دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 46 2 2015 09 23 Mycelial compatibility of Valsa sordida isolates in Iran سازگاری میسلیومی جدایه‌های قارچ Valsa sordida در ایران 339 350 57391 10.22059/ijpps.2015.57391 FA سودابه بزرگ منش دانشجوی کارشناسی ارشد گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج خلیل بردی فتوحی فر دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج محمد جوان نیکخواه استاد گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2014 06 16 In order to study of mycelial compatibility of <em>Valsa sordida</em> isolates on two culture media including potato dextrose agar and oat meal agar, 91 isolates that were collected from different provinces in 2004 and 2011 were used. In the prepared test, each isolate was paired with itself and with any of the other isolates. Dark barrage zone that shows incompatibility between two isolates, were observed seven days after parings. According to the results, thirty-eight single mycelial compatibility (MC) groups and eight multi-merge groups were identified on PDA culture medium and twenty-five single m-c groups and ten multi-merge groups on OMA culture medium were detected, showing the existence of high genetic diversity among the fungal isolates. In this study, no relationship between obtained MC groups on two culture media with geographic distribution and host plant origins of the fungal isolates was observed.   <strong> </strong>   در بررسی سازگاری میسلیومی جدایه‌های قارچ <em>Valsa sordida</em> روی دو نوع محیط کشت سیب‌زمینی- دکستروز-آگار و جو دوسر- آگار، از 91 جدایه که از استان‌های مختلف کشور و از برخی درختان مثمر و غیرمثمر طی سال‌های 1383 تا 1390 جمع‌آوری شده بود، استفاده شد. در الگوی تعیین‌شده، هر جدایه با خود و با دیگر جدایه‌ها تلاقی داده شد. خط واکنش تیره‌رنگ که ناسازگاری بین جدایه‌ها را نشان می‌داد، پس از گذشت هفت روز ایجاد گردید. بر اساس نتایج، 38 گروه سازگار رویشی تک‌عضوی و هشت گروه چند‌عضوی روی محیط کشت سیب‌زمینی- دکستروز- آگار و 25 گروه سازگار رویشی تک‌عضوی و 10 گروه چندعضوی روی محیط کشت جو دوسر- آگار شناسایی شدند که نشان‌دهندۀ وجود تنوع ژنتیکی زیاد در میان جدایه‌های قارچ بود. در این مطالعه، ارتباطی بین گروه‌های شناسایی‌شده روی هر دو نوع محیط کشت با پراکنش جغرافیایی جدایه‌های قارچی و منشأ میزبانی آنها مشاهده نشد.   <strong> </strong>   https://ijpps.ut.ac.ir/article_57391_973b7be89c684145d949efdb5b8d1ee3.pdf