. Environmental Science and Pollution Research, 27, 5030-5041 Dekeyser, M.A. (2005). Acaricide mode of action. Pest Management Science, 61,103-110. Dos Santos Silva, M., Cocenza, D.S., Grillo, R., de Melo, N.F.S., Tonello, P.S., de Oliveira, L.C., Cassimiro, D.L., Rosa, A.H. & Fraceto, L.F. (2011). Paraquat-loaded alginate/chitosan nanoparticles: Preparation, characterization and soil sorption studies. Journal of Hazardous Materials, 190, 366-374. Ellman, G.L., Courtney, K.D., Andres Jr,V. & Featherstone, R.M. (1961). A new and rapid colorimetric determination of acetylcholinesterase activity. Biochemical Pharmacology, 7, 88-95.‏ Erban, T. & Hubert, J. (2010). Determination of pH in regions of the midguts of acaridid mites. Journal of Insect Science, 10, 1-3. Farahani, S., Bandani, A. & Eslami, S. (2018). Comparison of susceptibility of two Iranian populations of Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) to spirodiclofen. Persian Journal of Acarology, 7,279-287. Gao, P., Nie, X., Zou, M., Shi, Y. & Cheng, G. (2011). Recent advances in materials for extended-release antibiotic delivery system. The Journal of Antibiotics, 64, 625-634. Grillo, R., Pereira, A.E., Nishisaka, C. S., de Lima, R., Oehlke, K., Greiner, R. & Fraceto, L.F. (2014). Chitosan/tripolyphosphate nanoparticles loaded with paraquat herbicide: An environmentally safer alternative for weed control. Journal of Hazardous Materials, 278, 163-171.‏ Habig, W.H., Pabst, M.J. & Jakoby, W.B. (1976). Glutathione S-transferase AA from rat liver. Archives of Biochemistry and Biophysics, 175, 710-716.‏ Jana, S. & Jana, S. (2019). Functional chitosan drug delivery and biomedical applications (Drug delivery and biomedical applications). Springer, India. 494 pages. Kah, M. (2015). Nanopesticides and nanofertilizers: Emerging contaminants or opportunities for risk mitigation?. Frontiers in Chemistry, 3, 1-6. Kamari, A., Aljafree, N.F.A. & Yusoff, S.N.M. (2016). Oleoyl-carboxymethyl chitosan as a new carrier agent for the rotenone pesticide. Environmental Chemistry Letters, 14, 417-422. Khan, I., Saeed, K., and Khan I. 2019. Nanoparticles: Properties, applications and toxicities. Arabian Journal of Chemistry, 12, 908-931. Krishna, R.A. & Bhaskar, H. (2016). Evaluation of selected acaropathogenic fungi, botanicals and new acaricide molecules against Tetranychus urticae Koch (Prostigmata: Tetranychidae) on okra. Journal of Tropical Agriculture, 54, 21-26.‏ Kumari, S., Chauhan, U., Kumari, A. & Nadda, G. (2017). Comparative toxicities of novel and conventional acaricides against different stages of Tetranychus urticae Koch (Acarina: Tetranychidae). Journal of the Saudi Society of Agricultural Sciences, 16, 191-196.‏ Kydonieus, A.F. (1980.) Fundamental concepts of controlled release. Controlled Release Technologies: Methods, Theory, and Applications. CRC Press. Maroofpour, N., Hejazi, J., Hamishe-Kar, H. & Iranipour, S. (2019). Evaluation of the effect of premicarb and pimetrozine nanocapsules on the green peach aphid Myzus persicae Sulzer and the life table parameters of Chrysoperla carnea (Stephens). PhD Thesis. Department of Plant Protection, University of Tabriz. 112 pp. Memarizadeh, N., Ghadamyari, M., Adeli, M. & Talebi, K. (2014). Biochemical biomarkers of Glyphodes pyloalis Walker (Lepidoptera: Pyralidae) in exposure to TiO2 Invertebrate Survival Journal, 11, 47-53. Mishra, P., Balaji, A.P.B., Dhal, P.K., Kumar, R.S., Magdassi, S., Margulis, K., Tyagi, B.K., Mukherjee, A. & Chandrasekaran, N. (2017). Stability of nano-sized permethrin in its colloidal state and its effect on the physiological and biochemical profile of Culex tritaeniorhynchus Bulletin of Entomological Research, 107, 676-688.‏ Oakley, A. (2011). Glutathione transferases: A structural perspective. Drug Metabolism Reviews, 43,138-151. Pang, Y.P. (2014). Insect acetylcholinesterase as a target for effective and environmentally safe insecticides. Advances in Insect Physiology, 46,435-494.‏ Parveen, K., Rafique, U., Safi, S.Z. & Ashraf, M.A. (2016). A novel method for synthesis of functionalized hybrids and their application for wastewater treatment. Desalination and Water Treatment, 57,161-170. Pawar, S.N. & Edgar, K.J. (2012). Alginate derivatization: A review of chemistry, properties and applications. Biomaterials, 33,3279-3305. Robertson, J.L., Jones, M.M., Olguin, E. & Alberts B. (2017). Bioassays with Arthropods. 3rd CRC Press. 194 pp. Sabbour, M.M. & Abdel-Hakim, E.A. (2018). Control of Cassida vittata Vill (Coleoptera: Chrysomelidae) using chitosan and nano chitosan. Sciences, 8,141-144. Sabbour, M.M. (2019). Effect of chitosan and nano-chitosan on Saissetia oleae (Hemiptera: Coccidae). Journal of Applied Sciences, 19,128-132. Suwanboon, S., Amornpitoksuk, P., Sukolrat, A. & Muensit, N. (2013). Optical and photocatalyctic properties of La-doped ZnO nanoparticles prepared via precipitation and mechanical milling method. Ceramics International, 39,2811-2819. Talebi Jahromi, K. (2011). Toxicology of pesticides, insecticides, acaricides and redenticides. University of Tehran Press, 508 pages. Tuncsoy, B.S., Tuncsoy, M., Gomes, T., Sousa, V., Teixeira, M.R., Bebianno, M.J. & Ozalp, P. (2019). Effects of copper oxide nanoparticles on tissue accumulation and antioxidant enzymes of Galleria mellonella Bulletin of Environmental Contamination and Toxicology, 102,341-346.‏ Van Asperen, K. (1962). A study of housefly esterases by means of a sensitive colorimetric method. Journal of Insect Physiology, 8,401-416.‏ Wang, Y., Cui, H., Sun, C., Zhao, X. & Cui, B. (2014). Construction and evaluation of controlled-release delivery system of Abamectin using porous silica nanoparticles as carriers. Nanoscale Research Letters, 9,655-660. Wu, M., Adesanya, A.W., Morales, M.A., Walsh, D.B., Lavine, L.C., Lavine, M.D. & Zhu, F. (2019). Multiple acaricide resistance and underlying mechanisms in Tetranychus urticae on hops. Journal of Pest Science, 92,543-555. Yusoff, S.N.M., Kamari, A., Ishak, S., Jumadi, J., Abdulrasool, M.M., Kumaran, S. & Wong, S.T.S. (2019). Synthesis and characterization of thymol-loaded lauryl glycol chitosan for pesticide formulation. Journal of Physics, 1397,1-9. Zhao, X., Cui, H., Wang, Y., Sun, C., Cui, B. & Zeng, Z. (2017). Development strategies and prospects of nano-based smart pesticide formulation. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 66,6504-6512. _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2020.305542.1006948 مقاله پژوهشی شناسایی مولکولی سوسک‌های پوست‌خوار درختان نارون با استفاده از روش خط شناسه گذاری DNA barcoding شناسایی مولکولی سوسک‌های پوست‌خوار درختان نارون با استفاده از روش خط شناسه گذاری DNA barcoding امینی سودابه گروه گیاهپزشکی دانشگاه تهران دانشجوی پسا دکترا نوذری جاماسب هئت علمی حسینی رضا دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان 23 08 2021 52 1 15 23 28 07 2020 12 10 2020 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83248.html

سوسک‌های پوست‌خوار به عنوان یکی از مهم‌ترین آفات درختان جنگلی و فضای سبز به درختان ضعیف حمله و باعث نابودی آنها می‌شوند. درختان نارون نیز به عنوان یکی از مهم‌ترین میزبان‌های سوسک‌های پوست‌خوار شناخته شده اند. این گروه از سوسک‌ها با تغذیه از آوند چوبی درختان نارون و همچنین انتقال قارچ بیماریزای عامل بیماری مرگ هلندی نارون، باعث ضعیف شدن و در نهایت نابودی درختان نارون می‌شوند. به منظورکنترل و پیشگیری از افزایش خسارت و شیوع بیماری مرگ هلندی نارون شناسایی گونه‌های سوسک‌های پوست‌خوار به عنوان اولین و مهم‌ترین قدم در مدیریت آنها اهمیت دارد. گونه‌های سوسک‌های پوست‌خوار از نظر ظاهری بسیار به هم شبیه هستند و شناسایی دقیق آنها خصوصا در مراحل نابالغ با استفاده از صفات مرفولوژیک دشوار و نیازمند استفاده از روش‌های جدید مولکولی است. در این مطالعه با استفاده از روش مولکولی خط شناسه‌گذاری- دی ان ای بارکدینگ توالی با طول 580 جفت باز از ژن سیتوکروم اکسیداز زیرواحد یک (COI) با استفاده از جفت پرایمرS1718 و A2411 برای شش گونه از سوسک های پوست‌خوار جمع‌آوری شده از روی درختان نارون توالی یابی شدند. توالی‌های بدست آمده توسط نرم‌افزار MEGA ver.0.7 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین تفاوت نوکلئوتیدی بین گونه 9/1 درصد و بسیار بیشتر از تفاوت نوکلئوتیدی درون گونه‌ای 03/0 است که مطابق با قانون بارکد می‌باشد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد نمونه ها تا سطح گونه تفکیک شده و توالی دی ان بارکد می‌تواند به عنوان ابزار قابل اعتماد برای شناسایی و تفکیک سوسک‌های پوست‌خوار درختان نارون استفاده شود.

 سوسک‌های پوستخوار سیتوکروم اکسیداز یک دی ان ای بارکدینگ نارون Amini, S. & Hosseini, R. (2012). Introduction and morphological identification key for three elm bark beetle species in Guilan province. Plant Pests Research. 3, 13-20.(In farsi) Amini, S. & Hosseini, R. (2015). A multiplex polymerase chain reaction based method for rapid identification of two species of the genus Scolytus Geoffroy (Col: Curculionidae: Scolytinae) in Iran. Journal of Entomological and Acarological research, 48, 51-81. Caterino, M. S., S. Cho & Sperling, F. A. H (2000). The current state of insect molecular systematics: a thriving tower of babel. Annual Review of Entomology. 45: 1-54. Cognato, A.I. & Sun. J.H. (2007). DNA based cladograms augment the discovery of a new Ips species from China (Coleoptera: Curculionidae: Scolytinae). Cladistics. 23: 539-551. Cognato, A. I. & Sperling, F. A. H. (2000). Phylogeny of Ips DeGeer species (Coleoptera: Scolytidae) inferred from mitochondrial cytochromeoxidase I sequence. Molecular Phylogenetics and Evolution, 14, 445–460. Gregoire, J.C. & Evans, H.F. (2004) Damage and control of BAWBILT organisms, an overview. Bark and Wood Boring Insects in Living Trees in Europe, a Synthesis, 24:19-37. Hajibabaei, M., Janzen, J. M., Burns, D. H., Hallwachs, W. & Hebert, P. D. N. (2006). DNA barcodes distinguish species of tropical Lepidoptera.In Proceeding of the National Academy of Science, 103, 968-971. Hebert, P.D.N., A. Cywinska, S.L. Ball & J.R. de Waard. (2003). Biological identification through DNA barcodes. In: Proceedings of the Royal Society B-Biological Sciences. 270: 313-321. Hosseini, R. (2010) An introduction to the principle of molecular biology techniques (With emphasizing on the study of insects). University of Guilan Press. 232 pp (In Farsi). Jackson, P. L., Straussfogel, D., Lindgren, B. S., Mitchell, S. & Murphy, B. D. (2008). Radar observation and aerial capture of mountain pine beetle, Dendroctonus ponderosae (Coleoptera: Scolytidae) in flight above the forest canopy. Canadian Journal of Forest Research, 38, 2313–2327. Jordal, B.H., B.B. Normark, & Farrell, B.D. (2000). Evolutionary radiation of an inbreeding haplodiploid beetle lineage, (Curculionidae, Scolytinae). Biological Journal of the Linnean Society, 71: 499-483. Jordal, B. H. & Kambestad, M. (2014). DNA barcoding of bark and ambrosia beetles reveals excessive NUMTs and consistent east-west divergence across Palearctic forests. Molecular Ecology Resources, 14: 7–17. Kelley, S. T. & Farrell, B. D. (1998). Is specialization a dead end? The phylogeny of host use in Dendroctonus bark beetles (Scolytidae). Evolution, 52, 1731–1743. Lawrence, J. F. & Newton, A. F. (1995). Families and subfamilies of Coleoptera (with selected genera, note, references and data on family grouped names). In: J., Pakaluk, S. A., Ślipiński, R. A. Crowson. Biology, Phylogeny and classification of Coleoptera. Paper celebrating the 80th birthday of Roy A. Crowson, Volume 1, Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2, 778-1006. Moppe, S. (1996). Adaptive genetic structure in phytophagous insect populations. Trends Ecological Evolution., 11: 235–238. Pfeffer A. & Knizek, M. (1995). Zentral und westpaläarktische Borken und Kernkäfer (Coleoptera: Scolytidae: Platypodidae). Pro Entomologia: 310 pp Roeper R.A. L.M. Treeful. K.M. O’Brien. R.A. and Bunce, M.A.(1980). Life history of the ambrosia beetle Xyleborus (Coleoptera: Scolytidae) from in vitro culture. Great Lakes Entomologist 13: 141–144. Saccaggi, D. L., Kruger, K. & Pietersen, G. (2008). A multiplex PCR assay for the simultaneous identification of three mealybug species (Hemiptera: Pseudococcidae). Bulletin of Entomological Research, 98, 27– 33. Stauffer, C, Lakatos, F, & Hewitt, G.M. (1999). Phylogeography and postglacial colonization routes of Ips typographus (Coleoptera, Scolytidae). Molecular Ecology. 8: 763–773. Tamura, K., Peterson, D., Peterson, N., Stecher, G., Nei, M. & Kumar, S. (2011). MEGA5: molecular evolutionary genetics analysis using maximum likelihood, evolutionary distance, and maximum parsimony methods. Molecular Biology and Evolution, 28, 2731-2739.  _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2020.311331.1006954 مقاله پژوهشی شناسایی سرولوژیکی و مولکولی ویروس زردی شلغم در مزارع کلزای استان کرمانشاه شناسایی سرولوژیکی و مولکولی ویروس زردی شلغم در مزارع کلزای استان کرمانشاه امینی راحله دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران خاطری هادی عضو هیأت علمی دانشگاه رازی معرف زاده ناهید گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 23 08 2021 52 1 25 36 07 10 2020 17 11 2020 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83249.html

اعضای جنس پولروویروس ازجمله ویروس زردی شلغم (Turnip yellows virus, TuYV) از ویروس‌های مهم در گیاهان زراعی هستند. این ویروس‌ها توسط شته‌ها به‌صورت گردشی- غیرتکثیری انتقال پیدا می‌کنند. طی سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ تعداد 32 نمونه‌ی برگ کلزا و یک نمونه خردل وحشی از مزارع استان کرمانشاه جمع‌آوری شد. این نمونه‌ها با کیت تاس-الیزا DSMZ که چهار گونۀ پولروویروس شامل TuYV، Beet mild yellowing virus (BMYV)، Beet western yellows virus (BWYV) و Beet chlorosis virus (BChV) را شناسایی می‌کند، آزمایش شدند. در آزمون تاس-الیزا، هفت نمونه کلزا و نمونه خردل وحشی پاسخ مثبت نشان دادند. برای آزمون انتقال ویروس از Myzus persicae و ‌Brevicoryne brassicae استفاده شد که در گیاهان کلزا و تربچه موفقیت‌آمیز بود ولی آلودگی به چغندرقند منتقل نگردید. در IC-RT-PCR با آغازگرهای اختصاصی، یک قطعه با اندازه ۷۸۰ جفت‌باز از ژن کد کننده P0 از نمونه خردل وحشی و دو نمونه کلزا تکثیر گردید. توالی‌های نوکلئوتیدی جدایه‌های کلزا و خردل وحشی بسیار مشابه بودند (۹۹٫۴ درصد همسانی) و در جستجوی BLAST با توالی‌های نوکلئوتیدی جدایه‌های TuYV، که بسیاری از آن‌ها از استرالیا و از گیاهان مختلف مانند شنبلیله، کلزا، نخودفرنگی و نخود بودند، تا ۹۷٫۲ درصد شباهت داشتند. در تحلیل فیلوژنتیک توالی‌های نوکلئوتیدی ناحیه کدکننده P0، این دو جدایه به همراه سایر جدایه‌های TuYV در یک گروه قرار گرفته و از سایر پولروویروس‌ها مانند BMYV، BWYV و BChV متمایز بودند. در این پژوهش، شناسایی ویروس زردی شلغم در مزارع کلزای ایران بر اساس تعیین توالی نوکلئوتیدی ناحیه کدکننده P0 برای اولین بار در شهرستان کرمانشاه انجام گرفت.

