دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Resistance in Selected Bread Wheat Lines from the National Plant Gene Bank of Iran to Wheat Leaf Rust Disease of Iran South Warm Climate مقاومت لاین‌های منتخب گندم نان بانک ژن گیاهی ملی ایران نسبت به بیماری زنگ برگ گندم در اقلیم گرم جنوب ایران 185 207 101666 10.22059/ijpps.2025.389337.1007071 FA سیمین طاهری اردستانی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج 0000-0002-9273-7901 حسین صارمی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0002-0415-7406 احمد عباسی مقدم بخش تحقیقات ژنتیک وبانک ژن گیاهی ملی ایران، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران 0000-0001-5984-6455 محمد رضا بی همتا گروه زراعت و اصلاح نباتات ، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0003-0614-0963 سیدطه دادرضائی بخش تحقیقات غلات، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران 0000-0003-4002-9986 Journal Article 2025 02 02 Approximately 21% of the annual global wheat yield is lost due to biotic stresses. Wheat leaf rust, a disease caused by Puccinia triticina, poses a significant threat to wheat production in most growing regions. A cost-effective and sustainable approach to managing this disease is the development of resistant cultivars. Genetic resources stored in gene banks are critical reservoirs of resistance genes against biotic stresses. In this study, 100 lines from the Iranian bread wheat germplasm collection, in conjunction with ten commonly cultivated varieties and two susceptible controls, Bolani and Morocco, were evaluated for resistance to leaf rust at both seedling and adult plant stages. Greenhouse experiments were conducted in the genetic department and the National Plant Gene Bank of Iran, SPII, using purified isolate Dez01 from Dezful in a randomized block design, while field trials were performed at the Safi-Abad research station in Dezful using an augmented design. The most susceptible cultivars exhibited the highest infection levels, with field disease severity of 100 and a greenhouse infection type of 4. Among the evaluated samples, 44 accessions and cultivars exhibited resistance in both greenhouse and field conditions. Additionally, 33 accessions were susceptible in the greenhouse but resistant in the field, suggesting the presence of adult plant resistance (APR) genes. The presence of resistance at both seedling and adult plant stages indicates the existence of different resistance genes within the Iranian bread wheat germplasm. These findings underscore the potential of utilizing these genetic resources for further research and breeding programs aimed at developing durable resistance to wheat leaf rust. تنش‌های زیستی سالانه 21 درصد کاهش عملکرد گندم را در مقیاس جهانی به خود اختصاص می‌دهند. بیماری زنگ برگ گندم در اکثر مناطق کشت این محصول را تهدید می‌کند. تولید ارقام مقاوم یکی از مقرون به صرفه ترین راه‌های مدیریت این بیماری می‌باشد. استفاده از منابع ژنتیکی بعنوان ذخایر غنی از ژن‌های موثر در برابر تنش‌های زیستی می‌باشد. در این تحقیق صد لاین از بین نمونه‌های ژنتیکی نان ایران همراه با ده رقم تجاری و دو رقم حساس بولانی و موروکو جهت ارزیابی‌های گلخانه‌ای و مزرعه‌ای انتخاب شدند. ارزیابی‌ها در گلخانه بخش ژنتیک و بانک ژن گیاهی ملی ایران با استفاده از جدایه خالص شده دیز 01 منطقه دزفول در قالب طرح بلوک کامل تصادفی و در مزرعه صفی آباد دزفول تحت قالب آزمایش آگمنت انجام گرفت. ارقام حساس در مزرعه شدت آلودگی 100 و در گلخانه تیپ آلودگی 4 را نشان دادند. در این بررسی44 نمونه ژنتیکی و رقم درگلخانه و مزرعه عکس العمل مقاومت و مقاومت نسبی نشان دادند. مقدار 33 نمونه ژنتیکی و رقم در گلخانه حساسیت و در مزرعه عکس العمل مقاومت و مقاومت نسبی نشان دادند. مقاومت در مرحله گیاهچه و گیاه کامل نشان دهنده وجود انواع ژن‌های مقاومت در نمونه‌های ژنتیکی گندم نان ایران می باشد. استفاده از این نمونه‌های ژنتیکی جهت بررسی‌های بعدی برای استفاده در برنامه‌های به زراعی توصیه می‌گردد..

