دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 43 2 2012 11 21 Digestive Amylase and Glucosidases in the Larval Stage of Elm Leaf Beetle, Xanthogaleruca Luteola (Col.: Chrysomelidae) آمیلاز و گلوکوزیدازهای گوارشی در لارو سوسک برگخوار نارون، Xanthogaleruca luteola (Col.: Chrysomelidae) 291 300 30249 10.22059/ijpps.2013.30249 FA محمد وطن پرست دانش آموخته ارشد وحید حسینی نوه دانشیار دانشگاه تهران سیده مینو سجادیان دانشجوی کارشناسی ارشد Journal Article Elm leaf beetle, Xanthogaleruca luteola, is a serious pest (particularly at its larval stage) of elm trees in many areas. The existence of three important enzyms namely: ?-amylase, ?- glucosidase and ?-glucosidase in the midgut of the insect at its larval stage was investigated. Optimum activity for ?-, ?-glucosidase and ?-amylase was recorded at pHs 5.0, 6.0 and 6.0 against p-nitrophenyl-?-D-glucopyranoside, p-nitrophenyl-?-D-glucopyranoside and starch respectively. ? and ?-glucosidase exhibited more stability at pHs 4.0-6.0 than at either highly acidic or and alkaline pHs. These enzymes were respectively more stable at pH 5.0 and 6.0 with increased incubation time. ? -amylase was stable at pHs 4.0-8.0. ? and ?-glucosidase and also ?-amylase, when incubated at different temperatures were found to be maximally active at 45, 60 and 40°C, respectively. Alpha- glucosidase activity significantly decreased in the presence of Ca2+ and Mg2+. On the contrary, the ions K+ and Na+ did not significantly affect the enzyme’s activity. The ions K+, Mg2+ and Na+ did not significantly affect the enzyme activity. Zymogram analysis revealed the presence of one band each of amylase, ?- and ?-glucosidase activity in the insect’s larval midgut extract. سوسک برگخوار نارون در مرحله‌ حشره کامل و به ویژه دوره‌ لاروی از آفات مهم نارون می باشد. بدین منظور وجود سه کربوهیدراز مهم درگیر در فعالیت های گوارشی شامل آلفا- آمیلاز، آلفا-گلوکوزیداز و بتا-گلوکوزیداز در روده میانی لارو این حشره بررسی شد. بیشترین فعالیت آلفا-گلوکوزیداز، بتا-گلوکوزیداز و آلفا- آمیلاز به ترتیب در pHهای 5، 6 و 6 بدست آمد. در بررسی پایداری آنزیم‌ها، آلفا-آمیلاز در گستره pH های 4 تا 8 بیشترین پایداری را نسبت به pHهای خیلی اسیدی و یا خیلی قلیایی داشت. بیشینه‌ پایداری آنزیم های آلفا و بتا-گلوکوزیداز ازpH 4 تا 6 بدست آمد. دمای بهینه برای فعالیت آلفا-آمیلاز، آلفا و بتا-گلوکوزیداز به ترتیب در 40، 60 و 45 درجه سلسیوس مشخص شد. یون های کلسیم و منیزیم موجب کاهش فعالیت آنزیم های آلفا-گلوکوزیداز و بتا-گلوکوزیداز شد. پتاسیم و سدیم اثر معنی داری روی فعالیت این دو آنزیم نداشت. کلسیم موجب افزایش فعالیت آلفا-آمیلاز گردید و پتاسیم، منیزیم و سدیم تاثیر چندانی روی فعالیت این آنزیم نداشت. بررسی های زایموگرام وجود یک شکل فعال برای هر کدام از آنزیمهای آلفا-آمیلاز، آلفا-گلوکوزیداز و بتا-گلوکوزیداز را نشان داد. https://ijpps.ut.ac.ir/article_30249_c86027cb65669a6bec290bd22c969f2d.pdf