 پولروویروس تاس-الیزا IC-RT-PCR انتقال پایا کلزا Abraham, A. D., Menzel, W., Lesemann, D. E., Varrelmann, M., & Vetten, H. J. (2006). Chickpea chlorotic stunt virus: A New Polerovirus Infecting Cool-Season Food Legumes in Ethiopia. Phytopathology, 96(5), 437-446. Aftab, M., Nancarrow, N., Freeman, A., Davidson, J., Rodoni, B., & Trębicki, P. (2018). Natural infection of Cucumber mosaic virus, Pea seed-borne mosaic virus and Turnip yellows virus in a fenugreek crop (Trigonella foenum-graecum). Australasian Plant Disease Notes, 13(2), 1-6. Ahmadi, K., Ebadzadeh, H. R., Hatami, F., Abdeshah, H., & Kazemian, A. (2019). Agricultural Statistics of 2017-2018, Vol 1: Field Crops (in Persian). Tehran, Iran: Ministry of Agriculture, Statistics and Information Technology Office. (2011). Agricultural Statistics of 2010-2011, Vol 1: Field Crops (in Persian). Tehran, Iran: Ministry of Agriculture, Statistics and Information Technology Office. Asare‐Bediako, E., Jones, J. E., Hambidge, A. J., Stevens, M., Mead, A., Jenner, C. E., & Walsh, J. A. (2020). The incidence of turnip yellows virus in oilseed rape crops (Brassica napus) in three different regions of England over three consecutive growing seasons and the relationship with the abundance of flying Myzus persicae. Annals of Applied Biology, 176(2), 130-137. (2019). Myzus persicae (green peach aphid). In Invasive Species Compendium. Wallingford, UK: CAB International. www.cabi.org/isc. Coleman, A. (2013). Control of Turnip yellows virus: Assessing impact on oilseed rape quality traits and dissecting circulative transmission by aphids. (PhD Thesis), University of East Anglia, Retrieved from https://ueaeprints.uea.ac.uk/47976/ Coutts, B. A., Hawkes, J. R., & Jones, R. A. C. (2006). Occurrence of Beet western yellows virus and its aphid vectors in over-summering broad-leafed weeds and volunteer crop plants in the grainbelt region of south-western Australia. Australian Journal of Agricultural Research, 57(9), 975-982. D'Arcy, C., Torrance, L., & Martin, R. (1989). Discrimination among luteoviruses and their strains by monoclonal antibodies and identification of common epitopes. Phytopathology, 79(8), 869-873. Duffus, J. E. (1975). Serological relationship between beet western yellows and beet mild yellowing viruses. Phytopathology, 65(7), 811. Duffus, J. E., & Russell, G. E. (1972). Serological relationship between Beet western yellows and Turnip yellows viruses. Phytopathology, 62(11), 1274-1277. Farzadfar, S., & Pourrahim, R. (2010). Characterizations of Iranian isolates of beet mild yellowing virus. In (pp. 33): Iranian Research Institute of Plant Protection, Agricultural Research and Education Organization. Farzadfar, S., & Pourrahim, R. (2017). Molecular detection of Turnip yellows virus (TuYV) infecting alfalfa in Iran. Australasian Plant Disease Notes, 12(1), 12. Farzadfar, S., Pourrahim, R., Golnaraghi, A. R., & Ahoonmanesh, A. (2006). Distribution and incidence of some aphid and leafhopper transmitted viruses infecting sugar beets in Iran. Plant Disease, 90(3), 252-258. Farzadfar, S., Pourrahim, R., & Maleki, M. (2014). Incidence of Beet western yellows virus (BWYV) in alfalfa fields of Lorestan and Ilam Provinces (West Iran) and its taxonomical place using coat protein gene. Applied Entomology and Phytopathology, 82(1), 37-52. Gaafar, Y. Z. A., & Ziebell, H. (2019). Two divergent isolates of Turnip yellows virus from pea and rapeseed and first report of Turnip yellows virus-associated RNA in Germany. Microbiology Resource Announcements, 8(17), e00214-00219. Graichen, K., & Rabenstein, F. F. (1996). European isolates of beet western yellows virus (BWYV) from oilseed rape (Brassica napus ssp. napus) are non-pathogenic on sugar beet (Beta vulgaris L. var. altissima) but represent isolates of turnip yellows virus (TuYV). Journal of Plant Diseases and Protection, 103, 233-245. Graichen, K., & Schliephake, E. (1999). Infestation of winter oilseed rape by turnip yellows Luteovirus and its effect on yield in Germany. Paper presented at the 10th International Rapeseed Congress - New horizons for an old crop. Hackenberg, D., Asare-Bediako, E., Baker, A., Walley, P., Jenner, C., Greer, S., Bramham, L., Batley, J., Edwards, D., Delourme, R., Barker, G., Teakle, G., & Walsh, J. (2020). Identification and QTL mapping of resistance to Turnip yellows virus (TuYV) in oilseed rape, Brassica napus. Theoretical and Applied Genetics, 133(2), 383-393. Hajiusef, T., Shahraeen, N., & Maleki, M. (2016). Serological and molecular diagnosis of some viral diseases infecting chickpea (Cicer arietinum) in Lorestan and Hamadan provinces in Iran. Journal of Crop Ecophysiology, 272-280. Hauser, S., Stevens, M., Mougel, C., Smith, H. G., Fritsch, C., Herrbach, E., & Lemaire, O. (2000a). Biological, serological, and molecular variability suggest three distinct polerovirus species infecting beet or rape. Phytopathology, 90(5), 460-466. Hauser, S., Weber, C., Vetter, G., Stevens, M., Beuve, M., & Lemaire, O. (2000b). Improved detection and differentiation of poleroviruses infecting beet or rape by multiplex RT-PCR. Journal of Virological Methods, 89(1-2), 11-21. Herrbach E, Lemaire O, Ziegler-Graff V, Lot H, Rabenstein F, & Bouchery Y. (1991). Detection of BMYV and BWYV isolates using monoclonal antibodies and radioactive RNA probes, and relationships among luteoviruses. Annals of Applied Biology, 118(1), 127-138. Katul, L. (1992). Serological and molecular characterization of bean leaf roll virus and faba bean necrotic yellows virus. (PhD), University of Göttingen, Göttingen, Germany. Kehoe, M. A., & Coutts, B. A. (2019). Turnip yellows virus and Soybean dwarf virus in Western Australia. Australasian Plant Pathology, 48(4), 323-329. King, A. M. Q., Adams, M. J., Carstens, E. B., & Lefkowitz, E. J. (2012). Virus Taxonomy: Ninth Report of the International Committee on Taxonomy of Viruses: Elsevier. Lemaire, O., Herrbach, E., Stevens, M., Bouchery, Y., & Smith, H. G. (1995). Detection of sugar beet-infecting beet mild yellowing luteovirus isolates with a specific RNA probe. The American Phytopathological Society, 85, 1513-1518. Lemmetty, A., Latvala, S., Jones, A. T., Susi, P., McGavin, W. J., & Lehto, K. (1997). Purification and properties of a new virus from black currant, its affinities with nepoviruses, and its close association with black currant reversion disease. Phytopathology, 87(4), 404-413. Makkouk, K., Kumari, S. G., Shahraeen, N., & Farzadfar, S. (2003). Identification and seasonal variation of viral diseases of chickpea and lentil in Iran. Plant Diseases and Protection, 110, 157-169. Mayo, M. A. (2002). ICTV at the Paris ICV: results of the plenary session and the binomial ballot. Archives of Virology, 147, 2254-2260. Newbert, M. J. (2016). The genetic diversity of Turnip yellows virus in oilseed rape (Brassica napus) in Europe, pathogenic determinants, new sources of resistance and host range. (PhD), School of Life Sciences, University of Warwick, UK, Retrieved from http://wrap.warwick.ac.uk/79104 Schliephake, E., Graichen, K., & Rabenstein, F. (2000). Investigations on the vector transmission of the Beet mild yellowing virus (BMYV) and the Turnip yellows virus (TuYV). [Untersuchungen zur Vektorübertragung des Milden Rübenvergilbungsvirus (Beet mild yellowing virus) und des Wasserrübenvergilbungsvirus (Turnip yellows virus)]. Journal of Plant Diseases and Protection, 107(1), 81-87. Schubert, J., Rabenstein, F., Graichen, K., & Richter, K. (1998). Comparison of the 5'‐end nucleotide sequences of luteoviruses from oilseed rape and sugar beet. Archives of Phytopathology and Plant Protection, 31(6), 519-530. Shahraeen, N. (2012). An overview of oilseed rape (canola) virus diseases in Iran. International Research Journal of Microbiology, 3(1), 024-028. Shahraeen, N., Farzadfar, S., & Lesemann, D. E. (2003). Incidence of viruses infecting winter oilseed rape (Brassica napus oleifera) in Iran. Journal of Phytopathology, 151(11-12), 614-616. Smith, H., I, B., G, B., M, S., & PB, H. (1996). Production and evaluation of monoclonal antibodies for the detection of beet mild yellowing luteovirus and related strains. European Journal of Plant Pathology, 102(2), 163-169. Smith, I. M. (1988). European Handbook of Plant Diseases. London, Great Britain: Blackwell Scientific Publications. Stevens, M., McGrann, G., & Clark, B. (2008). Turnip yellows virus (syn Beet western yellows virus): an emerging threat to European oilseed rape production? HGCA Research Review No. 69: Agriculture and Horticulture Development Board, Broom’s Barn Research Centre, Higham. Stevens, M., Patron, N. J., Dolby, C. A., Weekes, R., Hallsworth, P. B., Lemaire, O., & Smith, H. G. (2005). Distribution and properties of geographically distinct isolates of sugar beet yellowing viruses. Plant Pathology, 54(2), 100-107. Wetzel, V., Brault, V., & Varrelmann, M. (2018). Production of a Beet chlorosis virus full-length cDNA clone by means of Gibson assembly and analysis of biological properties. Journal of General Virology. Wilson, C. R., Lambert, S. J., Dann, A. L., Cross, P., & Hay, F. S. (2012). Occurrence of viruses within Tasmanian vegetable crops and identification of a novel Polerovirus infecting pea. Australasian Plant Pathology, 41(3), 311-319. Zahedi Tabarestani, A., Shams-Bakhsh, M., & Safaie, N. (2012). Comparison of the coat protein gene sequence of Iranian canola- infecting Beet western yellows virus Journal of Crop Protection, 1(3), 211-219. Zahedi Tabarestani, A., Shamsbakhsh, M., & Safaei, N. (2011). Distribution of three important aphid borne canola viruses in Golestan province. Plant Protection Science, 41, 251-259. Zhou, C. J., Xiang, H. Y., Zhuo, T., Li, D. W., Yu, J. L., & Han, C. G. (2011). A novel strain of Beet western yellows virus infecting sugar beet with two distinct genotypes differing in the 5'-terminal half of genome. Virus Genes, 42(1), 141-149. _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2021.311482.1006955 مقاله پژوهشی مهار بیماری پاخورۀ گندم (Gaeumannomyces tritici) با استفاده از تلفیق باکتری Bacillus subtilis GB03 و چند عنصر غذایی مهم در خاک مهار بیماری پاخورۀ گندم (Gaeumannomyces tritici) با استفاده از تلفیق باکتری Bacillus subtilis GB03 و چند عنصر غذایی مهم در خاک سعید سروبابایی فرشته گروه گیاه پزشکی، دانشگاه رازی عباسی سعید گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی شریفی روح الله استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه رازی بهشتی آل آقا علی استادیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه رازی، کرمانشاه 23 08 2021 52 1 37 51 10 10 2020 15 05 2021 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83586.html

پاخورۀ گندم با عامل Gaeumannomyces tritici یکی از بیماری‌های مهم ریشۀ گندم در تمام جهان است. در این پژوهش، اثر ترکیبی عناصر غذایی و سویه بیوکنترلی Bacillus subtilis GB03 روی رشد گندم و درصد آلودگی ریشه ارزیابی شد. ابتدا، تجزیه خاک انجام شد و بر اساس نتایج آن و بررسی منابع، عناصر نیتروژن، فسفر، آهن، روی و مس در غلظت‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفتند. آزمایش در شرایط گل‌خانه و به مدت 35 روز انجام شد. تیمار باکتری به صورت آغشته‌سازی بذر و خاک صورت گرفت. در این میان، فسفر بیش‌ترین اثر را در مهار بیماری ایفا نمود. افزایش کود سوپرفسفات تریپل، درصد آلودگی ریشه را تا 14/51 درصد کاهش داد. باکتری این اثر را تا 50/71 درصد افزایش ‌داد؛ به نحوی که حتی در کم‌ترین سطح کود سبب مهار کامل علائم روی طوقه ‌شد. نیتروژن در اولین سطح به‌کار رفته (50 میلی‌گرم اوره بر کیلوگرم خاک)، درصد آلودگی ریشه را 35 درصد کاهش داد. آهن اثر قابل توجه‌ای در مهار بیماری داشت و در اولین سطح به‌کار رفته، بیماری را از 5/60 درصد شاهد به 46 درصد کاهش داد. روی در سطح دوم و در تعامل با باکتری قادر بود علائم بیماری را به صورت معنی‌داری کاهش دهد. مس نیز قادر بود علائم بیماری را تا 4/18 درصد کاهش دهد و بیش‌ترین اثر بالاتر از سطح پنج میلی‌گرم بر کیلوگرم خاک دیده ‌شد. مس اثر متقابل مثبتی با باکتری در بهبود صفات رشدی گندم داشت. در مجموع می‌توان گفت میزان اثر عناصر با فراهمی آن‌ها در خاک مرتبط بود.