https://ijpps.ut.ac.ir/article_101666_4597232aa7faf049b916642376b23ff2.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Evaluation of different baiting and trapping methods on damage reduction of Mediterranean fruit fly Ceratitis capitata (Dip: Tephritidae) in the citrus orchards in the South of Kerman Province, Iran ارزیابی شیوه‌های مختلف طعمه‌پاشی و تله‌گذاری بر کاهش خسارت مگس میوه مدیترانه‌ای(Dip: Tephritidae) Ceratitis capitata در باغ‌های مرکبات جنوب کرمان 209 222 102007 10.22059/ijpps.2025.391347.1007074 FA سمیه رنجبر بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران 0000-0002-2947-7748 حمید رحیم زاده بهزادی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران. 0000-0002-5761-5271 Journal Article 2025 03 02 The Mediterranean fruit fly (Ceratitis capitata Wiedemann) is among the most destructive fruit pests globally. This study evaluated the effectiveness of three types of traps (McPhail, Ceratrap, and plastic bottles) combined with Ceratinex, Ceratel, and Medlure attractants for capturing medfly adults in citrus orchards. Subsequently, baits made from Ceratel mixed with Malathion or Fenthion insecticides were tested using four baiting methods: spot baiting, baiting on a sponge placed under the tree, baiting on a sponge two meters away from the tree, and baiting on a sack, all applied to citrus trees. The results indicated that the McPhail trap containing Ceratinex was the most effective, capturing an average of 52.48 male and 62.83 female flies per week. Conversely, the Ceratrap trap with all three attractants recorded the lowest medfly catch. In the second experiment, the highest citrus fruit infection occurred when bait containing attractant and Fenthion was placed on a sponge two meters from the tree (76.16%) and under the tree (64.63%). A positive correlation was observed between the number of medflies trapped and the number of ripe fruits on citrus trees. Overall, the McPhail trap with Ceratinex and the Ceratel-based baits mixed with Malathion were most effective at capturing adult flies and reducing fruit infection. مگس میوه مدیترانه‌ای از مخرب‌ترین آفات میوه در سرتاسر دنیا می‌باشد. در پژوهش حاضر کارایی سه نوع تله مکفیل، سراتراپ و بطری پلاستیکی به همراه مواد جلب کننده سراتینکس، سراتل و مدلور در شکار حشرات کامل مگس میوه مدیترانه‌ای در باغ مرکبات بررسی شد. در گام بعدی طعمه‌های تهیه شده از سراتل و دو حشره‌کش مالاتیون یا فنتیون به چهار شیوه پاشش لکه‌ای، قرار دادن طعمه روی سطح اسفنج در زیر درخت، قرار دادن طعمه روی سطح اسفنج در فاصله دومتری از درخت و ریختن طعمه روی گونی کنفی روی درختان مرکبات استفاده شدند. نتایج نشان داد بیشترین شکار حشرات نر و ماده آفت در تله مکفیل محتوی قرص سراتینکس با میانگین 48/52 و 83/62 حشره نر و ماده به ترتیب مشاهده شده است. کمترین شکار حشرات کامل مگس میوه مدیترانه ای در تله سراتراپ محتوی هر سه نوع ماده جلب کننده ثبت گردید. در آزمایش دوم مشخص شد بیشترین آلودگی میوه مرکبات در طعمه‌های تهیه شده از ماده جلب‌کننده و فنتیون به روش قرار دادن طعمه روی سطح اسفنج در فاصله دو متری از درخت و روی سطح اسفنج زیر درخت با میانگین‌های 16/76 و 63/64 درصد به ترتیب بوده است. بررسی رابطه همبستگی مشخص کرد ارتباط مثبتی بین شکار حشرات کامل نر و ماده مگس میوه مدیترانه‌ای با تعداد میوه رسیده روی درختان مرکبات وجود دارد. به طور کلی کاربرد تله مکفیل حاوی ماده سراتینکس و طعمه متشکل از سراتل و مالاتیون بیشترین تاثیر را در جلب حشرات کامل و کاهش آلودگی میوه به ترتیب داشته است.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_102007_17b5a13a3ee2cfd4ec49d3a33d937886.