دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 43 2 2012 11 21 Evaluation of the Susceptibility of three Populations of the Cotton Whitefly Bemisia Tabaci (Hom.: Aleyrodidae) to Imidacloprid and Amitraz ارزیابی حساسیت سه جمعیتعسلک پنبه Bemisia tabaci (Hom.: Aleyrodidae) به حشرهکشهای ایمیداکلوپرید و آمیتراز 345 356 30254 10.22059/ijpps.2013.30254 FA مهدی بهلول زاده دانشجوی سابق ارشد خلیل طالبی جهرمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی/دانشکده علوم باغبانی و گیاهپزشکی 0000-0001-5621-2801 وحید حسینی نوه دانشیار دانشگاه تهران Journal Article Cotton whitefly, Bemisia tabaci Gennadius (Homoptera: Aleyrodidae) is one of the most seriously damaging insect pests of agricultural products worldwide. It is highly polyphagous, damaging a broad range of food as well as <br />non-food crops through direct feeding, excretion of honeydew and transmission of over 100 plant viruses. In Iran, growers usually use insecticides as the main control agent of Bemisia tabaci which may lead to insecticide resistance in the pest. An investigation of the susceptibility of three populations of this pest, collected from Tabriz, Gorgan and Qom regions, to imidacloprid and amitraz was carried out. Bioassays were conducted using an adult leaf-dip method. The results revealed that Tabriz strain was more susceptible to imidacloprid than the other two strains. Resistance ratios for Gorgan and Qom strains relative to Tabriz strain were 2.6 and 2.68, respectively. Bioassay results with amitraz revealed that Tabriz strain was 1.44 and 1.47 fold less susceptible than Gorgan and Qom strains, respectively. Biochemical assays were conducted through on estimation of esterase activity using ?- naphthyl acetate and ?-naphthyl acetate substrates. The results of with ?-naphthyl acetate substrate showed that esterase activity in Gorgan and Qom strains were respectively 1.37 and 0.85 fold of Tabriz strain. Esterase activity was also investigated using page method. Different esterase banding patterns in Gorgan and Qom strains were detected for comparison with Tabriz strain. عسلک پنبه (Bemisia tabaci) یکی از آفات مهم گیاهان زراعی، زینتی، مرتعی و گلخانهای در سرتاسر جهان میباشد. دوره زندگی کوتاه، تعداد نسل زیاد، چندخواری و روش تولیدمثل هاپلودیپلوئید همراه با کاربرد مکرر حشرهکشها برای پایین نگه داشتن جمعیت این آفت زیر آستانه اقتصادی، توانایی این حشره در گسترش مقاومت به حشرهکشها را آسان نموده است. در این تحقیق حساسیت سه جمعیت عسلک پنبه به حشرهکشهای ایمیداکلوپرید و آمیتراز مورد ارزیابی قرار گرفت. زیستسنجی به روش غوطهورسازی برگ در محلول سمی و با استفاده از ماده فرموله شده حشرهکشهای ایمیداکلوپرید و آمیتراز انجام شد. نتایج آزمونهای زیستسنجی نشان داد که LC50 ایمیداکلوپرید روی جمعیتهای گرگان، قم و تبریز به ترتیب 591/31، 631/32 و 136/12 پی پی ام بود. از نظر آماری LC50 جمعیتهای گرگان و قم اختلاف معنیداری با جمعیت تبریز در سطح 95% نشان دادند و جمعیتهای گرگان و قم به ترتیب 6/2 و 68/2 برابر متحملتر از جمعیت تبریز بودند. LC50 آمیتراز روی جمعیتهای گرگان، قم و تبریز به ترتیب 922/1103، 959/1084 و 808/1598 پی پی ام بدست آمد. جمعیت تبریز نسبت به جمعیتهای گرگان و قم به ترتیب 44/1 و 47/1 برابر متحملتر بود. اندازهگیری فعالیت استرازی نشان داد که میزان فعالیت استرازی در جمعیتهای مختلف اختلاف معنیداری با یکدیگر دارند و میزان فعالیت استرازها در جمعیتهای گرگان و قم بهترتیب 37/1 و 85/0 برابر جمعیت تبریز میباشد. در این پژوهش فعالیت استرازها بااستفاده از روش الکتروفورز نیز مورد بررسی قرار گرفت و الگوهای باندی متفاوتی در جمعیتهای گرگان، قم و تبریز به دست آمد. https://ijpps.ut.ac.ir/article_30254_58e36f59f7e532acacf9cb6ef1ab91b9.pdf