 باسیلوس پاخوره کنترل بیولوژیک کود Ardalan, A., Abbasi, S., & Sharifi, R. (2017). Effect of some mineral elements on biocontrol efficiency of Bacillus pumilus INR7 against bean damping-off caused by Rhizoctonia solani. Biological Control of Pests and Plant Diseases, 6(2), 187-195 (In Persian with English Summary). Borriss, R. (2011). Use of plant-associated Bacillus strains as biofertilizers and biocontrol agents in agriculture. In Bacteria in agrobiology: Plant growth responses (pp. 41-76): Springer. Brennan, R. (1991). Effect of copper application on take-all severity and grain yield of wheat in field experiments near Esperance, Western Australia. Australian Journal of Experimental Agriculture, 31(2), 255-258. Brennan, R. (1992a). Effect of superphosphate and nitrogen on yield and take-all of wheat. Fertilizer Research, 31(1), 43-49. Brennan, R. (1992b). The effect of zinc fertilizer on take-all and the grain yield of wheat grown on zinc-deficient soils of the Esperance region, Western Australia. Fertilizer Research, 31(2), 215-219. Christensen, N., & Brett, M. (1985). Chloride and liming effects on soil nitrogen form and take-all of wheat Agronomy Journal, 77(1), 157-163. Colbach, N., Lucas, P., & Meynard, J.-M. (1997). Influence of crop management on take-all development and disease cycles on winter wheat. Phytopathology, 87(1), 26-32. Cook, J. (2003). Take-all of wheat. Physiological and Molecular Plant Pathology, 62(2), 73-86. Datnoff, L. E., Elmer, W. H., & Huber, D. M. (2007). Mineral nutrition and plant disease. USA: American Phytopathological Society (APS Press). Duffy, B. K., & Défago, G. (1997a). Zinc improves biocontrol of Fusarium crown and root rot of tomato by Pseudomonas fluorescens and represses the production of pathogen metabolites inhibitory to bacterial antibiotic biosynthesis. Phytopathology, 87(12), 1250-1257. Duffy, B. K., Ownley, B. H., & Weller, D. M. (1997b). Soil Chemical and Physical Properties Associated with Suppression of Take-all of Wheat by Trichoderma koningii. Phytopathology, 87(11), 1118-1124. Duijff, B. J., Meijer, J. W., Bakker, P. A., & Schippers, B. (1993). Siderophore-mediated competition for iron and induced resistance in the suppression of Fusarium wilt of carnation by fluorescent Pseudomonas spp. Netherlands Journal of Plant Pathology, 99(5-6), 277-289. Feiziasl, V. (2006). Determination of Fe, Mn, Zn and Cu critical levels and classification for dryland wheat ( aestivum. L.) in north western of Iran. Iranian Journal of Agriculture Science, 37(2), 389-401 (In Persian with English Summary). Feiziasl, V. (2008). Comparison of different methods for determining the Zn critical level of dryland wheat in the northwest of Iran. Journal of Water and Soil, 22(2), 133-149 (In Persian with English Summary). Feiziasl, V., Valizade, G., Toshi, V., & Belson, V. (2004). Determination of critical levels of soil micronutrionts for dryland wheat in the North west of Iran. Iranian Journal of Crop Science, 5(4), 236-249 (In Persian with English Summary). Foroutan, A., Bamdadian, A., Golzar, H., Daneshpazhou, B., & Ebrahimi, R. (1989). Occurrence of take-all disease of cereal on wheat in Mazandaran. Paper presented at the Proceeding of the 9th Iranian plant protection congress, Ferdowsi University of Mashhad, Iran :119. Freeman, J., & Ward, E. (2004). Gaeumannomyces graminis, the take‐all fungus and its relatives. Molecular Plant Pathology, 5(4), 235-252. Graham, J., & Menge, J. (1982). Influence of vesicular-arbuscular mycorrhizae and soil phosphorus on take-all disease of wheat caused by Gaeumannomyces graminis, mycorrhizal fungus, Glomus fasciulatus. Phytopathology, 72, 95-98. Graham, J. H., Leonard, R. T., & Menge, J. A. (1981). Membrane-mediated decrease in root exudation responsible for phorphorus inhibition of vesicular-arbuscular mycorrhiza formation. Plant physiology, 68(3), 548-552. Huber, D. M., & Graham, R. D. (1999). The role of nutrition in crop resistance and tolerance to diseases. In Z. Rengel (Ed.), Mineral nutrition of crops: fundamental mechanisms and implications (pp. 169-206): CRC Press Huber, D. M., & Haneklaus, S. (2007). Managing nutrition to control plant disease. Landbauforschung Volkenrode, 57(4), 313. Kang, X., Guo, Y., Leng, S., Xiao, L., Wang, L., Xue, Y., & Liu, C. (2019). Comparative Transcriptome Profiling of Gaeumannomyces graminis var. tritici in Wheat Roots in the Absence and Presence of Biocontrol Bacillus velezensis CC09. Frontiers in microbiology, 10, 1474. Kwak, Y.-S., & Weller, D. M. (2013). Take-all of wheat and natural disease suppression: A review. The Plant Pathology Journal, 29(2), 125-135. Liu, B., Qiao, H., Huang, L., Buchenauer, H., Han, Q., Kang, Z., & Gong, Y. (2009). Biological control of take-all in wheat by endophytic Bacillus subtilis E1R-j and potential mode of action. Biological Control, 49(3), 277-285. Mathre, D. M. (1992). Gaeumannomyces In L. Singleton, L. Millail, & C. M. Rush (Eds.), Methods for research on soilborne phytopathogenic fungi. (pp. 60-63): APS press. Mattingly, G., & Slope, D. (1977). Phosphate fertilizer and take-all disease of wheat and barley. Journal of the Science of Food and Agriculture, 28(7), 658-659. Mayer, M., & Ludewig, U. (2006). Role of AMT1; 1 in NH4+ acquisition in Arabidopsis thaliana. Plant biology, 8(4), 522-528. Mérigout, P., Lelandais, M., Bitton, F., Renou, J.-P., Briand, X., Meyer, C., & Daniel-Vedele, F. (2008). Physiological and transcriptomic aspects of urea uptake and assimilation in Arabidopsis plants. Plant physiology, 147(3), 1225-1238. Merikhi, P., Abbasi, S., & Sharifi, R. (2015). Biological control of wheat take-all, Gaeumannomyces graminis var tritici by Bacillus isolated from wheat rhizosphere. Paper presented at the First Symposium on Agriculture, Environment and Food Security, Jiroft, Iran. Miethke, M., Klotz, O., Linne, U., May, J. J., Beckering, C. L., & Marahiel, M. A. (2006). Ferri‐bacillibactin uptake and hydrolysis in Bacillus subtilis. Molecular Microbiology, 61(6), 1413-1427. Mohammadi, K. S., Abbasi, S., Sheikholeslami, M., Bahraminejad, S., & Safaei, D. (2019). Evaluation of resistance of some wheat cultivars to the take-all disease. Iranian Journal of Plant Protection Science, 50(1), 75-85. Najafi, R., Vafabakhsh, J., Taheri, G., & Zabihi, H. (2015). Effect of application of Pseudomonas fluorescent strains on yield and yield components of rapeseed cultivars. Iranian Journal of Field Crops Research, 13(2), 211-217 (In Persian with English Summary). Ongena, M., & Jacques, P. (2008). Bacillus lipopeptides: versatile weapons for plant disease biocontrol. Trends in microbiology, 16(3), 115-125. Ownley, B. H., Duffy, B. K., & Weller, D. M. (2003). Identification and manipulation of soil properties to improve the biological control performance of phenazine-producing Pseudomonas fluorescens. Applied and Environmental Microbiology, 69(6), 3333-3343. Pii, Y., Mimmo, T., Tomasi, N., Terzano, R., Cesco, S., & Crecchio, C. (2015). Microbial interactions in the rhizosphere: beneficial influences of plant growth-promoting rhizobacteria on nutrient acquisition process. A review. Biology and Fertility of Soils, 51(4), 403-415. Rajabi, G. H., & Behrozin, M. (2003). Pests and diseases of wheat in Iran: Agricultural Education Publications. 186 pp. Reis, E. M., Cook, R., & McNeal, B. (1982). Effect of mineral nutrition on take-all of wheat caused by Gaeumannomyces graminis tritici. Phytopathology (USA). Rodrı́guez, H., & Fraga, R. (1999). Phosphate solubilizing bacteria and their role in plant growth promotion. Biotechnology Advances, 17(4-5), 319-339. Rudresh, D. L., Shivaprakash, M. K., & Prasad, R. D. (2005). Effect of combined application of Rhizobium, phosphate solubilizing bacterium and Trichoderma on growth, nutrient uptake and yield of chickpea (Cicer aritenium L.). Applied Soil Ecology, 28(2), 139-146. Ryu, C. M. (2004). Bacterial Volatiles Induce Systemic Resistance in Arabidopsis. Plant physiology, 134(3), 1017-1026. Sari, E., Etebarian, H., & Aminian, H. (2007). The effects of Bacillus pumilus, isolated from wheat rhizosphere, on resistance in wheat seedling roots against the take‐all fungus, Gaeumannomyces graminis tritici. Journal of phytopathology, 155(11‐12), 720-727. Sharifi, R., Ahmadzadeh, M., Sharifi-Tehrani, A., & Talebi-Jahromi, K. (2010). Pyoverdine production in Pseudomonas fluorescens UTPF5 and its association with suppression of common bean damping off caused by Rhizoctonia solani (Kühn). Journal of Plant Protection Research, 50(1), 72-78. Sharifi, R., Alizadeh, H., Ahmadzade, M., & Sadaghiani, M. R. (2017a). Investigation of different methods in siderophore measurement in indigenous Fluorescent Pseudomonads. Biological Journal of Microorganism, 6(21), 97-106. Sharifi, R., & Ryu, C.-M. (2016). Are bacterial volatile compounds poisonous odors to a fungal pathogen Botrytis cinerea, alarm signals to Arabidopsis seedlings for eliciting induced resistance, or both? Frontiers in microbiology, 7, 1-10. Sharifi, R., & Ryu, C.-M. (2017b). Chatting with a tiny belowground member of the holobiome: communication between plants and growth-promoting rhizobacteria. In Advances in Botanical Research (Vol. 82, pp. 135-160): Elsevier. Sharifi, R., & Ryu, C.-M. (2018). Sniffing bacterial volatile compounds for healthier plants. Current Opinion in Plant Biology, 44, 88-97. Sharma, S., Kumar, V., & Tripathi, R. B. (2017). Isolation of phosphate solubilizing microorganism (PSMs) from soil. Journal of Microbiology and Biotechnology Research, 1(2), 90-95. Slininger, P., Van Cauwenberge, J., Bothast, R., Weller, D., Thomashow, L., & Cook, R. (1996). Effect of growth culture physiological state, metabolites, and formulation on the viability, phytotoxicity, and efficacy of the take-all biocontrol agent Pseudomonas fluorescens 2–79 stored encapsulated on wheat seeds. Applied Microbiology and Biotechnology, 45(3), 391-398. Slininger, P. J., & Jackson, M. A. (1992). Nutritional factors regulating growth and accumulation of phenazine 1-carboxylic acid by Pseudomonas fluorescens 2-79. Applied Microbiology and Biotechnology, 37(3), 388-392. Smiley, R. (1974). Rhizosphere pH as influenced by plants, soils, and nitrogen fertilizers. Soil Science Society of America Journal, 38(5), 795-799. Smiley, R., & Cook, R. (1973). Relationship Between Take-all of Wheat and Rhizosphere pH. Phytopathology, 63, 882-890. Yang, M., Mavrodi, D. V., Mavrodi, O. V., Thomashow, L. S., & Weller, D. M. (2017). Construction of a recombinant strain of Pseudomonas fluorescens producing both phenazine-1-carboxylic acid and cyclic lipopeptide for the biocontrol of take-all disease of wheat. European Journal of Plant Pathology, 149(3), 683-694. Yousefvand, M., Abbasi, S., Cheghamirza, K., & Sohbat, B. (2015). Genetic diversity in population of Gaeumannomyces graminis var. tritici sampled from Kermanshah province. Agricultural Biotechnology, 6(1), 97-105. _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2021.320474.1006971 مقاله پژوهشی سمیت تدخینی و تاثیر زیرکشندگی اسانس‌های زیره سیاه (Bunium persicum Boiss.)، دارچین (Cinnamomum zeylanicum Blume) و نعناع فلفلی (Mentha piperita L.) روی بید غلات،Sitotroga cerealella Olivier (Lepidoptera: Gelechiidae) سمیت تدخینی و تاثیر زیرکشندگی اسانس‌های زیره سیاه (Bunium persicum Boiss.)، دارچین (Cinnamomum zeylanicum Blume) و نعناع فلفلی (Mentha piperita نوری قنبلانی قدیر گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران عابدی زهرا گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران متقی نیا لیلا گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران نوری علیرضا موسسه آموزش عالی سبلان، اردبیل، ایران 23 08 2021 52 1 53 67 28 03 2021 23 05 2021 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83251.html

بید غلات، Sitotroga cerealella Olivier، گونه‌ای با پراکنش وسیع است که خسارت قابل ملاحظه‌ای در دانه‌های غلات ایجاد می‌کند. در این مطالعه، سمیت تدخینی (LC50, LC90) و تاثیر زیرکشندگی (LC25) اسانس‌های سه گیاه دارویی زیره سیاه، دارچین و نعناع فلفلی روی تخم و حشرات کامل این آفت مورد ارزیابی قرار گرفت. ترکیبات شیمیایی اسانس‌ها با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی- طیف‌سنج جرمی شناسایی شد. ترکیبات مونوترپنی، اجزای شیمیایی اصلی اسانس‌های آزمایشی بودند. سمیت تدخینی اسانس نعناع فلفلی (با LC50 برابر 5/0 میکرولیتر بر لیتر هوا) در حشرات کامل بیش‌تر از اسانس‌های دارچین (با LC50 برابر 94/0 میکرولیتر بر لیتر هوا) و زیره سیاه (با LC50 برابر 42/2 میکرولیتر بر لیتر هوا) بود. همین روند در مورد تخم‌ها نیز مشاهده شد. سرعت حشره‌کشی اسانس‌های نعناع فلفلی (با LT50 برابر 05/8 ساعت) و دارچین (با LT50 برابر 68/9 ساعت) بیش‌تر از اسانس زیره سیاه (با LT50 برابر 78/14 ساعت) بود. نتایج آزمایش تاثیر زیرکشندگی نشان داد که دوره نشو و نمایی آفت در تیمارهای اسانس‌ به طور معنی‌داری طولانی‌تر از شاهد بود. کم‌ترین زادآوری آفت در تیمار نعناع فلفلی مشاهده شد. هم‌چنین، اسانس‌‌های مورد مطالعه به طور معنی‌داری باعث کاهش نرخ خالص تولید‌مثل (R0)، نرخ ذاتی افزایش جمعیت(rm) و نرخ متناهی افزایش جمعیت(λ) آفت شدند. نتایج بررسی حاضر نشان داد که اسانس‌های مورد بررسی به ویژه اسانس نعناع فلفلی توانایی مطلوبی برای کنترل جمعیت S. cerealella دارند و می‌توان از آن‌ها در برنامه‌های مدیریت تلفیقی آفت استفاده کرد.