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Mortality effect of Ferula persica, Ferula assafoetida, and Otostegia persica essential oils against the two-spotted spider mite as a single and mixed application اثر کشندگی اسانس ‌های Ferula persica، Ferula assafoetida و Otostegia persica و مخلوط آنها علیه کنه تارتن دولکه‌ای 223 237 99057 10.22059/ijpps.2024.382490.1007067 FA جواد مولوی نافچی بخش گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0009-0002-9702-6081 فائزه باقری بخش گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-6390-3990 محمدعلی اکرمی بخش گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-7561-9508 فاطمه رؤف فرد بخش علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-3798-0191 Journal Article 2024 09 17 Tetranychus urticae Koch is one of the most damaging agricultural pests. The present study investigated the inhalation toxicity of essential oils from two species of Angouze (Ferula assafoetida and F. persica) and one species of Gerbera (Otostegia persica) against this mite as a single application, an equal proportion of a mixture of two types of Angouze, and an equal ratio of two kinds of Angouze and one type of Golder. Several adult mites were placed on the leaf discs of the pinto bean. Each experiment was performed at six concentrations, with three repetitions for each concentration. Twenty adult ticks of the same age (24 hours) were used in this study. The experiment was conducted using a completely randomized design. The number of casualties was counted after 24 hours. The results of this study showed that the LC50 values for the essential oils of F. persica, F. assafoetida, and O. persica, a binary mixture of two species of Angouze, and a ternary mixture of essential oils of two species of Angouze and Golder were 0.054, 0.2, 0.407, 0.17, and 0.93 µl/L respectively. The comparison of 50% lethal concentrations of essential oils and their mixtures showed that F. persica essential oil has significantly higher inhalation properties than other essential oils and their mixtures, and toxicity The mixtures were considerably less than the toxicity of each essential oil alone. Based on these comparisons, we determined that there was an antagonistic relationship between them. کنه Tetranychus urticae Koch، یکی از خسارتبارترین آفات کشاورزی است. پژوهش حاضر به بررسی سمیت تدخینی اسانسهای دو گونه آنغوزه (Ferula assafoetida و F. persica) و یک گونه گلدر (Otostegia persica) علیه این کنه هر کدام به تنهایی و نیز به نسبتهای مساوی از مخلوط‌ دو گونه آنغوزه و ‌ دو گونه آنغوزه و یک گونه گلدر پرداخته است. تعدادی کنه بالغ هم‌سن روی دیسکهای برگی گیاه لوبیا چیتی، قرار داده شدند. هر کدام از آزمایشها با شش غلظت و سه تکرار به ازای هر غلظت انجام شد؛ در هر تکرار نیز از 20 عدد کنه بالغ هم‌سن 24 ساعته استفاده شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تلفات بعد از 24 ساعت شمارش شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که مقادیر LC50 برای اسانسهای F. persica، F. assafoetida، O. persica، مخلوط دوتایی دو گونه آنغوزه و مخلوط سهتایی اسانس دو گونه آنغوزه و گلدر به ترتیب 054/0، 2/0، 407/0، 17/0 و 93/0 میکرولیتر بر لیتر هوا بود. مقایسه غلظتهای کشنده پنجاه درصد مربوط به اسانسها و مخلوط آنها نشان داد که اسانس F. persica بهطور معنیداری خاصیت تدخینی بالاتری نسبت به بقیه اسانسها و مخلوط آنها دارد و سمیت مخلوط‌ها از سمیت هر کدام از اسانس‌ها به تنهایی به شکلی معنی‌دار کمتر بود و بر اساس مقایسه‌های انجام شده مشخص شد که بین آنها رابطه آنتاگونیستی وجود دارد.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_99057_05726c736277e78fffb7b9546ad0ec6f.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Pre-harvest interval and residue assessment of emamectin benzoate+lufenuron (Proclim fit® UV) and metaflumizone (Alverd®) insecticides in tomato ارزیابی دوره کارنس و باقیمانده حشره کش‌های لوفنورون+ امامکتین بنزوات (پروکلیم فیت یو وی) و متافلومیزون (آلورد) در گوجه فرنگی 253 239 102941 10.22059/ijpps.2025.391394.1007075 FA وحیده مهدوی بخش تحقیقات آفتکش ها، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. 