 اسانس های گیاهی اثر کشندگی بید غلات اجزای شیمیایی ویژگی های زیستی Abbasipour, H., Seyedi, A. & Mahmoudvand, M. (2011) Fumigant toxicity of three plant essential oils against adults of Ephestia kuehniella Zeller (Lep.: Pyralidae). IOBC/wprs Bulletin, 69, 257-261. Adams, R. P. (2001) Identification of essential oil components by gas chromatography/mass spectroscopy. Carol Stream: Allured Publishing Co. Adel, M. M., Massoud, M. A., Mohamed, M. I., Abdel-Rheim, K. H. & Abd El-Naby, S. S. (2018) New nano-biopesticide formulation of Mentha piperita (Lamiaceae) essential oil against stored product red flour beetle Tribolium castaneum Herbs and its effect on storage. Advances in Crop Science and Technology, 6, 6. doi: 10.4172/2329-8863.1000409 Alizadeh Behbahani, B., Falah, F., LaviArab, F., Vasiee, M. & TabatabaeeYazdi, F. (2020) Chemical composition and antioxidant, antimicrobial, and atiproliferative activities of Cinnamomum zeylanicum bark essential oil. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2020, doi: 10.1155/2020/5190603. Ashakirin, S. N., Tripathy, M., Patil, U. K. & Majeed. A. B. A. (2017) Chemistry and bioactivity of cinnamaldehyde: a natural molecule of medicinal importance. International Journal of Pharmaceutical Sciences and Research, 8, 2333-2340. Alves, T. J. S., Cruz, G. S., Wanderley-Teixeira, V., Teixeira, A. A. C., Oliveira, J. V., Correia, A. A. & Cunha, F. M. (2014) Effects of Piper hispidinervum on spermatogenesis and histochemistry of ovarioles of Spodoptera frugiperda. Biotechic and Histochemistry, 89, 245-255. Borzoui, E., Naseri, B., Abedi, Z. & Karimi-Pormehr, M. S. (2016) Lethal and sublethal effects of essential oils from Artemisia khorassanica and Vitex pseudo-negundo against Plodia interpunctella (Lepidoptera: Pyralidae). Environmental Entomology, 45, 1220-1226. Brari, J. & Thakur, D. R. (2015) Insecticidal efficacy of essential oil from Cinnamomum zeylanicum Blume and its two major constituents against Callosobruchus maculatus (F.) and Sitophilus oryzae (L.). Journal of Agricultural Technology, 11, 1323-1336. Bruneton, J. (1999) Pharmacognosy, phytochemistry, medicinal plants. 2nd edition, Lavoisier Tec & Doc, Paris, France. Bushra, S. & Aslam, M. (2014) Management of Sitotroga cerealella in stored cereal grains: a review. Archives of Phytopathology and Plant Protection, 47, 2365-2376. Campolo, O., Giunti, G., Russo, A., Palmeri, V. & Zappal, L. (2018) Essential oils in stored product insect pest control. Journal of Food Quality, 2018, doi: 10.1155/2018/6906105. Chaudhuri, N. & Gharde, S. K. (2017) Development and damage if Sitotroga cerealella (Olivier) (Lepidoptera: Gelechiidae) to different indigenous aromatic paddy varieties. Applied Biological Research, 19, 41-48. Chi, H. (1988) Life-table analysis incorporating both sexes and variable development rates among individuals. Environmental Entomology, 17, 26-34. Chi, H. (2016) TWOSEX-MSChart: a computer program for the age-stage, two-sex life table analysis. (http//140.120.197.173/Ecology/Download/ TWOSEX-MSchart.zip). Ebadollahi, A. & Mahdavi, V. (2019) Insecticidal effects of Moldavian dragonhead, Dracocephalum moldavica, essential oil on the parasitoid wasp Habrobracon hebetor and its hosts Anagasta kuehniella and Plodia interpunctella. Plant Pest Research, 9, 49-61. (In Farsi) Fang, R., Jiang, C. H., Wang, X. Y., Zhang, H. M., Liu, Z. L., Zhou, L., Du, S. S. & Deng, Z. W. (2010) Insecticidal activity of essential oil of Carum carvi fruits from China and its main components against two grain storage insects. Molecules, 15, 9391-9402. Faraji, Z., Serailoo, M. H. & Salehi, L. (2015) The effect of essential oils and powders of the three plant species Zattaria multiflora, Myrtus comminus, and Heracleum persicum on rate of oviposition of potato tuber moth, Phthorimaea operculella (Lep: Gelechiidae). Journal of Entomological Research, 7, 171-180. (In Farsi) Franz, C. (1993) Genetics. In Hay, R. K. M. & Waterman. P. G. (Eds.), Volatile oil crops: their biology, biochemistry and production. Longman, Harlow, UK. Ghada, A. E. & Naglaa, M. (2020) Efficacy of cinnamon oil and its active ingredient (cinnamaldehyde) on the cotton mealy bug Phenacoccus solenopsis Tinsley and the predator Chrysoperla carnea. Bulletin of the National Research Centre, 44, 154. Hansen, L. S., Skovagard, H. & Hell, K. (2004) Life table study of Sitotroga cerealella (Lepidoptera: Gelichiidae), a strain from West Africa. Journal of Economic Entomology, 97, 1484-1490. Heydarzade, A., Valizadegan, O., Negahban, M. & Mehrkhou, F. (2019) Efficacy of Mentha spicata and Mentha pulegium essential oil nanoformulation on mortality and physiology of Tribolium castaneum (Col.: Tenebrionidae). Journal of Crop Protection, 8, 501-520. Isman, M. B. (2006) Botanical insecticides, deterrents, and repellents in modern agriculture and an increasingly regulated world. Annual Review of Entomology, 51, 45-66. Jahansooz, F., Sefidkon, F., Najafi, A., Ebrahimzadeh, H. & Najafi, M. S. (2012) Comparison of essential oils of Bunium persicum (Boiss.) populations grown in Iran, Pakistan and India. Journal of Essential Oil Bearing Plants, 15, 761-765. Jesser, E. N., Werdin-González, J. O., Murray, A. P. & Ferrero, A. A. (2017) Efficacy of essential oils to control the Indian meal moth, Plodia interpunctella (Hübner) (Lepidoptera: Pyralidae). Journal of Asia-Pacific Entomology, 20, 1122-1129. Kazemi, M. & Mokhtariniya, S. (2016) Essential oil composition of bark of Cinnamomum zeylanicum. Journal of Essential Oil Bearing Plants, 19: 786-789. Khani, M., Awang, M. R. & Omar, D. (2012) Insecticidal effects of peppermint and black pepper essential oils against rice weevil, Sitophilus oryzae and rice moth, Corcyra cephalonica (St.). Journal of Medicinal Plants, 11, 97-110. Kim, B. S., Song J. E., Park, J. S., Park, Y. J., Shin, E. M. & Yang, J. O. (2019). Insecticidal effects of fumigants (EF, MB, and PH3) towards phosphine-susceptible and –resistant Sitophilus oryzae (Coleoptera: Curculionidae). Insects, 10, 327. Kłys, M., Izdebska, A. & Malejky-Kłusek, N. (2020) Repellent effect of the caraway Carum carvi on the rice weevil Sitophilus oryzae L.(Coleoptera, Dryophthoridae). Insects, 11, 836. Kumar, A., Shukla, R. & Singh, P. (2009) Use of essential oil from Mentha arvensis to control storage moulds and insects in stored chickpea. Journal of the Science of Food and Agricultur, 89, 2643-2649. Mahmoodvand, S., Shakarami, J. & Vafaei-Shoushtari, R. (2013) Fumigation toxicity of four plant essential oils on adults of Tribolium castaneum (Herbst) and confosum ( Du val). Journal of Entomological Research, 6, 367-378. (In Farsi) Mebdoua, S. & Ounane , (2019) Evaluation of pesticide residues in wheat grains and its products from Algeria. Food Additives & Contaminants, 12, 289-295. Moghaddam, M., Pourbaige, M., Kourosh Tabar, H., Farhadi, N. & Ahmadi Hosseini, S. M. (2013) Composition and antifungal activity of peppermint (Mentha piperita) essential oil from Iran. Journal of Essential Oil Bearing Plants, 16, 506-512. Mondal, M. & Khalequzzaman, M. (2010) Toxicity of naturally occurring compounds of plant essential oil against Tribolium castaneum (Herbst). Journal of Biological Sciences, 10, 10-17. Naseri, B., Abedi, Z., Abdolmaleki, A., Jafary-Jahed, M., Borzoui, E. & Mansouri, S. M. (2017) Fumigant toxicity and sublethal effects of Artemisia khorassanica and Artemisia sieberi on Sitotroga cerealella (Lepidoptera: Gelechiidae). Journal of Insect Science, 100, 1-7. Nedaei, M., Nouri–Ganbalani, G., Rafiee–Dastjerdi, H. & Ebadollahi, A. (2020) Lethal and sublethal effects of essential oils of Artemisia khorassanica Podi, Carum carvi, and Piper nigrum L. on the potato tuber moth, Phthorimaea operculella (Zeller). Plant Pest Research, 10, 41-57. (In Farsi) Papachristos, D. & Stamopoulos, D. (2002) Repellent, toxic and reproduction inhibitory effects of essential oil vapours on Acanthoscelides obtectus (Say)(Coleoptera: Bruchidae). Journal of Stored Products Research, 38, 117-128. Park, I. K., Lee, S. G., Choi, D. H., Park, J. D. & Ahn, Y. J. (2003) Insecticidal activities of constituents identified in the essential oil from leaves of Chamaecyparis obtusa against Callosobruchus chinensis (L.) and Sitophilus oryzae (L.). Journal of Stored Products Research, 39, 375-384. Quilici, S., Schmitt, C., Vidal, J., Franck, A. & Deguine, J. P. (2013) Adult diet and exposure to semiochemicals in fluence male mating success in Ceratitis rosa (Diptera: Tephritidae). Journal of Applied Entomology, 137, 142-153. Reddy, D. N., Al-Rajab, A. J., Sharma, M., Moses, M. M., Reddy, G. R. & Albratty, M. (2019) Chemical constituents, in vitro antibacterial and antifungal activity of Mentha piperita (peppermint) essential oils. Journal of King Saud University – Science, 31, 528-533. Reddy, S. E., Kirti Dolma, S., Koundal, R. & Singh, B. (2016) Chemical composition and insecticidal activities of essential oils against diamondback moth, Plutella xylostella (L.) (Lepidoptera: Yponomeutidae). Natural Products Research, 30, 1834-1838. Saeidi, K. & Mirfakhraie, S. (2017) Chemical composition and insecticidal activity Mentha piperita essential oil against the cowpea seed beetle Callosobruchus maculatus F. (Coleoptera: Bruchidae). Journal of Entomological and Acarological Research, 49, 127-134. SAS Institute (2002) The SAS system for Windows. SAS Institute, Cary, NC. Shukle, R. H. &, L. (2003) The role of protease inhibitors and parasitoids on the population dynamics of Sitotroga cerealella (Lepidoptera: Gelechiidae). Environmental Entomology, 32, 488-498. Svoboda, K. & Greenaway, R. (2003) Investigation of volatile oil glands of Satureja hortensis (summer savory) and phytochemical comparison of different varieties. International Journal of Aromatherapy, 13, 196-202. Tak, J. H., Jovel, E. & Isman, M. B. (2016) Contact, fumigant, and cytotoxic activities of thyme and lemongrass essential oils against larvae and an ovarian cell line of the cabbage looper, Trichoplusia ni. Journal of Pest Science, 89, 183-193. Throne, J. E. & Weaver, D. K. (2013) Impact of temperature and relative humidity on life history parameters of adult Sitotroga cerealella (Lepidoptera: Gelechiidae). Journal of Stored Products Research, 55, 128-133. Viteri Jumbo, L. O., Haddi, K., Faroni, L. R. D., Heleno, F. F., Pinto, F. G. & Oliveira, E. E. (2018) Toxicity to, oviposition and population growth impairments of Callosobruchus maculatus exposed to clove and cinnamon essential oils. PLoS ONE, 13, e0207618. Xue, R. D., Barnard, D. R. & Ali, A. (2001) Laboratory and field evaluation of insect repellents as oviposition deterrents against mosquito Aedes albopictus. Medical and Veterinary Entomology, 15, 126-131. Yang, Y., Isman, M. B. & Tak, J. K. (2020) Insecticidal activity of 28 essential oils and a commercial product containing Cinnamomum cassia bark essential oil against Sitophilus zeamais Insects, 11, 474. Yazdani, D., Jamshidi, H. & Mojab, F. (2002) Compare of essential oil yield and menthol existent in peppermint (Mentha piperita) planted in different region of Iran. Journal of Medicinal Plants 3, 73-77. (In Farsi)  _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2021.312859.1006958 مقاله پژوهشی تاثیر سطوح مختلف اسیدیته آب دیونیزه و استاندارد بر کارایی سه حشره‌کش‌ روی سفید بالک پنبه Bemisia tabaci. تاثیر سطوح مختلف اسیدیته آب دیونیزه و استاندارد بر کارایی سه حشره‌کش‌ روی سفید بالک پنبه Bemisia tabaci. رنجبر سمیه پردیس کشاورزی و منابع طبیعی ،دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، گروه گیاهپزشکی اللهیاری حسین استاد دانشگاه تهران طالبی جهرمی خلیل گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران حیدری احمد عضو هیات علمی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی 23 08 2021 52 1 69 80 31 10 2020 11 05 2021 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83252.html

اسیدیته آب یک ویژگی مهم است که می‌تواند بر کارایی آفت‌کش‌ها تاثیر بگذارد. اسیدیته اسیدی یا قلیایی آب روی حلالیت، جذب، فعالیت زیستی یا هیدرولیز ملکول آفت‌کش اثر منفی دارد. اثر اسیدیته آب بر کارایی حشره‌کش‌ها در کنترل پوره سن دوم سفیدبالک پنبه Bemisia tabaci با استفاده از روش غوطه وری برگ تعیین شد. آزمایش با آب دیونیزه و استاندارد در چهار سطح اسیدیته 4، 6، 7 و 9 و سه حشره‌کش مالاتیون، استامی‌پرید و اسپیرومسیفن انجام شد. بر اساس مقادیر LC50 برآورد شده بین سمیت حشره‌کش‌ها در سطوح مختلف اسیدیته آب اختلاف معنی‌داری وجود داشت. کارایی آفت‌کش‌ها در اسیدیته 9 در مقایسه با 6 و 7 کمتر بود. نسبت دز کشنده LC50 آب استاندارد به آب دیونیزه برای مالاتیون در اسیدیته 6 و استامی‌پرید و اسپیرومسیفن در اسیدیته 7 تفاوت معنی‌دار آماری داشت. به عبارتی سمیت حشره‌کش‌ها در این اسیدیته‌ها، تحت تاثیر نوع آب قرار گرفت. عملکرد مالاتیون در اسیدیته 6 آب دیونیزه 82/2 بار بیشتر از آب استاندارد در همین سطح اسیدیته بود. برای استامی‌پرید در اسیدیته 7 آب دیونیزه، سمیت 55/2 برابر بیشتر از آب استاندارد مشاهده شد. نتایج همچنین مشخص نمود اسپیرومسیفن در آب دیونیزه با اسیدیته 7 و 6 به ترتیب 1/2 و 85/1 بار عملکرد بهتری در مقایسه با همین سطوح اسیدیته در آب استاندارد نشان داده است. نتایج کلی نشان داد آفت‌کش‌های مورد آزمایش در یک اسیدیته مشخص عملکرد مطلوب‌تری روی سفیدبالک پنبه داشته‌اند.

 ویژگی کیفی اسیدیته آب آب دیونیزه و استاندارد نسبت دز کشنده Abbott, W. S. (1925). A method for computing the effectiveness of an insecticide. Journal of Economicn Entomology, 18, 265-267. Azadvar, M. (2015). Management of tomato yellow leaf curl virus (TYLCV) disease in greenhouses of Southern Kerman. Final report of Agricultural Research and Education center of Southern Kerman. 28 pp. (In Farsi) Babczinski, P. and Arthur, E.L. 2005. Environmental fate of spiromesifen (Oberon). Planzenschutz- Nachrichten Bayer 58: 371–390. Basirat, M., Taj Bakhsh, M.R., Hosseini Fard, J. and Heidari, M. (2007). Effect of the water quality (Hardness, EC and pH) on the emulsion stability of the common pesticides in pistachio orchards of Kerman province. Agricultural Research and Education Organization Scientific Information and Documentation Centre Agricultural, from http://agrisis.areo.ir. Choi, W. I., Lee, E.H., Choi, B. R., Parkand, H. M. and Ahn, Y. J. (2003). Toxicity of Plant Essential Oils to Trialeurodes vaporariorum (Homoptera: Aleyrodidae). Journal of Economic Entomology, 96(5), 1479-1484. Collaborative International Pesticides Analytical Council (CIPAC). (2016). Specifications for pesticides: a training manual, Participant’s guide trial (3rd ed), from https://www.cipac.org. Cuthbertson, A.G.S., Blackburn, L.F. and Northing, P. (2009). Leaf dipping as an environmental screening measure to test chemical efficacy against Bemisia tabaci on poinsettia plants. International Journal of Environmental Science and Technology, 6 (3), 347-352. Deer, H and Breard, R. (2001). Effect of water pH on the chemical stability of pesticides. Utah State University, Logan UT 84322-4620. Devkota, P., Spaunhorst, D. and Johnson, W.G. (2016). Influence of carrier water pH, hardness, foliar fertilizer, and ammonium sulfate on mesotrione efficacy. Weed Technology, 30(3), 617–628. Devkota, P. and Johnson, W. G. (2019). Influence of carrier water pH, foliar fertilizer and ammonium sulfate on 2, 4-D and premixed 2, 4-D plus glyphosate efficacy. Weed Technology, 31, 878-887. Dyguda Kazimierowicz, E., Roszak, S and Sokalski, A. (2014). Alkaline hydrolysis of organophosphorus pesticides: The dependence of the reaction mechanism on the incoming group conformation. The Journal of Physical Chemistry, part B, 26: 7277-7289. Fishel, F. M. and Ferrell, J. A. (2010). Water pH and the effectiveness of pesticides. University of Florida, from http://edis.ifas.ufl.edu/pi193. Fisher, S.W. (1991). Changes in the toxicity of three pesticides as the function of environmental pH and temperature. Bulletin of Environmental Contamination and Toxicology, 46, 197-202. Heidari, A., Tajbakhsh, M. R. and Najafi, M. (2019). Investigation on the effects of water quality (pH, hardness and EC) on quality control indexes of some pesticide formulations. Final report of Iranian Research Institute of Plant Protection AREEO Tehran, Iran, (In Farsi). Hosseininaveh, V. and Ghadamyari, M. (2013). Principles and concepts of experimental methods in insect biochemistry, physiology and toxicology. University of Tehran Press (2nd ed), 577pp. Huan, S., Zhang, C., Luo, X., Chen, R. and Liang, G. (2016). Theoretical studies on the hydrolysis mechanism of acetamiprid. Theoretical Chemistry Accounts, 135: 1-11. (2009). Susceptibility test methods series for nymphs and eggs of Bemisia tabaci, Method NO 016, from irac-online.org. Kachilli, F. (2005). Study on bioechology of cotton whitefly and the effect of current paratitoides on it in Ahvaz. D. dissertation Shahid Chamran University of Ahvaz. (In Farsi) LeOra Software. 2007. Polo-Plus: a user’s guide to probit or logit analysis, version 2.0. LeOra Software Company Petaluma. Mate, C. J., Mukherjee, I. and Kumar, Sh. (2015). Persistence of spiromesifen in soil: influence of moisture, light, pH, and organic amendment. Environmental Monitoring and Assessment Journal, 187:7. Matson, N. (1995). Water quality, pH and alkalinity. Center for Agriculture, Food and the Environment in the College of Natural Sciences. University of Massachusetts Amherst. 32(1), 12-23. MC Kenzie, C., Kumar, V. and Palmer, C. (2014). Chemical class rotations for control of Bemisia tabaci on poinsettia and their effect on cryptic species population composition. Pest Management Science, 70: 1573-1587. McKie, P. and Johnson, W.S. (2014). Water pH and its effect on pesticides stability. University of Nevada Cooperative Extension, Fact Sheet FS-02-36. Nalewaja, J. D., Woznica, Z. and Matysiak, R. (1991). 2, 4-D amine antagonism by salts. Weed Technology, 5, 873-880. Nauen, R., Reckmann, U., Thomzik, J. and Thielert, W. (2008). Biological profile of spirotetramat (Movento)a new two-way systemic (ambimobile) insecticide against sucking pest species. Bayer Crop Science Journal, 61(2), 251-277. Riden, B. and Richards, K. (2013). The impact of water quality on pesticide performance, the little factor that makes a big difference. Penn State Extension Pesticide Education Program, from extension.psu.edu/ pested. Robertson, J. L., Russell, R. M., Preisler, H. K. and Savin, N. E. (2007). Bioassay with Arthropods POLO Computer Programme for Analysis of Bioassay Data. 224 pp. Roskamp, J. M., Turco, R.F., Bischoff, M. and Johnson, W. G. (2013). The influence of carrier water pH and hardness on saflufenacil efficacy and solubility. Weed Technology, 27(3), 527-533. Sabah, A., Sharif, M. and Salari, P. (2017). Monitoring of agricultural water of southern Kerman region. Final report of agricultural research center of southern Kerman, 55p. SPEX CertiPrep Pesticide Technical Note. (2017). Spiromesifen summary. From www.SPEXEurope.com. Talebi Jahromi, Kh. (2011). Pesticides Toxicology. University of Tehran Press (5th ed), 507pp. Todey, S., Fallon, A. M. and Arnold, W. (2018). Neonicotinoid insecticide hydrolysis and photolysis: Rates and residual toxicity. Environmental Toxicology and Chemistry, 37(11), 2797-2809. Whitford, F. (2009). The impact of water quality on pesticide performance. Purdue University Press, 320 pp. From http://www.ppp.purdue.edu/pubs/PP-86.pdf. Wolf, L., Zepp, J., Gordon, J. and Cline, D. (1977). Kinetics of chemical degradation of Malathion in water.   Environmental Research Laboratory, U.S Environmental Protection Agency, Athens, Ga. 30601. Yuxian, H. E., Jianwei, Z. and Dongdong, W.U. (2011). Sublethal effects of imidacloprid on Bemisia tabaci (Hemiptera: Aleyrodidae) under laboratory conditions. Journal of Economic Entomology, 104(3), 833-838.  _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2020.301765.1006942 مقاله پژوهشی بهبود تعلیق‌پذیری، ماندگاری و زهرآگینی فرآورده‌های تجاری باکتری Bacillus thuringiensis بهبود تعلیق‌پذیری، ماندگاری و زهرآگینی فرآورده‌های تجاری باکتری Bacillus thuringiensis اشجعی زهرا گروه گیاه پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران طلایی حسنلویی رضا گروه گیاه پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران خرم نژاد آیدا گروه گیاه پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران طالبی جهرمی خلیل گروه گیاه پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران 23 08 2021 52 1 81 89 31 05 2020 04 08 2020 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83253.html

هدف از این مطالعه، تعیین اثر برخی مواد افزودنی در بهبود ماندگاری و تعلیق‌پذیری فرمولاسیون پودر وتابل باکتری Bacillus thuringiensis (Bt) تهیه شده در آزمایشگاه و فرآورده‌های تجاری (A و B) بود. برای تهیه پودر وتابل بهینه از پودر خشک شده سوسپانسیون باکتری به همراه ساکارز، لاکتوز، آلجینات سدیم، فیبر نارگیل، سیلیکات آلومینیوم، در دو تیمار استفاده شد، که مبنای تفاوت دو تیمار سیلیکات آلومینیوم (فرمولاسیون بهینه شده 1) و فیبر نارگیل (فرمولاسیون بهینه شده2) قرار گرفت. حشره‌کشی پودر وتابل بهینه، روی لاروهای شب‌پره پشت الماسی، Plutella xylostella (L.) (Lep.: Plutellidae) مورد آزمون قرار گرفت. نتایج حاصل از بررسی مقایسه‌ای ماندگاری، نشان‌دهنده تأثیر مثبت این مواد در حفظ انبارداری فرمولاسیون بود. میزان تعلیق‌پذیری فرمولاسیون تهیه شده، 70 درصد ثبت شد که در مقایسه با تعلیق-پذیری فرمولاسیون‌های تجاری A و B موجود در بازار، بطور معنی‌داری بالاتر بود. نتایج نشان داد که افزودن ساکارز در هر دو فرآورده موجب افزایش زهرآگینی (کاهش مقادیر (LC50 شد در حالی که فاکتور تعلیق-پذیری، بسته به نوع و ماهیت فرآورده متفاوت عمل کرد. در نهایت افزودن مواد همراه انتخابی ارزان قیمت و در دسترس، موجب بهبود ویژگی‌های فیزیکی و زیستی فرمولاسیون‌های باکتری Bt شد که این امر در توسعه استفاده از این آفت‌کش‌ میکروبی تأثیر بسزایی دارد.

 پودر وتابل بهینه‌سازی فرمولاسیون ساکارز Plutella xylostella Bradford, M.M. (1976). Rapid and sensitive method for the quantitation of microgram quantities of protein utilizing the principle of protein-dye binding, Analytical Biochemistry, 72 (1–2): 248–254, doi:1016/0003-2697(76)90527-3. Bryant, J .(1994). Commercial production and formulation of Bacillus thuringiensis. Agriculture, Ecosystems & Environment ,49(1): 31-35. Brar, SK., Verma, M., Tyagi, R., Valéro, J. (2006 a). Recent advances in downstream processing and formulations of Bacillus thuringiensis based biopesticides. Process Biochemistry ,41(2): 323-342. Brar, SK., Verma, M.,   Tyagi, R., Valéro J., Surampalli, RY .(2005). Starch Industry Wastewater-Based Stable Bacillus thuringiensis Liquid Formulation. Journal of Economic Entomology ,98(6):1890-1898. Brar, SK., Verma, M., Tyagi, R., Valéro, J., Surampalli, RY. (2006 b). Screening of Different Adjuvants for Wastewater/Wastewater Sludge-Based Bacillus thuringiensis Journal of Economic Entomology ,99(4):1065-1079. Burges, HD., Jones, KA. (1998) Formulation of bacteria, viruses and protozoa to control insects, In Burges HD (Ed.), Formulation of microbial biopesticides: beneficial organisms, nematodes & seed treatments.(pp.34-109). Kluwer Academic Publishers, Netherlands. Corrêa, EB., Sutton, JC., Bettiol, W. (2015). Formulation of Pseudomonas chlororaphis strains for improved shelf life. Biological Control, 80 :50–55. Couch, TL., Jurat-Fuentes, JL. (2013). Commercial Production of Entomopathogenic Bacteria, In: Morales-Ramos, JA,. Rojas, MG.and Shapiro-Ilan, DI (Ed.), Mass production of beneficial organisms: invertebrates and entomopathogens. 1st Edition.(pp.415-436). Academic Press, United States of America. El‐Hassan, S., Gowen, S. (2006). Formulation and delivery of the bacterial antagonist Bacillus subtilis for management of lentil vascular wilt caused by Fusarium oxysporum sp. lentis. Journal of Phytopathology, 154(3): 148-155. Glare, TR., Ocallaghan, M. (2000) Bacillus thuringiensis : biology, ecology and safety. New York: Wiley. Goerge, Z., Crickmore, N. (2012). Bacillus thuringiensis Application in Agriculture, In: Sansinenea (Ed.), Bacillus thuringiensis(pp.19-39). Springer, Netherlands. Jallouli, W., Sellami, S., Sellami, M., Tounsi, S. (2014). Efficacy of olive mill wastewater for protecting Bacillus thuringiensis formulation from UV radiations. Acta Tropica, 140: 19–25. Jayaraj, J., Kannan,R., Sakthivel, K., Suganya, D., Venkatesan, S., Velazhahan, R. (2005). Development of new formulations of Bacillus subtilis for management of tomato damping-off caused by Pythium aphanidermatum. Biocontrol Science and Technology, 15(1): 55-65. Khaliq, MSAA., Haque, M .(2007). Scope of commercial formulations of Bacillus thuringiensis Berliner as an alternative to methyl bromide against Trogoderma granarium Everts larvae. Pakistan Journal of Botany, 39(3): 871-880. Khoramnezhad, A., Talaei-Hassanloui, R., Ghassemi-Kahrizeh, A. (2015). Evaluating the virulence of Bacillus thuringiensis strains isolated from host and different habitats on diamondback moth, Plutella xylostella (Lep.: Plutellidae). Biological Control of Pests and Plant Diseases, 4(2): 168-172. (In Farsi) Khorramvatan, S., Marzban, R., Ardjmand, M., Seifkordi, A., Askary, H. (2014) .Preparation of concentrated suspension of microencapsulated formulation of Bacillus thuringiensis. Biocontrol in Plant Protection ,2 (1):81-89. In Farsi. Koul, O. (2011). Microbial biopesticides: opportunities and challenges. CAB Reviews: Perspectives in Agriculture, Veterinary Science, Nutrition and Natural Resources, 6(056): 1-26. Lacey, LA., Frutos, R., Kaya, HK., Vail, P. (2001). Insect pathogens as biological control agents: do they have a future?. Biological Control, 21(3): 230-248. Morris, ON., Convers, V., Kanagratnam, P. (1995). Chemical additive effects on the efficacy of B.t. var. kurstaki against Mamestria configurata. Journal of Economic Entomology, 88(4): 815-824. Palma, L .(2017). Bacillus thuringiensis-based biopesticides, are they as effective as they should be?. Revista Argentina de microbiologia, 49(1): 119. Rosas-García, NM., Villegas-Mendoza, JM.,Torres-Ortega JA. (2009). Design of a Bacillus thuringiensis-based formulation that increases feeding preference on Spodoptera exigua (Lepidoptera: Noctuidae) larvae. Journal of Economic Entomology, 102(1): 58-63. Salehi Jouzani, GH., Moaven, E., Morsali, H. (2014). Optimization of a wettable powder formulation for two native Bacillus thuringiensis Biological Control of Pests and Plant Diseases, 3(1): 7-15. (In Farsi) Singh, A., Boora, SK., Chaudhary, K .(2007). Effect of different additives on the persistence and insecticidal activity of native strains of Bacillus Indian Journal of Microbiology, 47(1): 42–45. Sneh, B., Schuster, S., Gross, S. (1983). Improvement of the insecticidal activity of Bacillus thuringiensis entomocidus on larvae of Spodoptera littoralis (Lepidoptera, Noctuidae) by addition of chitinolytic bacteria, a phagostimulant and a UV‐protectant. Journal of Applied Entomology, 96(1-5): 77-83. Sun, S., Cheng, Z., Fan, J., Cheng, X., Pang, Y. (2012). The utility of camptothecin as a synergist of Bacillus thuringiensis kurstaki and nucleopolyhedroviruses against Trichoplusia ni and Spodoptera exigua. Journal of Economic Entomology, 05(4): 1164-1170. Talekar, N., Shelton, A. (1993). Biology, ecology, and management of the diamondback moth. Annual Review of Entomology, 38: 275-301. Teera-Arunsiri, A., Suphantharika, M., Ketunuti, U. (2003). Preparation of spray-dried wettable powder formulations of Bacillus thuringiensis-based biopesticides. Journal of Economic Entomology, 96(2): 292-299. Zouari, N., Achour O., Jaoua S. (2002). Production of delta‐endotoxin by Bacillus thuringiensis subsp kurstaki and overcoming of catabolite repression by using highly concentrated gruel and fish meal media in 2‐ and 20‐dm3 fermenters. Journal of Chemical Technology and Biotechnology, 77(8): 877-882. Zhang, L.,  Zhang, X.,  Zhang, Y.,  Wu, S.,  Gelbic, I., Xu, L.,  Guan, X. (2016). new formulation of Bacillus thuringiensis: UV protection and sustained release mosquito larvae studies. Scientific Reports, 6: 39425. _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2020.297145.1006929 مقاله پژوهشی تأثیر پارامترهای هواشناسی بر سن گندم (Eurygaster integriceps Put.) در منطقه خرمدره زنجان تأثیر پارامترهای هواشناسی بر سن گندم (Eurygaster integriceps Put.) در منطقه خرمدره زنجان عسگری سیما دانشکده کویرشناسی/دانشگاه سمنان رحیمی محمد دانشگاه سمنان یزدانی محمدرضا گروه بیابان زدایی، دانشکده کویر شناسی، دانشگاه سمنان تقدسی محمدولی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان 23 08 2021 52 1 91 103 11 05 2020 01 11 2020 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83254.html

گندم به عنوان مهم‌ترین محصول زراعی، دارای آفات بسیاری است که سن معمولی گندم یکی از آفات مهم گندم به شمار می‌رود. در این پژوهش، رابطه بین پارامترهای هواشناسی مانند دمای هوا ، بارش، باد و ... با پارامترها‌ی آفت سن گندم در شهرستان خرم‌دره زنجان در طول سالهای زراعی 91-1390 تا 97-1396 مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج حاصله نشان داد که تاریخ آغاز ریزش آفت سن گندم همبستگی معنی داری در سطح 99درصد با شرایط دمایی پیش از ریزش آفت به ویژه در فصل زمستان، میزان جمعیت، تراکم سن مادر و پوره‌ها، همچنین اوج ریزش و زمان تخم‌ریزی دارد. لذا با افزایش دما شرایط برای تغذیه و تخم‌ریزی زودهنگام آفت مهیا گردیده و پوره های نسل جدید خسارات خود را به محصول وارد میکنند. در سال‌هایی که میزان دما در اواخر فصل زمستان و اوایل فصل بهار بالا بوده و تعداد روزهای یخبندان سالانه و تعداد روزها‌ی با یخبندان‌های شدید در فصل زمستان سال قبل کمتر باشد آفت به شدت طغیان می‌کند. وجود رابطه‌ی معنی دار بین تراکم آفت سن گندم با ویژگی‌های دما، بارش و سرعت باد و یخبندان در منطقه مورد مطالعه مشاهده شده است. همچنین بیشترین تأثیرپذیری آفت سن گندم از ویژگی های دمای فصل زمستان می‌باشد به طوری که با افزایش و کاهش دمای فصل زمستان ، فعالیت سن گندم کاهش یا افزایش می‌یابد و میزان طغیان یا خاموشی آن برای سال زراعی پیش رو مشخص می‌شود.

 آفت سن پارامترهای هواشناسی خرم‌دره زنجان شیوع آفت محصول گندم Aljaryian, R., Kumar, L. & Taylor, S. (2016). Modelling the current and potential Future distributions of the snnn pest, Eurygaster entegriceps (Hemiptera: Scutelleridae) using climex. Pest Management Science, 72(10): 1989-2000. Araghieh Farahani, F., Moharramipour, S. & Fathipour, Y. (2010). Cold hardiness in overwintering adults of Eurygaster integriceps Proceedings of the 19th Iranian Plant Protection Congress, Iranian Research Institute of Plant Protection (IRIPP), Tehran, 31 July–3 August 2010, 472. (In Farsi) Asgari, S., Rahimi, M., Yazdani, M. & Taghadosi, M. (2019). The effect of meteorological parameters on the sunn pest, Eurygaster integriceps Put. in Khorramdareh region of Zanjan,Iran. Masters, dissertation. University of Semnan, Iran. Aykut, G., Cuma, A. & Mithat, D. (2006). Sunn Pest Control Policies and Effect of Sunn Pest Damage on Wheat Quality and Price in Turkey. Quality and Quantity, 40(3): 469-480. Baghdadchi, M. (1992). Executive Issues and Current Status of Cereals in Iran. Report of the Conference on Eurygaster integreceps, Faculty of Agriculture, University Tehran, 76-79. Dustiy, Z., Moeini, Naghadeh, N., Zamani, A. & Naderloo, A. (2018a). Comparing the ability of ANFIS, RSM and multiple linear regression models for estimation of Eurygaster integriceps Journal of Plant Pests Research, 8(3): 45 -57. (In Farsi) Dustiy, Z., Moeini Naghadeh, N., Zamani, A. & Naderloo, A. (2018b). Population density of Eurygaster integriceps (Het., Scutelleridae) and spatial distribution pattern of its nymphs on irrigated wheat field in Chadegan city. Plant Protection Journal, 9(2): 109 -120. (In Farsi) Forouzan, M. & farokh eslamloo, M. (2019). Spatial variability of sunn pest Eurygaster integriceps on Astragallus in overwintering sites using GIS and geostatistical methods. Journal of Plant Ecosystem Conservation, 6(2): 59 -76. (In Farsi) Ghanadha, M. R. & Ayene, S. (2003). Evaluation of sunn pest resistance in wheat. Journal of Agricultural Science, 34(4): 769-783. (In Farsi) Ghahari, H. (2018). Study on the pest Pentatomoidea (Heteroptera) in wheat fields of Varamin and population fluctuation of Eurygaster integriceps Journal of Animal Environment, 10(3): 435-444. (In Farsi) Gorjipour Aftahi, M. (2014). Evaluation of the Impact of Climatic and Geographical Parameters on Population Density of Wheat in Ravansar County of Kermanshah. Master of Science Degree in Agricultural Entomology, Faculty of Agriculture, Kurdistan University. (In Farsi) Hirbud, A. (2006). Relationship between Population Growth and Outbreaks of Grain Wheat Pest Rangelands and Forests in Zagros Vegetative Area. Special Issue Olives Ministry of Agriculture, 26-29. Iranipour, Sh. (2008). The Effect of Temperature on Reproduction and Life Span of Full Age Insects of Wheat. (Eurygaster integreceps). Journal of Agricultural Research. Water, Soil, and Plants in Agriculture, 8: 51-64. (In Farsi) Iranipor, S., Kharazi, P., Radjabi, G.R., Rasolian, G.R. & Karim Majani, H., (2002). The Sunnpest Losses and Fast Changes in Growing Up Initial Stage of Wheat Sunn pest at Four Constant Temperatures In Laboratory. Journal of Sunn Pests and Diseases Plant, 70(2): 1-17. (In Farsi) Konjevic, A., Strbac, P., Petric, Dusan, D., Popovic, A. & Ignjatovic-Cupina, A. (2014). Temperature-dependent Development Model of Pest Wheat Bugs, Eurygaster and Aelia (Heteroptera: Scutelleridae and Pentatomidae). Entomologia Generalis, 35(2): 87-102. Loggini, B., Scartazza, A., Brugnoli, E. & Navari-Izzo, F. (1999). Antioxidative defense system, pigment composition, and photosynthetic efficiency in two wheat cultivars subjected to drought. Plant Physiology, 119(3): 1091-1100. Mozaffari, Gh. & Azizian, M. (2011). Survey of wheat pest outbreaks based on temperature characteristics in Kurdistan province (Case study: Bijar city). Journal of Natural Geographical Research, 76: 121-135. (In Farsi) Mozaffari, Gh., Eghbali Babadi, F. & Mazidi, A. (2012). The Effects of Rainfall and Temperature Change on Common sunn Pest Outbreak in Golpayegan. 11th National Seminar on Irrigation and Evaporation Reduction, Bahonar University, Kerman, 7-9 February 2012, 765-772. (In Farsi) Rajabi, Gh. (2000). Investigation of time and environmental conditions of Eurygaster integreceps loss to cereal fields in Varamin plain. Journal of Plant Pests and Diseases, 68(1&2): 107-122. (In Farsi) Radjabi, G.H. (2000). Ecology of cereals sunn pests in Iran. Agricultural Research, Education and Extention Organization Publication. 343. Tehran, Iran. (In Farsi) Radjabi, Gh. (2007). Sunn pest management based on its outbreaks' key factor analysis in Iran. Agricultural Education Publications, Tehran, Iran. 163. (In Farsi) Thomson, L.J., Macfadyen, S. & Hoffmann, A.A. (2009). Predicting the effects of climate change on the natural enemies of agricultural pests. Biological Control, 296-306. Trissi, A.N., El-Bouhssini, M. & Kzaez, A. (2009). The effect of temperatture on some biological of sunn pest (Eurygaster Entegreseps). Arab Journal of Plant Protection, 27: 10-13. Yazdani, M. (2016). Climate Change and Water Resources. Semnan University Press, Iran. _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2021.310005.1006951 مقاله پژوهشی بررسی عوامل باکتریایی دخیل در ایجاد عارضه لکه برگی کیوی در ایران بررسی عوامل باکتریایی دخیل در ایجاد عارضه لکه برگی کیوی در ایران واثقی خوندابی الهه دانشگاه ولیعصر(عج)رفسنجان خدایگان پژمان گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان بیکی فیروزجاهی فرید مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی-تهران 23 08 2021 52 1 105 119 14 09 2020 03 02 2021 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83255.html