0000-0003-4311-1192 عزیز شیخی گرجان بخش تحقیقات حشره شناسی کشاورزی، موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. 0000-0003-2462-3512 محمد تقی توحیدی بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران 0000-0002-3560-4002 لیلا فرآورده بخش تحقیقات آفت‌کش‌ها، موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران 0000-0003-0690-4599 محمد ناطق گلستان بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران 0000-0003-4652-1429 عبدالنبی باقری بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. 0000-0003-2480-935X Journal Article 2025 04 30 Tomatoes are one of the agricultural products that are a priority for monitoring due to their high per capita consumption, fresh and raw consumption, and high pesticide use. Currently, the tomato fruit worm or cotton bollworm Helicoverpa armigera, with a wide host range, is one of the key pests of tomatoes, which has reduced the marketability of this product, and chemical control of this pest is one of the common methods of managing this pest. In this study, the evaluation of the pre-harvest interval (PHI) was carried out at the optimal doses of each of the studied pesticides. Alverd@ 240 SC insecticide at a dose of 1000 ml/ha and Proclaim Fit@ UV 500 WG insecticide at a dose of 100 g/ha showed the best efficiency. Therefore, the residue of these pesticides in tomato crops and the evaluation of the proposed Karnes period were carried out at these doses. Based on the results of the insecticide residues of metaflumizone, lufenuron, and emamectin benzoate in tomatoes treated with these pesticides, the 3-day pre-harvest interval of Alvord (metaflumizone) and the 7-day pre-harvest interval of Proclimfit (lufenuron and emamectin benzoate) were investigated and verified. The residue results, compared to the national MRL of these pesticides, showed that the 3-day PHI of metaflumizone and the 7-day PHI of lufenuron and emamectin benzoate in tomatoes were acceptable. . محصولات صیفی‌جات و بخصوص گوجه فرنگی به دلیل سرانه مصرف بالا، تازه‌خوری و مصرف زیاد آفت‌کش‌ها از محصولات کشاورزی می‌باشد که از جهات مختلفی در اولویت پایش قرار دارد. در حال حاضر، کرم میوه‌خوار گوجه‌فرنگی با دامنه میزبانی وسیع از جمله آفات کلیدی گوجه‌فرنگی است که یکی از روش‌های متداول مدیریت آن کنترل شیمیایی است. در این تحقیق، دوره کارنس (پیش برداشت ) حشره‌کش متافلومیزون (آلورد (240 SC و حشره‌کش لوفنورون و امامکتین بنزوات (پروکلیم فیت یو‌وی UV 500 WG ) به‌ترتیب در غلظت‌های توصیه شده 1000 میلی‌لیتر در هکتار و 100 گرم در هکتار در مزرعه گوجه‌فرنگی مورد مطالعه قرارگرفت. نمونه‌برداری‌ها برای ارزیابی و راستی آزمایی دوره کارنس حشره‌کش‌های لوفنورون و امامکتین بنزوات در 3، 5، 7، 9 و 11 روز پس از سمپاشی انجام گرفت و برای ارزیابی دوره کارنس حشره‌کش متافلومیزون از 1 تا 5 روز بعد از سمپاشی هر روز در یک زمان از مزرعه سمپاشی‌شده، نمونه‌برداری شد. نمونه‌ها در 3 تکرار و هر تکرار با وزن تقریبی یک کیلوگرم حاوی 8 تا 12 واحد گوجه‌فرنگی سالم، رسیده و متوسط بود. بر اساس نتایج حاصل از اندازه‌گیری باقیمانده حشره‌کش متافلومیزون، لوفنورون و امامکتین بنزوات در گوجه‌فرنگی، دوره کارنس 3 روزه آلورد (متافلومیزون) و دوره کارنس 7 روزه پروکلیم فیت (لوفنورون و امامکتین بنزوات) مورد بررسی و راستی آزمایی قرار گرفت. نتایج اندازه‌گیری باقیمانده آن‌ها در مقایسه با MRL ملی این آفتکش‌ها، نشان داد که دوره کارنس 3 روز برای متافلومیزون و 7 روز برای لوفنورون و امامکتین بنزوات در گوجه‌فرنگی قابل قبول می‌باشد.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_102941_fb4234b9ac48b15f6ed278ab80f316d6.