به‌منظور بررسی عوامل باکتریایی ایجادکننده‌ی بیماری کله‌برگی کیوی در ایران نمونه‌برداری گسترده‌ای در دو سال متوالی از مناطق کیوی خیز استان‌های شمالی کشور انجام شد. از برگ درختان آلوده با علائم مختلف لکه زاویه‌ای قهوه‌ای‌رنگ، لکه‌ی سفید با حاشیه‌ی قهوه‌ای، لکه‌ نارنجی رنگ و لکه‌ی آبسوخته با هاله‌ی زرد رنگ در اطراف آن، بیش از 400 جدایه باکتریایی جدا و خالص‌سازی‌گردید. پس از انجام آزمون بیماری‌زایی به روش‌های مختلف، 130 جدایه به عنوان بیمارگر شناسایی شد. سپس از میان آن‌ها، بیست‌و‌پنج جدایه مشکوک به جنس Pseudomonas بر اساس ویژگی‌های مورفولوژیکی نظیر رنگ و شکل کلنی انتخاب ‌شده و مورد بررسی‌های فنوتیپی و مولکولی قرارگرفت. تمامی جدایه‌ها در آزمون القای واکنش فوق حساسیت در توتون و شمعدانی نتایج مثبت ولی در سایر آزمون‌های فنوتیپی و بیوشیمیایی نتایجی متفاوت نشان دادند. این نتایج نشان داد، نیمی از جدایه‌های مورد بررسی، بیشترین شباهت را به گونه‌ی P. syringae دارند. همچنین استفاده از دو جفت آغازگر اختصاصی طراحی‌شده بر اساس توالی rRNA (ITS) 16S–23S به نام PsaF1⁄R2 و PsaF3⁄R4، نشان داد که جدایه‌های 20،86،101،138،132،117،194 و 230 به پاتووار P. syringae pv. actinidiae تعلق دارند. بررسی ترادف توالی ژن rpoD در 17 جدایه‌ی دیگر و عدم شباهت آن با هیچ کدام از توالی‌های ژن rpoD، متعلق به گونه‌های موجود از جنس سودوموناس در بانک ژن نشان داد که احتمالاً این جدایه‌ها گونه‌های ناشناخته‌‌‌ای از این جنس بوده که تعیین جایگاه دقیق تاکسونومیکی آن‌ها مستلزم بررسی‌های بیشتر می‌باشد.

 کیوی لکه برگی باکتریایی سودوموناس ایران Ahmady, k. (2018). Ministry of Agriculture jihad, Agricultural statistics, garden products, Deputy Director of Planning and Economic Information and Communication Technology Center, 3 (In Farsi). Balestra, G. M., & Varvaro, L. (1997). Pseudomonas syringae syringae causal agent of disease on floral buds of Actinidia deliciosa (A. Chev) Liang et Ferguson in Italy. Journal of Phytopathology, 145(8‐9), 375-378.‏ Balestra, G. M., Mazzaglia, A., Quattrucci, A., Renzi, M., & Rossetti, A. (2009a). Current status of bacterial canker spread on kiwifruit in Italy. Australasian Plant Disease Notes, 4(1), 34-36.‏ Balestra, G. M., Mazzaglia, A., Quattrucci, A., Renzi, M., & Rossetti, A. (2009b). Occurrence of Pseudomonas syringae actinidiae in Jin Tao kiwi plants in Italy. Phytopathologia Mediterranea, 48(2), 299-301.‏ Balestra, G. M., Renzi, M., & Mazzaglia, A. (2011). First report of Pseudomonas syringae pv. actinidiae on kiwifruit plants in Spain. New Disease Reports, 24(10), 2044-0588.‏ Bastas, K. K., & Karakaya, A. (2012). First report of bacterial canker of kiwifruit caused by Pseudomonas syringae actinidiae in Turkey. Plant Disease, 96(3), 452-452.‏ Beiki, F., Busquets, A., Gomila, M., Rahimian, H., Lalucat, J., & García-Valdés, E. (2016). New Pseudomonas spp. are pathogenic to citrus. PLoS One, 11(2), e0148796.‏ Beiki, F., Rahimian, H., Goltapeh, E. M., Shamsbakhsh, M., Barzgar, A., Bisbal, A. B., & Lalucat, J. (2012). Phenotypic and pathogenecity characteristics of the agents causing citrus blast disease in the northern provinces of Iran. Iranian Journal of Plant Protection Science, 43(2), 211-222.‏ Borschinger, B., Bartoli, C., Chandeysson, C., Guilbaud, C., Parisi, L., Bourgeay, J. F., ... & Morris, C. E. (2016). A set of PCRs for rapid identification and characterization of Pseudomonas syringae Journal of Applied Microbiology, 120(3), 714-723.‏ Chizari, A.H., & Abolhasani, S. (2012). Survey of Iran s comparative advantage export and prioritizing export target markets in kiwi. Agricultural Economic and Development,19(76),83-120. Cunty, A., F. Poliakoff, C. Rivoal, S. Cesbron, M. Fischer-Le Saux, C. Lemaire, M. A. Jacques, C. Manceau, and J. L. Vanneste. (2014). Characterisation of Pseudomonas syringae actinidiae (Psa) isolated from France and assignment of strains Psa biovar 4 to a de novo pathovar: Pseudomonas syringae pv. actinidifoliorum pv. nov. Plant Pathologi, 64, 582–596. Everett, K. R., & Henshall, W. R. (1994). Epidemiology and population ecology of kiwifruit blossom blight. Plant Pathology, 43(5), 824-830.‏ Everett, K. R., Taylor, R. K., Romberg, M. K., Rees-George, J., Fullerton, R. A., Vanneste, J. L., & Manning, M. A. (2011). First report of Pseudomonas syringae actinidiae causing kiwifruit bacterial canker in New Zealand. Australasian Plant Disease Notes, 6(1), 67-71.‏ Ferrante, P., & Scortichini, M. (2010). Molecular and phenotypic features of Pseudomonas syringae pv. actinidiae isolated during recent epidemics of bacterial canker on yellow kiwifruit (Actinidia chinensis) in central Italy. Plant Pathology, 59(5), 954-962.‏ Gomila, M., Busquets, A., Mulet, M., García-Valdés, E., & Lalucat, J. (2017). Clarification of taxonomic status within the Pseudomonas syringae species group based on a phylogenomic analysis. Frontiers in Microbiology, 8, 2422.‏ Gomila, M., Peña, A., Mulet, M., Lalucat, J., & García-Valdés, E. (2015). Phylogenomics and systematics in Pseudomonas. Frontiers in Microbiology , 6, 214.‏ Guilbaud, C., Morris, C. E., Barakat, M., Ortet, P., & Berge, O. (2016). Isolation and identification of Pseudomonas syringae facilitated by a PCR targeting the whole P. syringae group. FEMS Microbiology Ecology, 92(1).‏ Hirano, S. S., & Upper, C. D. (2000). Bacteria in the leaf ecosystem with emphasis on Pseudomonas syringae a pathogen, ice nucleus, and epiphyte. Microbiology and Molecular Biology Reviews, 64(3), 624-653. Holeva, M. C., Glynos, P. E., & Karafla, C. D. (2015). First report of bacterial canker of kiwifruit caused by Pseudomonas syringae actinidiae in Greece. Plant Disease, 99(5), 723-723.‏ Hugh, R., & Leifson, E. (1953). The taxonomic significance of fermentative versus oxidative metabolism of carbohydrates by various gram negative bacteria. Journal of Bacteriology, 66(1), 24.‏ Latorre, B. A., & Jones, A. L. (1979). Pseudomonas morsprunorum, the cause of bacterial canker of sour cherry in Michigan, and its epiphytic association with P. syringae. Phytopathology, 69(4), 335-339.‏ Mazarei, M., & Mostofipour, P. (1994). First report of bacterial canker of kiwifruit in Iran. Plant Pathology, 43(6), 1055-1056.‏ Moore, L. (2008). Diseases Caused by Pseudomonas syringae. Oregon State University, USA. Parkinson, N., Bryant, R., Bew, J., & Elphinstone, J. (2011). Rapid phylogenetic identification of members of the Pseudomonas syringae species complex using the rpoD Plant Pathology, 60(2), 338-344.‏ Rees‐George, J., Vanneste, J. L., Cornish, D. A., Pushparajah, I. P. S., Yu, J., Templeton, M. D., & Everett, K. R. (2010). Detection of Pseudomonas syringae pv. actinidiae using polymerase chain reaction (PCR) primers based on the 16S–23S rDNA intertranscribed spacer region and comparison with PCR primers based on other gene regions. Plant Pathology, 59(3), 453-464.‏ Schaad, N. W., Jones, J. B., & Chun, W. (2001). Laboratory guide for the identification of plant pathogenic bacteria (No. Ed. 3). American Phytopathological Society (APS Press).‏ Scortichini, M. (1994). Occurrence of Pseudomonas syringae pv. actinidiae on kiwifruit in Italy. Plant Pathology, 43(6), 1035-1038.‏ Spinelli, F., Donati, I., Vanneste, J. L., Costa, M., & Costa, G. (2010, September). Real time monitoring of the interactions between Pseudomonas syringae actinidiae and Actinidia species. In VII International Symposium on Kiwifruit 913 (pp. 461-465).‏ Stefani, E., & Loreti, S. (2014). PM 7/120 (1) Pseudomonas syringae pv. actinidiae. Varvaro, L., Magro, P., & Mainolfi, P. (1990). Occurrence of Pseudomonas viridiflava in Actinidia deliciosa in Italy. Informatore fitopatologico, 40(6), 49-53.‏ Widmer, F., Seidler, R. J., Gillevet, P. M., Watrud, L. S., & Di Giovanni, G. D. (1998). A highly selective PCR protocol for detecting 16S rRNA genes of the genus Pseudomonas (sensu stricto) in environmental samples. Applied and Environmental Microbiology, 64(7), 2545-2553.‏ _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2020.300492.1006937 مقاله پژوهشی ارزیابی مزرعه‌ای مقاومت تدریجی (Slow rusting) نسبت به بیماری زنگ زرد در برخی از ارقام گندم دیم ارزیابی مزرعه‌ای مقاومت تدریجی (Slow rusting) نسبت به بیماری زنگ زرد در برخی از ارقام گندم دیم صفوی صفرعلی ایستگاه تحقیقات اردبیل روستائی مظفر 2- بخش تحقیقات غلات، موسسه تحقیقات کشاورزی دیم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران 23 08 2021 52 1 121 134 13 04 2020 14 10 2020 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83256.html

زنگ زرد گندم با عامل Puccinia striiformis f. sp. tritici یکی از مهمترین بیماری‌های گندم می‌باشدکه تولید گندم را در مناطق خنک تهدید می‌کند. در این مطالعه، پارامترهای مقاومت تدریجی (Slow rusting) شامل ضریب آلودگی (CI)، شدت نهائی بیماری (FRS)، مقدار نسبی سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری (rAUDPC) و نرخ آلودگی ظاهری (r) برای 21 ژنوتیپ گندم دیم همراه با شاهد حساس ارزیابی شدند. این مطالعه در ایستگاه تحقیقات کشاورزی آلاروق اردبیل تحت شرایط آلودگی طبیعی و مصنوعی انجام شد. آلودگی مصنوعی ژنوتیپ‌ها با استفاده از جمعیت نژادی زنگ زرد که دارای پرآزاری بر روی ژن‌های مقاومت مهم بود، انجام شد. واکنش گیاهچه‌ای نیز تحت شرایط مزرعه‌ای ارزیابی شد. نتایج ارزیابی‌ها برای پارامترهای مقاومت نشان داد که ارقام سرداری، اوحدی، هما همراه با رقم حساس بالاترین مقادیر FRS ، CI، r و rAUDPC را داشتند، و بنابراین به عنوان ارقام حساس گروه‌بندی شدند. شش رقم در هر دو مرحله گیاهچه‌ای و گیاه کامل مقاوم یا نیمه مقاوم بودند. دو رقم در مرحله گیاهچه‌ای مقاوم یا نیمه‌مقاوم و در مرحله گیاه کامل واکنش متوسط (MR, M) نشان دادند. نه رقم (شماره های 6، 9، 10، 12، 14، 15، 19، 20 و 21) در مرحله گیاهچه‌ای حساس ولی در مرحله گیاه کامل واکنش متوسط (MR, M, MS) نشان دادند. بنابراین، این ارقام با داشتن مقادیر پایین پارامترهای مختلف مقاومت به احتمال زیاد دارای درجات متفاوتی(سطح مطلوب تا متوسط) از مقاومت تدریجی یا HTAP (مقاومت غیر اختصاص- نژادی یا پایدار) می‌باشند. بقیه ارقام سطح پایینی از مقاومت تدریجی داشتند. ت