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Report of five free-living nematodes based on morphological, morphometrical, and molecular characters from forests of Khorramabad -Lorestan, Iran گزارش پنج گونه نماتد آزاد‌زی بر اساس صفات ریخت‌شناختی، ریخت سنجی و مولکولی از جنگل‌های خرم آباد- لرستان، -ایران 255 273 103021 10.22059/ijpps.2025.392923.1007076 FA آرزو نقوی گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران 0000-0001-5674-180X غلام رضا نیکنام گروه گیاه پزشکی-دانشکده کشاورزی-دانشگاه تبریز-تبریز-ایران 0000-0002-5957-9737 نصیر وظیفه گروه گیاه پزشکی-دانشکده کشاورزی-دانشگاه تبریز-تبریز-ایران 0000-0002-6866-5311 Journal Article 2025 04 08 The forest area of Khorramabad County, Lorestan Province, Iran, is estimated to have high biodiversity. In the present study, conducted from 2021 to 2022, the free-living nematode fauna in this region was studied. Approximately 120 soil samples were collected from the rhizosphere of forest trees, and the nematodes were extracted using standard nematological methods. Among the extracted nematodes, Aquatides christicki, Clavicaudoides clavicaudatus, and Paravulvus hartingii from the family Nygolaimidae, and Pungentus engadinensis and P. sufiyanensis belonging to the family Nordiidae were identified. In this contribution, the morphological, morphometric, and molecular characteristics (D2-D3 28S rDNA) of the species are presented. Aquatides christicki is a new report for the nematode fauna of Iran, and its molecular identity is registered for the first time. Females are slender, 1.45 to 1.99 mm long, lip region asymmetrical with a slight ventral incline, mural tooth linear, 19.0-21.5 µm long, basal expanded part of pharynx 158-230 µm long, with three ovoid cardia glands, female reproductive system didelphic-amphidelphic, tail short and rounded, dorsally convex conoid, 22-26 µm long. Three nucleotide sequences obtained in this study for the species of A. christicki, C. clavicaudatus, and P. hartingii, along with other known sequences of the family Nygolaimidae, formed a single clade separated from other families of the order Dorylaimida with maximum posterior probability (BPP=1). Also, the sequences obtained for Pungentus engadinensis, along with the sequences of the species in the GenBank, were placed in the same clade. تخمین زده می‌شود که منطقه جنگلی شهرستان خرم آباد لرستان از تنوع زیستی بالایی برخوردار باشد که در بررسی حاضر در سال‌های 1400 تا 1401 فون نماتدهای آزادزی این منطقه مورد مطالعه قرار گرفته است. تعداد 120 نمونه خاک از فراریشه درختان جنگلی جمع ‌آوری و نماتدها با روش‌های معمول نماتدشناسی استخراج گردیدند. در میان نماتدهای استخراج شده Aquatides christicki، Clavicaudoides clavicaudatus و Paravulvus hartingii از خانواده Nygolaimidae و Pungentus engadinensis و P. sufiyanensis متعلق به خانواده Nordiidae نیز از این منطقه شناسایی شدند. ویژگی‌های ریخت‌شناختی، ریخت‌سنجی و مولکولی (D2-D3, 28S rDNA) این گونه‌ها ارائه شده است. گونهA. christicki گزارش جدید برای فون نماتدهای ایران است و شناسایی مولکولی آن برای اولین‌بار انجام شده است. ماده‌های این گونه دارای بدنی استوانه‌ای‌شکل به‌‌طول 45/1 تا 99/1 میلی‌متر، ناحیه لبی نامتقارن با شیب اندکی به سمت شکمی، دندان به‌صورت خطی، به طول 0/19 تا 5/21 میکرومتر ، بخش فراخ مری 158 تا 230 میکرومتر، سه ساختار غده تخم‌مرغی کاردیا، ماده‌ها دارای دو لوله جنسی متقابل، دم کوتاه و گرد و با بخش پشتی محدب و به‌طول 22 تا 26 میکرومتر هستند. سه توالی نوکلئوتیدی به دست آمده در این مطالعه برای گونه‌های A. christicki ، C. clavicaudatus و P. hartingii به‌همراه سایر توالی‌های شناخته شده خانواده Nygolaimidae با احتمال پسین حداکثر (BPP = 1) در کلادی مجزا از سایر خانواده‌های راسته Dorylaimida قرار گرفتند. همچنین توالی‌های به‌دست آمده برای گونه. engadinensis ، همراه با توالی‌های این گونه در بانک ژن، در یک کلاد قرار گرفتند.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_103021_f620c1010be42c31ba17ad8c5816a241.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Study on the potential of biological control of cucumber powdery mildew through induction of phenolic compounds by microbial formulations of Bacillus subtilis B2 and Trichoderma harzianum K18 پتانسیل کنترل بیولوژیک سفیدک پودری خیار به‌واسطه القای ترکیبات فنلی توسط فرمولاسیون‌های میکروبیBacillus subtilis B2 و Trichoderma harzianum K18 275 289 102939 10.22059/ijpps.2025.396550.1007084 FA لاچین مختارنژاد بخش کنترل بیولوژیک، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران 0000-0001-6620-0193 شهرام نعیمی بخش کنترل بیولوژیک، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران 0000-0001-7508-3056 محسن فرزانه گروه کشاورزی، پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، اوین، تهران، ایران 0000-0002-0482-1063 Journal Article 2025 07 07 Cucumber powdery mildew (Podosphaera xanthii), as one of the most destructive threats to cucumber, has challenged chemical control due to the emergence of fungal resistance. Biological control agents serve as an environmentally friendly alternative and are effective in disease suppression through various mechanisms, including the enhancement of phenolic compound production. Two biocontrol formulations, Bacillus subtilis B2 and Trichoderma harzianum K18, and the fungicide Domark, reduced disease severity in the greenhouse to 30.84%, 39.16%, and 31.49%, respectively. The biochemical assessment of phenolic compounds through spectrophotometric techniques and high-performance liquid chromatography (HPLC) revealed notable variations among treatments: The total phenol content in healthy control plants ranged from 30.33 to 37.7 mg per 100 g of dry weight and increased by 103.7% after 48 hours post- infection, while reaching 159.12%, 129.18%, and 142.98% in the B2, K18, and Domark treatments, respectively. Additionally, total flavonoids exhibited increases of 373.5% and 389.2% due to the effects of B2 and K18, respectively. The HPLC analysis identified seven phenolic compounds. Caffeic acid, which had a baseline concentration of 23 mg/100g DW, demonstrated a significant increase of 154% under K18 treatment. Additionally, ferulic acid (205%), rutin (103%), and rosmarinic acid (145%) displayed the most substantial increases when K18 was present. Moreover, rutin exhibited a negative correlation with disease severity. It seems the deliberate induction of phenolic compounds, such as caffeic acid and rutin – likely accomplished through the activation of resistance pathways and the induction of defense gene expression – proves to be effective in suppressing disease. سفیدک پودری خیار (Podosphaera xanthii) به‌عنوان یکی از مخرب‌ترین تهدیدات خسارتزای خیار، کنترل شیمیایی را به‌دلیل بروز مقاومت قارچ عامل بیماری، با چالش مواجه کرده است. عوامل کنترل بیولوژیک به‌عنوان جایگزینی سازگار با محیط‌زیست از طریق مکانیسم‌های مختلف، از جمله افزایش تولید ترکیبات فنلی، در مهار بیماری مؤثر هستند. در این پژوهش دو فرمولاسیون بیوکنترلیBacillus subtilis B2 وTrichoderma harzianum K18 و قارچ‌کش دومارک به‌ترتیب شدت بیماری را به 84/30%، 16/39% و 49/31% در گلخانه کاهش دادند. ارزیابی بیوشیمیایی ترکیبات فنلی با روش‌های اسپکتروفتومتری و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) اختلاف معنی‌دار بین تیمارها را تأیید کرد: محتوای فنل کل در گیاهان شاهد سالم 33/30 تا 7/37 میلی‌گرم بر ۱۰۰ گرم وزن خشک بود که ۴۸ ساعت پس از آلودگی (اوج پاسخ) 7/103% افزایش یافت و در تیمارهای B2،K18 و دومارک، به‌ترتیب به 12/159% ، 18/129% و 98/142% رسید. فلاونوئید کل نیز تحت تأثیر B2 و K18 به‌ترتیب 5/373% و 2/389% افزایش نشان داد. آنالیز HPLC در زمان اوج پاسخ، شناسایی هفت ترکیب فنلی را ممکن ساخت که کافئیک اسید (غلظت پایه: ۲۳ میلی‌گرم/۱۰۰ گرم وزن خشک) و افزایش %154 تحت K18 برجسته بود. فرولیک اسید (%205)، روتین (%103) و رزمارینیک اسید (%145) بیشترین افزایش را در حضور K18 داشت، ضمن‌آنکه روتین همبستگی منفی با شدت بیماری نشان داد. به نظر می‌رسد القای هدفمند ترکیبات فنلی ازجمله کافئیک اسید و روتین که به احتمال از مجرای فعال‌سازی مسیرهای مقاومت و القای بیان ژن‌هایی دفاعی محقق می‌شود در مهار بیماری موثر است.