 گندم دیم مقاومت تدریجی مقاومت گیاهچه‌ای زنگ زرد Puccinia striiformis f. sp. tritici Afzal, S. N., Haque, M. I., Ahmedani, M. S., Bashir, S. & Rattu, A.R. (2007). Assessment of yield losses caused by Puccinia striiformis triggering stripe rust in the most common wheat varieties. Pakistan Journal of Botany, 39: 2127-2134. Ali, S., Shah, S. J. A. & Ibrahim, M. (2007). Assessment of wheat breeding lines for slow yellow rusting (Puccinia striiformis tritici). Pakistan Journal of Biological Sciences, 10: 3440-3444. Ali, S., Shah, S. J. A., Khalil, I. H., Rahman, H., Maqbool, K. & Ullah, W. (2009). Partial resistance to yellow rust in introduced winter wheat germplasm at the north of Pakistan. Australian Journal of Crop Science, 3: 37-43. Ali, S., Shah, S. J. A., & Maqbool, K. (2008). Field-based assessment of partial resistance to yellow rust in wheat germplasm. Journal of Agriculture and Rural Development, 6: 99-106. Alo, F., Al-Saaid, W., Baum, M., Alatwani H., & Amri, A. (2018). Slow rusting of bread wheat landraces to Puccinia striiformis sp. tritici under artificial field inoculation. Arab Journal of Plant Protection, 36(2): 164-175. Badebo, A., Stubbs, R. W., Van Ginkel, M., & Gebeyehu, G. (1990). Identification of resistance genes to ­Puccinia striiformis in seedlings of Ethiopian and CIMMYT bread wheat varieties and lines. Netherlands Journal of Plant Pathology, 96: 199-210. Broers, L. H. M., Cuesta-Subias, X. & Lopez-Atilano, R. M. (1996). Field assessment of quantitative resistance to yellow rust in ten spring bread wheat cultivars. Euphytica, 90:9-16. Bux, H., Ashraf, M., Hussain, F., Rattu, A.U.R., & Fayyaz. M. (2012). Characterization of wheat germplasm for stripe rust (Puccini striiformis sp. tritici) resistance. Australian Journal of Crop Science, 6:116-120. Chen, X. M. (2005). Epidemiology and control of stripe rust (Puccinia striiformis sp. tritici) on wheat. Canadian Journal of Plant Pathology, 27: 314-337. Chen, X. M. (2013). High-temperature adult-plant resistance, key for sustainable control of stripe rust. American Journal of Plant Sciences, 4: 608-627. Dolatkhah, T., Torabi, M., & Safavi, S. A. (2016). Evaluation of partial resistance components in some promising wheat lines of cold climate zone to yellow rust disease in field condition in Ardebil, Iran. Seed and Plant Improvement Journal, 32: 347-367. Feng, J., Wang, M., See, D. R., Chao, S., Zheng, Y., & Chen, X. M. (2018). Characterization of Novel Gene Yr79 and Four Additional Quantitative Trait Loci for All-Stage and High-Temperature Adult-Plant Resistance to Stripe Rust in Spring Wheat PI 182103. Phytopathology, 108: 737-747. Hei, N., Shimelis, H. A., Laing, M., & Admassu, B. (2015). Assessment of Ethiopian wheat lines for slow rusting resistance to stem rust of wheat caused by Puccinia graminis sp. tritici. Journal of Phytopathology, 163: 353-363. Hovmøller, M. S., Walter, S., Bayles, R. A., Hubbard, A., Flath, K., Sommerfeldt, N., Leconte, M., Czembor, P., Rodriguez-Algaba J, Thach, T., Hansen, J. G, Lassen, P., Justsen, A. F., Ali, S., & de Vallavieille-Pope, C. (2016). Replacement of the European wheat yellow rust population by new races from the centre of diversity in the near-Himalayan region. Plant Pathology, 65: 402-411. Johnson, R. 1988. Durable resistance to yellow (stripe) rust in wheat and its implications in plant breeding. Pp. 63-75. In: Simmonds, N. W. and Rajaram, S. (eds.) Breeding strategies for resistance to the rusts of wheat. CIMMYT, Mexico, D. F. Kilpatrick, R. A. (1975). New cultivars and longevity of rust resistance, 1971-1975. US Agric. Res. Serv. North-East Reg. ARS-NE, NE-64. Line, R., & Qayoum, A. (1992). Virulence, aggressiveness, evolution, and distribution of races of Puccinia striiformis (the cause of stripe rust of wheat) in North America, 1968-87. USDA-ARS Bull. 1788. 44 pp. McIntosh, R. A., Wellings, C. R., & Park, R. F. (1995). Wheat Rusts: An Atlas of Resistance Genes. Csiro, Australia, 200 pp. Mcneal, F.H. & Sharp, E. (1963). Effect of striping wheat varieties at Bozeman motana in 1962. Plant Disease Reporter, 47: 763-765. Milus, E.A. & Line, R.F. (1986). Gene action for inheritance of durable, high– temperature, adult plant resistances to stripe rust in wheat. Phytopathology, 76: 435-441. Mitiku, M., Hei, NB., & Abera, M. (2018). Characterization of slow rusting resistance against stem rust (Puccinia graminis sp. tritici) in selected bread wheat cultivars of Ethiopia. Advances in Crop Science and Technology, 6: 389. Morgounov, A., Yessimbekova, M., Rsaliev, S., Baboev, S., Mumindjanov, H. & Djunusova, M. (2004). High-yielding winter wheat varieties resistant to yellow and leaf rust in Central and Asia. Proceeding of the 11th International Cereal Rusts and Powdery Mildew Conference. 22-27 August 2004, John Innes Centre, Norwich, UK. European and Mediterranean Cereal Rust Foundation, Wageningen, Netherlands. Cereal Rusts and Powdery Mildew Bulletin, Abstr. A2.52. Mundy, E. J. (1973). The effect of yellow rust and its control on the yield of Joss Cambier winter wheat. Plant Pathology, 22: 171-176. Ochoa, J. & Parlevliet, J. E. (2007). Effect of partial resistance to barley leaf rust, Puccinia hordei, on the yield three barley cultivars. Euphytica, 153: 309-312. Orth, R. A. & Shellenberger, J. A.(1988). Origin, production, and utilization of wheat. In  Pomeranz, Y.(ed.) Wheat Chemistry and Technology, Vol. 3. American Association of Cereal Chemists, St. Paul, Minnesota, USA. Pandey, H. N., Menon, T. C. M., & Rao, M. V. (1989). A single formula for calculating area under disease progress curve. Rachis, 2: 38-39. Parlevliet, J. E. (1979). Components of resistance that reduce the rate of epidemic development. Annual Review of Phytopathology, 17: 203-222. Pathan, A. K. & Park, R. F. (2006). Evaluation of seedling and adult plant resistance to leaf rust in European wheat cultivars. Euphytica, 149: 327-342. Peterson, R. F., Campbell, A. B. & Hannah, A. E. (1948). A diagrammatic scale for estimating rust intensity of leaves and stems of cereals. J. Res. Sect. C 26: 496-500. Roelfs, A. P., Singh, R. P., & Saari, E. E. (1992). Rust diseases of wheat: Concepts and Methods of Diseases Management. Mexico, D.F.CIMMYT. 81.pp. Safavi, S. A. (2019). Effectiveness of resistance genes to stripe rust and virulence of Puccinia striiformis sp. tritici during two years monitoring in Ardabil. Applied Researches in Plant Protection: 8(3). 95-107. Safavi, S. A., & Afshari, F. (2017). A seven-year assessment of resistance durability to yellow rust in some wheat cultivars in Ardabil province, Iran. Journal of Crop Protection, 6: 409-421. Safavi, S. A., & Afshari, F. (2012). Quantitative resistance of some Elite wheat lines to Puccinia striiformis sp. tritici, Archives of Phytopathology and Plant Protection, 45:740-749. Safavi, S. A. (2015). Effects of yellow rust on yield of race-specific and slow rusting resistant wheat genotypes. Journal of Crop Protection, 4: 395-408. Safavi, S. A., Afshari, F., & Yazdansepas, A. (2013). Effective and ineffective resistance genes to wheat yellow rust during six years monitoring in Archives of Phytopathology and Plant Protection, 46: 774-780. Saidi, A., Nazari, K., & Torabi, M. (1998). Seedling resistance to yellow rust in current Iranian bread wheat In: A. E. Slinkarded (ed.). Proceedings of the 9th International Wheat Genetics Symposium, Saskatoon, Saskatchewan, Canada, pp. 308-310. Saleem, K., Arshad, H. M. I., Shokat S., & Atta B. M. (2015). Appraisal of wheat germplasm for adult plant resistance against stripe rust. Journal of Plant Protection Research, 55: 405-414. Sandoval-Islas, J. S., Broers, L.H.M., Mora-Aguilera, G., Parlevliet, J. E., Osada, K. S., & Vivar, H. E. (2007). Quatitative resistance and its components in 16 barley cultivars to yellow rust, Puccinia striiformis sp. hordei. Euphytica, 153: 295-308. Shah, S. J. A., Hussain, S., Ahmad, M., Farhatullah, M., & Ibrahim, M. (2014). Characterization of slow rusting resistance against Puccinia striiformis sp. tritici in candidate and released bread wheat cultivars of Pakistan. Journal of Plant Pathology and Microbiology, 5: 223. doi:10.4172/2157-7471.100022. Sharma-Poudyal, D., Chen, X. M., Wan, A. M., Zhan, G. M., Kang, Z. S., Cao, S. Q., Jin, S. L., Morgounov, A., Akin, B., Mert, Z., Shah, S. J. A., Bux, H., Ashraf, M., Sharma, R. C., Madariaga, R., Puri, K. D., Wellings, C., Xi K. Q., Wanyera, R., Manninger, K., Ganzález, M. I., Koyda, M., Sanin, S., & Patzek, L. J. (2013). Virulence characterization of international collections of the wheat stripe rust pathogen, Puccinia striiformis sp. tritici. Plant Disease, 97: 379-386. Sharp, E. L., & Fuchs, E. (1982). Additive genes in wheat for resistance to stripe (yellow) rust (Puccinia striiformis). Crop Protection, 2: 181–189. Singh, K. V., Singh, G. P., Singh, P. K. & Aggarwal, H. R. (2017). Assessment of slow rusting resistance components to stripe rust pathogen in some exotic wheat germplasm. Indian Phytopathology, 70: 52-57. Singh, R. P., Huerta-Espino, J., Bhavani, S., Herrera-Foessel S. A., Singh, D., Singh, P. K., Velu, G., Mason, R. E., Jin, Y., Njau, P., & Crossa, J. (2011). Race non-specific resistance to rust diseases in CIMMYT spring wheats. Euphytica, 179: 175–186. Singh, R. P., Huerta-Espino, J. & William, H. M. (2005). Genetics and breeding for durable resistance to leaf and stripe rusts in wheat. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 29: 121-127. Stubbs, R. W., Prescott, J. M., Saari, E. E., & Dubin, H. J. (1986). Cereal Disease Methodology Manual. CIMMYT: Mexico, D. F. 46pp. Tabassum, S. 2011.Evaluation of advance wheat lines for slow yellow rusting (Puccinia striiformis sp. tritici). Journal of Agricultural Science, 3: 239-249. Torabi, M., Madoukhi, V., Nazari, K., Afshari, F., Forootan, A.R., Ramai, M. A., Golzar, H. & Kashani, A. S. (1995). Effectiveness of wheat yellow rust resistance genes in different parts of Iran. Cereal Rusts and Powdery Mildews Bulletin, 23: 9-12. Van der Plank, J. E. (1968). Disease Resistance in Plants. New York, Academic Press. 206 pp. Wang, M.,­ Wan, A., Li, Mingju., Maccaferri, M., Lopez, P. F., Barnes, C. W, Campana, D., & Chen, X. M. (2018). Virulence characterization of Puccinia striiformis sp. tritici collections from China, Italy, Mexico, and Ecuador. Proceeding of the International Congress of Plant Pathology (ICPP), July 29 - August 3, 2018, Boston, USA. Yahyaoui, A. H., Hakim, M. S., El-Naimi, M., & Rbeiz, N. (2002). Evolution of physiologic races and virulences of Puccinia striiformis on wheat in Syria and Lebanon. Plant Disease, 86: 499-504. Zeng, Q. D., Han, D. J., Wang, Q. L., Yuan, F. P., Wu, J. H., Zhang, L., Wang, X. J., Huang, L. L., Chen, X. M., & Kang, Z. S. (2014). Stripe rust resistance and genes in Chinese wheat cultivars and breeding lines. Euphytica, 196: 271-284.  _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2020.310598.1006952 مقاله پژوهشی بررسی آنزیمی حساسیت جمعیت‌های مختلف شته جالیز Aphis gossypii (Hemiptera: Aphididae) نسبت به دو حشره‌کش اسپیروتترامات و فلونیکامید محمدنژاد هاوستین مجید گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران صباحی قدرت اله دانشگاه تهران 23 08 2021 52 1 135 147 28 09 2020 20 12 2020 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83257.html

شته جالیز Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae) یکی از مهم‌ترین آفات خیار است که مقاومت آن در برابر حشره کش‌ها باعث ایجاد مشکلات بسیاری در کنترل آن شده است. در این مطالعه ، حساسیت آفت به حشره کش‌های اسپیروتترامات و فلونیکامید برای دو جمعیت جمع آوری شده از کرج (استان البرز) و بیرجند (استان خراسان جنوبی)، ایران مورد بررسی قرار گرفت. آزمون‌های زیست سنجی به روش غوطه وری دیسک برگ انجام شد. مرگ و میر پس از 72 ساعت ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط نرم افزار Polo-Plus انجام شد. نتایج نشان داد که در جمعیت کرج و بیرجند، مقدار غلظت کشنده 50درصد برای اسپیروتترامات به ترتیب 81/52 و 35/33 میلی گرم ماده موثره بر لیتر و برای فلونیکامید نیز به ترتیب 78/6 و 7/3 میلی گرم ماده موثره بر لیتر بود. مقادیر نسبت LC50 برای اسپیروتترامات و فلونیکامید برای این جمعیت‌ها به ترتیب 633/1 و 829/1بود که بطور معنی داری متفاوت بودند. همچنین نتایج آزمایشات بیوشیمیایی مقاومت بالاتری را در جمعیت کرج نشان داد. آنزیم‌های مختلف درگیر در مقاومت شامل کربوکسیل استراز (ارزیابی شده توسط آلفا نفتیل استات و بتا نفتیل استات)، گلوتاتیون اس-ترانسفراز و مونواکسیژناز است. نسبت فعالیت آنزیم‌های فوق الذکر در جمعیت کرج به ترتیب 39/1 ، 29/1 ، 51/1 و 06/1 برابر بیشتر از جمعیت بیرجند بود. نتایج آنزیمی موازی با نتایج بدست آمده از آزمون‌های زیست سنجی بود. بنابراین، به نظر می‌رسد که هر سه سیستم آنزیمی در سم زدایی ترکیبات آزمایش شده نقش دارند.

 شته جالیز مقاومت آنزیم های سم زدا سم زدایی متابولیکی Almasi, A; Rasekh, A; Esfandiari, M; Askari, M & Ziaei, M. (2016) Evaluation on toxicity of Imidacloprid and Primicarb insecticides on different developmental stages of melon aphid Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae), Plant Protection, 39(2). 71-83 pp. (in Farsi) Alptekin, S., Bass, C., Nicholls, C., Paine, M. J., Clark, S. J., Field, L., & Moores, G. D. (2016). Induced thiacloprid insensitivity in honeybees (Apis mellifera) is associated with up‐regulation of detoxification genes. Insect Molecular Biology, 25(2), 171-180.‏ Asperen, K. V. (1962). A study of housefly esterases by means of a sensitive colorimetric method. Journal of Insect Physiology, 8(4), 401-414. Bass, C., Puinean, A. M., Andrews, M., Cutler, P., Daniels, M., Elias, J., & Foster, S. P. (2011). Mutation of a nicotinic acetylcholine receptor β subunit is associated with resistance to neonicotinoid insecticides in the aphid Myzus persicae. Bmc Neuroscience, 12(1), 51.‏ Berenbaum, M. R., & Johnson, R. M. (2015). Xenobiotic detoxification pathways in honey bees. Current Opinion in Insect Science, 10, 51-58.‏ Board, P. G., & Menon, D. (2013). Glutathione transferases, regulators of cellular metabolism and physiology. Biochimica et Biophysica Acta (bba)-General Subjects, 1830(5), 3267-3288.‏ Bock, K. W. (2016). The UDP-glycosyltransferase (UGT) superfamily expressed in humans, insects and plants: Animal plant arms-race and co-evolution. Biochemical pharmacology, 99, 11-17.‏ Bradford, Marion M. "A rapid and sensitive method for the quantitation of microgram quantities of protein utilizing the principle of protein-dye binding." Analytical Biochemistry, 72.1-2 (1976): 248-254. Brück, E., Elbert, A., Fischer, R., Krueger, S., Kühnhold, J., Klueken, A. M., ... & Steffens, R. (2009). Movento®, an innovative ambimobile insecticide for sucking insect pest control in agriculture: biological profile and field performance. Crop Protection, 28(10), 838-844.‏ Chen, J. C., Wang, Z. H., Cao, L. J., Gong, Y. J., Hoffmann, A. A., & Wei, S. J. (2018). Toxicity of seven insecticides to different developmental stages of the whitefly Bemisia tabaci MED (Hemiptera: Aleyrodidae) in multiple field populations of China. Ecotoxicology, 27(6), 742-751.‏ Eid, A. E., El-Heneidy, A. H., Hafez, A. A., Shalaby, F. F., & Adly, D. (2018). On the control of the cotton aphid, Aphis gossypii(Hemiptera: Aphididae), on cucumber in greenhouses. Egyptian Journal of Biological Pest Control, 28(1), 64. Emami, K and Valizadegan, O. (2015) Evaluation of toxisity of two insecticides Movento and Proteus against adult of Aphis faba scop (hom: Aphididae), 4th National Conference on Sustainable Agriculture and Natural Resources, Tehran, Mehr Arvand Higher Education Institute - Environmental Lovers Extension Group, 6pp. (in Farsi). Emami, K & Karimpour, Y. (2019) Evaluation of toxisity of two insecticides Movento and Proteus against Green peach aphid Mysus persicae (Hom: Aphididae), 5th International Conference on Agricultural and Environmental Engineering with Sustainable Development Approach, Shiraz, Center for Strategies for Achieving Sustainable Development, 5pp.(in Farsi). Farha, W., Abd El-Aty, A. M., Rahman, M. M., Shin, H. C., & Shim, J. H. (2016). An overview on common aspects influencing the dissipation pattern of pesticides: a review. Environmental Monitoring and Assessment, 188(12), 693.‏ Gong, Y., Shi, X., Desneux, N., & Gao, X. (2016). Effects of spirotetramat treatments on fecundity and carboxylesterase expression of Aphis gossypii Ecotoxicology, 25(4), 655-663. Gonzalez, D., Fraichard, S., Grassein, P., Delarue, P., Senet, P., Nicolaï, A., ... & Heydel, J. M. (2018). Characterization of a Drosophila glutathione transferase involved in isothiocyanate detoxification. Insect Biochemistry and Molecular Biology, 95, 33-43.‏ Habig, William H., Michael J. Pabst, and William B. Jakoby. "Glutathione S-transferases the first enzymatic step in mercapturic acid formation." Journal of Biological Chemistry, 249.22 (1974). Hosseininaveh, V and Ghadmiari, M. (2013). Fundamentals and concepts of laboratory methods in biochemistry, physiology and toxicology of insects. University of Tehran Press. 577pp. Jiang, H., Tian, Y., Yan, W., Chen, J., Zhang, Z., & Xu, H. (2020). Drip chemigation of flonicamid effectively controls cotton aphid (Aphis gossypii) and is benign to lady beetle (Coccinella septempunctata) and lacewing larva (Chrysoperla sinica). Crop Protection, 129, 105039.‏ Khan, S., Uddin, M. N., Rizwan, M., Khan, W., Farooq, M., Shah, A. S., ... & Ali, S. (2020). Mechanism of Insecticide Resistance in Insects/Pests. Polish Journal of Environmental Studies, 29(3).‏ Koo, H. N., An, J. J., Park, S. E., Kim, J. I., & Kim, G. H. (2014). Regional susceptibilities to 12 insecticides of melon and cotton aphid, Aphis gossypii (Hemiptera: Aphididae) and a point mutation associated with imidacloprid resistance. Crop Protection, 55, 91-97. Li, X., Schuler, M. A., & Berenbaum, M. R. (2007). Molecular mechanisms of metabolic resistance to synthetic and natural xenobiotics. Annual Review of Entomology, 52, 231-253. Margaritopoulos, J. T., Kati, A. N., Voudouris, C. C., Skouras, P. J., & Tsitsipis, J. A. (2020). Long-term studies on the evolution of resistance of Myzus persicae (Hemiptera: Aphididae) to insecticides in Greece. Bulletin of Entomological Research, 1-16.‏ Morita, M., Ueda, T., Yoneda, T., Koyanagi, T., & Haga, T. (2007). Flonicamid, a novel insecticide with a rapid inhibitory effect on aphid feeding. Pest Management Science: formerly Pesticide Science, 63(10), 969-973. Pan, Y., Guo, H., & Gao, X. (2009). Carboxylesterase activity, cDNA sequence, and gene expression in Malathion susceptible and resistant strains of the cotton aphid, Aphis gossypii. Comparative Biochemistry and Physiology Part B: Biochemistry and Molecular Biology, 152(3), 266-270. Pan, Y., Zhu, E., Gao, X., Nauen, R., Xi, J., Peng, T., ... & Shang, Q. (2017). Novel mutations and expression changes of acetyl‐coenzyme A carboxylase are associated with spirotetramat resistance in Aphis gossypii Glover. Insect molecular biology, 26(4), 383-391.‏ Pan, Y., Chai, P., Zheng, C., Xu, H., Wu, Y., Gao, X., ... & Shang, Q. (2018). Contribution of cytochrome P450 monooxygenase CYP380C6 to spirotetramat resistance in Aphis gossypiiPesticide Biochemistry and Physiology, 148, 182-189.‏ Pan, Y., Wen, S., Chen, X., Gao, X., Zeng, X., Liu, X., ... & Shang, Q. (2020). UDP-glycosyltransferases contribute to spirotetramat resistance in Aphis gossypii Glover. Pesticide Biochemistry and Physiology, 104565.‏ Peng, T., Pan, Y., Yang, C., Gao, X., Xi, J., Wu, Y., ... & Shang, Q. (2016). Over-expression of CYP6A2 is associated with spirotetramat resistance and cross-resistance in the resistant strain of Aphis gossypii Pesticide Biochemistry and Physiology, 126, 64-69. Rane, R. V., Walsh, T. K., Pearce, S. L., Jermiin, L. S., Gordon, K. H., Richards, S., & Oakeshott, J. G. (2016). Are feeding preferences and insecticide resistance associated with the size of detoxifying enzyme families in insect herbivores?. Current Opinion in Insect Science, 13, 70-76.‏ Seyedebrahimi, S. S., Jahromi, K. T., Imani, S., Naveh, V. H., & Hesami, S. (2016). Resistance to imidacloprid in different field populations of Aphis gossypii Glover (Hem.: Aphididae) in South of Iran. Journal of Entomological and Acarological Research, 48(1), 6-10. Shojaei, A., Talebi Jahromi, K., Hosseininaveh, V., & Sabahi, G. (2018). Synergistic Effects of Amitraz on Imidacloprid and Malathion against cotton aphid, Aphis gossypii (Hem: Aphididae). Journal of Agricultural Science and Technology, 20(2), 299-308. Taylor-Wells, J., Gross, A. D., Jiang, S., Demares, F., Clements, J. S., Carlier, P. R., & Bloomquist, J. R. (2018). Toxicity, mode of action, and synergist potential of flonicamid against mosquitoes. Pesticide Biochemistry and Physiology, 151, 3-9.‏ Van Pottelberge, S., Van Leeuwen, T., Nauen, R., & Tirry, L. (2009). Resistance mechanisms to mitochondrial electron transport inhibitors in a field-collected strain of Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae). Bulletin of Entomological Research, 99(1), 23-31. William, G. B., & Janet, C. (1997). Heme peroxidase activity measured in single mosquitoes identifies individuals expressing an elevated oxidase for insecticide resistance. Journal of the American Mosquito Control Association, 13(3), 233-237. Wang, J. J., Cheng, W. X., Ding, W., & Zhao, Z. M. (2004). The effect of the insecticide dichlorvos on esterase activity extracted from the psocids, Liposcelis bostrychophila and entomophila. Journal of Insect Science, 4(1). Zhu, Y. C., & Luttrell, R. (2015). Altered gene regulation and potential association with metabolic resistance development to imidacloprid in the tarnished plant bug, Lygus lineolaris. Pest Management Science, 71(1), 40-57.‏ _||_
Iran J Plant Prot Sci دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 دانشگاه تهران 88 10.22059/ijpps.2021.308465.1006956 مقاله پژوهشی جدا سازی، شناسایی و پراکنش گونه‌های Fusariumآلوده کننده خاک در دو اقلیم مختلف افغانستان جدا سازی، شناسایی و پراکنش گونه‌های Fusariumآلوده کننده خاک در دو اقلیم مختلف افغانستان بهلول زاده حبیب الله گروه گیاه پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران صارمی حسین گروه گیاه پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران-کرج -ایران جوان نیکخواه محمد استاد/ گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج فلاحی مریم گروه گیاه پزشکی ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران حسینی سید محمد باقر استاد یار، گروه اگرانومی، دانشکده زراعت، دانشگاه بامیان، افغانستان 23 08 2021 52 1 149 159 18 10 2020 07 03 2021 Copyright © 2021, دانشگاه تهران. 2021 https://ijpps.ut.ac.ir/article_83258.html

اعضای جنس Fusarium از بیمارگرهای مهم خاکزاد می‌باشند که سبب بروز خسارت جدی در تولید محصولات زراعی و باغی در دنیا می‌گردند. به‌منظور بررسی گونه‌های Fusarium آلوده کننده خاک‌های زراعی در مناطق بامیان و دایکندی با اقلیم نیمه صحرایی و مناطق قندهار و هلمند با اقلیم صحرایی افغانستان، نمونه برداری در سال‌های 1398-1397 صورت گرفت. برای جداسازی جدایه‌های Fusarium از نمونه های خاک، از محیط کشت اختصاصی PPA (Pepton PCNB Agar) استفاده شد. همچنین جهت شناسایی اولیه جدایه‌ها از ویژگی‌های ریخت شناختی براساس کشت جدایه ها روی محیط‌های کشت CLA، SNA و PDA استفاده شد. به منظور شناسایی مولکولی جدایه‌ها توالی یابی بر اساس ناحیه ی ژنی tef-1α صورت گرفت. در مجموع 134 جدایه Fusarium جداسازی گردید که در 11 گونه مختلف قرار گرفتند. به‌طوریکه حضور گونه‌های (FIESC) F. incarnatum-equiseti species complex (%28)، F. solani (%16)، F. acuminatum (%6)، F. verticillioides (%5)، F. oxysporum (%3)، F. coeruleum(%1) و F. compactum (%1) با فراوانی متفاوت در هر دو اقلیم مورد نمونه برداری ردیابی شد. گونهF. sambucinum (%1) در مناطقی که زمستان فوق العاده سرد و تابستان خشک داشتند و دارای اقلیم نیمه صحرایی بودند جداسازی گردید. درحالیکه گونه‌های F. proliferatum (%18)، F. culmorum (%13) و F. pseudograminearum (%1)، و در مناطقی که زمستان معتدل و تابستان فوق العاده گرم داشتند و دارای اقلیم صحرایی بودند جداسازی شدند. نتایج بدست آمده در این تحقیق در رابطه با پراکنش جغرافیایی گونه‌های مختلف Fusarium در افغانستان اطلاعات مفیدی در رابطه با مدیریت بهتر این بیمارگرهای خاکزاد در مزرعه در اختیار ما قرار می‌دهد.

 Fusarium اقلیم صحرایی اقلیم نیمه صحرایی شناسایی ریخت شناختی tef-1α Agriose, G.N. (2005). Plant Pathology (Fifth Edition). Academic press. new york. usa, 952 pp. Aich, V., Akhundzadah, N. A., Knuerr, A., Khoshbeen, A. J., Hattermann, F., Paeth, H., Scalon, A., & Paton, E. N. (2017). Climate change in Afghanistan deduced from reanalysis and coordinated regional climate downscaling experiment (CORDEX)—South Asia simulations. Climate, 5 (2), 38. Altschul, S. F., Madden, T. L., Schäffer, A. A., Zhang, J., Zhang, Z., Miller, W., & Lipman, D. J. (1997). Gapped BLAST and PSI-BLAST: a new generation of protein database search programs. Nucleic Acids Research, 25 (17), 3389-3402. Backhouse, D. (2014). Global distribution of Fusarium graminearum, asiaticum and F. boothii from wheat in relation to climate. European Journal of Plant Pathology, 139 (1), 161-173. Backhouse, D., & Burgess, L. W. (1995). Mycogegraphy of Fusarium climatic: analysis of the distribution within Australia of Fusarium species in section Gibbosum. Mycological Research, 99 (10), 1218-1224. Backhouse, D., & Burgess, L. W. (2002). Climatic analysis of the distribution of Fusarium graminearum, pseudograminearum and F. culmorum on cereals in Australia. Australasian Plant Pathology, 31 (4), 321-327. Booth, C. (1971) The Genus Fusarium Common Wealth. Mycological institute, kew survey. england, 237 pp. Burgess, L. W. (1981). General Ecology of The Fusaria. In ‘Fusarium: Diseases, Biology, and Taxonomy .(Eds pe nelson, ta toussoun, rj cook), 225–235 pp. Burgess, L. W., & Summerell, B. A. (1992). Mycogeography of Fusarium: survey of Fusarium species in subtropical and semi-arid grassland soils from Queensland, Australia. Mycological Research, 96 (9), 780-784.‏ Burgess, L. W., Summerell, B. A., Bullock, S., Gott, K. P., & Backhouse, D. (1994). Laboratory Manual for Fusarium Research (3rd ed.). Sydney: Dept. of crop sciences, university of sydney / royal botanic gardens,162 pp. Chehri, K., Salleh, B., Soleimani, M. J., Reddy, K. R. N., & Zakaria, L. (2011). Occurrence of Fusarium associated with root tissues and rhizosphere soils of forest trees and assessment of their pathogenicity on Prunus amygdalus seedlings. Australian Journal of Botany, 58 (8), 679-686. Drenkhan, R., Ganley, B., Martín-García, J., Vahalík, P., Adamson, K., Adamčíková, K., ... & Cleary, M. (2020). Global geographic distribution and host range of Fusarium circinatum, the causal agent of pine pitch canker. forests, 11(7), 724 Fallahi, M., Saremi, H., Javan-Nikkhah, M., Somma, S., Haidukowski, M., Logrieco, A. F., & Moretti, A. )2019(. Isolation, Molecular Identification and Mycotoxin Profile of Fusarium Species Isolated from Maize Kernels in Iran. Toxins, 11 (5) 297. Jiang, C. X., Li, J., Zhang, J. M., Jin, X. J., Yu, B., Fang, J. G., & Wu, Q. X. (2019). Isolation, identification, and activity evaluation of chemical constituents from soil fungus Fusarium avenaceum SF-1502 and endophytic fungus Fusarium proliferatum AF-04. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 67 (7), 1839-1846. Kosiak, B., Torp, M., Skjerve, E., & Thrane, U. (2003). The prevalence and distribution of Fusarium species in Norwegian cereals: a survey. Acta Agriculturae Scandinavica (B), 53(4), 168-176. Kvas, M., Marasas, W. F. O., Wingfield, B. D., Wingfield, M. J., & Steenkamp, E. T. (2009). Diversity and evolution of Fusarium species in the Gibberella fujikuroi complex. Fungal Diversity ,34, 1-2 Leslie, J. F., & Summerell, B. A. (2006). The Fusarium Laboratory Manual. Iowa: Blackwell Publishing LTD, 388 pp. Leslie, J. F., Pearson, C. A.S., Nelson, P. E., & Toussoun, T. A. (1990). Fusarium from corn, sorghum and soybean fields in the central and eastern United States. Phytopathology, 80 (4), 343–350. Manshor, N., Rosli, H., Ismail, N. A., Salleh, B., & Zakaria, L. (2012). Diversity of Fusarium species from highland areas in Malaysia. Tropical Life Sciences Research, 23 (2), 1.‏ Marasas, D. J., & WFO, J. (1988). Fusarium moniliforme contamination of maize in oesophageal cancer areas in Transkei. South African Medical Journal, 74 (3), 110-114. Mathur, R. S. (1977). Check List of Afghani Fungi And Plant Disease by. The Iraq Natural History museum publication, 32, 3-63. Moretti, A. N. (2009). Taxonomy of Fusarium genus: a continuous fight between lumpers and splitters. Zbornik Matice Srpske za Prirodne Nauke, 117, 7-13.‏ Nalim, F. A., Samuels, G. J., Wijesundera, R. L., & Geiser, D. M. (2011). New species from the Fusarium solani species complex derived from perithecia and soil in the Old World tropics. Mycologia,103(6), 1302-1330. Nash, S. M., & Snyder, W. C. (1962). Quantitative estimations by plate counts of propagules of the bean root rot Fusarium in field soils. Phytopathology, 52 (6), 567-572. Nelson, P. E., Toussoun, T. A., & Marasas, W. F. O. (1983). Fusarium Species: An Illustrated Guide for Identification. Penn, 206 pp. NEPA & UNEP. (2009) Afghanistan: National Capacity Needs Self- Assessment for Global Environmental Management (NCSA) AND National Adaptation Programe of Action Climate Change(NAPA). Kabul. :National environmental protection agency and united nations environment program, 12 (2017) Second National Communication Under the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). Kabul. :National environmental protection agency, 102 pp. O’Donnell, K., Humber, R. A., Geiser, D. M., Kang, S., Park, B., Robert, V. A., Cours, P.W., Johnston, P.R., Aoki, T., Rooney, A. P., & Rehner, S. A. (2012). Phylogenetic diversity of insecticolous fusaria inferred from multilocus DNA sequence data and their molecular identification via FUSARIUM-ID and Fusarium Mycologia, 104 (2), 427-445.‏ O'Donnell, K. (2000). Molecular phylogeny of the Nectria haematococca-Fusarium solani species complex. Mycologia, 92 (5), 919-938. O'Donnell, K., Sutton, D. A., Rinaldi, M. G., Gueidan, C., Crous, P. W., & Geiser, D. M. (2009). Novel multilocus sequence typing scheme reveals high genetic diversity of human pathogenic members of the Fusarium incarnatum-F. equiseti and chlamydosporum species complexes within the United States. Journal of Clinical Microbiology, 47) 12 ,(3851-3861. Poole, G. J., Smiley, R. W., Walker, C., Huggins, D., Rupp, R., Abatzoglou, J., & Paulitz, T. C. (2013). Effect of climate on the distribution of Fusarium causing crown rot of wheat in the Pacific Northwest of the United States. Phytopathology, 103(11), 1130-1140. Rahjoo, V., Zad, J., Javan-Nikkhah, M., Mirzaldi Gohari, A.,Okkhovvat, S., Bihamta, M.R., Razzaghian, J., & Klemsdal, S.S. (2008). Morphological and molecular identification of Fusarium isolated from maize ears in Iran. Journal of Plant Pathology, 90) 3(, 463–468. Romberg, M. K., & Davis, R. M. (2007). Host range and phylogeny of Fusarium solani sp. eumartii from potato and tomato in California. Plant Disease, 91 (5), 585-592.‏ Saremi, H. (2005). Fusarium, Biology, Ecology and Taxonomy. Iran: Jihad daneshgahi press, university of mashhad, 152 pp. Saremi, H., & Saremi, H. (2013). Isolation of the most common Fusarium species and the effect of soil solarisation on main pathogenic species in different climatic zones of Iran. European Journal of Plant Pathology, 137 (3), 585-596.‏ Saremi, H., Burgess, L. W., & Backhouse, D. (1999). Temperature effects on the relative abundance of Fusarium species in a model plant-soil ecosystem. Soil Biology and Biochemistry, 31 (7), 941-947. Saremi, H., Rostami, A. & Saremi, H. (2018). Fusarium oxysporum a possible agent for biological control of Papaver somniferum in the Middle East. Crop Protection, 114, 187-194. Summerell, B.A., Laurence, M.H., Liew, E.C.Y., & Leslie, J.F. (2010). Biogeography and phylogeography of Fusarium: A review. Fungal Diversity, 44 (1), 3–13. Summerell, B. A., Leslie, J. F., Liew, E. C., Laurence, M. H., Bullock, S., Petrovic, T., Bentley, A. R., Howard, Ch. G., Peterson, S. A., Walsh, J. L., & Burgess, L. W. (2011). Fusarium species associated with plants in Australia. Fungal Diversity, 46 (1), 1-27. Summerell, B. A., Rugg, C. A., & Burgess, L. W. (1993). Mycogeography of Fusarium: survey of Fusarium species associated with forest and woodland communities in north Queens land, Australia. Mycological Research, 97 (8), 1015-1019. Tamura, K.; & Nei, M. (1993). Estimation of the number of nucleotide substitutions in the control region of mitochondrial DNA in humans and chimpanzees. Molecular Biology and Evolution. 10 (3), 512–526. Villani, A., Moretti, A., De Saeger, S., Han, Z., Di Mavungu, J. D., Soares, C. M. G., Proctor, R. H., Venâncio, A., Lima, N., Stea, G., Paciolla, C., Logrieco, A. F., & Susca, A. (2016). A polyphasic approach for characterization of a collection of cereal isolates of the Fusarium incarnatum-equiseti species complex. International Journal of Food Microbiology, 234 ,24-35. Vujanovic, V., Hamel, C., Yergeau, E., & St-Arnaud, M. (2006). Biodiversity and biogeography of Fusarium species from northeastern North American asparagus fields based on microbiological and molecular approaches. Microbial Ecology, 51 (2), 242-255. Zhong, S., & Steffenson, B. J. (2001). Virulence and molecular diversity in Cochliobolus sativus. Phytopathology, 91 (5), 469-476.‏ _||_