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_102939_b29e14f68f2e585810d44df57139d1ca.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Identification of races of Puccinia graminis f. sp. tritici, the causal agent of wheat stem rust, in the west and north west of Iran in 2021-2022 شناسایی نژادهای قارچ Puccinia graminis f. sp. tritici عامل بیماری زنگ ساقه گندم در شمال غرب و غرب ایران در سال های 1400 و 1401 283 294 103033 10.22059/ijpps.2025.397992.1007085 FA مرتضی صادقی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0009-0004-7132-1239 رامین روح پرور بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان‌شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران. بخش تحقیقات غلات، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران 0000-0002-4667-6175 منصور کریمی جشنی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0001-8464-6500 Journal Article 2025 07 08 Puccinia graminis f. sp. tritici (Pgt), is an obligate biotrophic fungus and causes stem rust disease in wheat. This fungus evolves continuously, threatening commercial wheat varieties with resistance genes. The emergence of virulent strains, particularly, has undermined the resistance of cultivated varieties. Understanding the population genetics and pathogenicity genes of this fungus is crucial for managing resistant wheat varieties, especially given the significance of wheat in the region. To identify Pgt races, field surveys conducted in mid-June to mid-July of 2021 and 2022 in western and northwestern Iran involved the collection of 35 samples from Ardabil, Hamadan, and Lorestan provinces. The rust samples were postulated and purified on the susceptible wheat cultivar Morocco. The physiological races of 18 pure isolates were analyzed using 20 differential cultivars with known resistance genes. Infection types were scored based on a 0-4 standard scale, and races were determined using a 5-letter standard coding system. Results showed that most of the differential lines carrying specific genes were susceptible to the evaluated isolates. These findings indicated that these isolates belonged to two TTTTF and TKTTF races. Fungal virulence was observed in the majority of lines carrying Sr genes, and only the Sr24 and Sr31 genes exhibited full effectiveness against all these isolates. قارچ Puccinia graminis f. sp. tritici (Pgt) یک بیوتروف اجباری بوده و موجب بروز بیماری زنگ ساقه در گندم می گردد. ژنتیک این قارچ مرتب در حال تغییر بوده و در دو دهه گذشته با ظهور نژادهای پرآزار این قارچ موجب شکسته شدن مقاومت ارقام مختلف گندم مورد استفاده شده است. با توجه به اهمیت استراتژیک گندم و تغییرات سریع این قارچ، شناخت کافی از ژنتیک جمعیت و ژنهای دخیل در پرآزاری آن، می‌تواند در مدیریت کشت ارقام گندم برای کاهش خطر بیماری مورد استفاده قرار گیرد. در این پژوهش با هدف شناسایی نژادهای قارچ در مناطق شمال غرب و غرب کشور، تعداد 35 نمونه گندم آلوده به بیماری از اواسط خرداد ماه تا اواسط تیر ماه سال‌های 1400 و 1401 از استانهای اردبیل، همدان و لرستان جمع‌آوری گردید. در شرایط گلخانه هر یک از جدایه ها روی رقم حساس موروکو خالص سازی و 18 جدایه با موفقیت خالص و جهت مطالعات بعدی تکثیر شدند. سپس بصورت جداگانه الگوی آلودگی هر کدام از جدایه‌ها بر اساس مقیاس 0-4 و با استفاده از گیاهچه های 20 رقم افتراقی استاندارد حاوی تک‌ژن‌های شناخته شده‌ مقاومت به زنگ ساقه‌ گندم مورد بررسی قرار گرفت و با استفاده از سیستم کددهی پنج حرفی متداول نژادها نامگذاری شدند. نتایج بررسی حاضر نشان داد که جدایه‌های جمع‌آوری شده مربوط به دو نژاد TTTTF و TKTTF می‌باشند. نتایج نشان داد که روی اغلب ژن‌های مورد بررسی پرآزاری وجود دارد و ارقام گندم حاوی دو ژن Sr24 و Sr31 به همه جدایه ها مقاوم بودند.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_103033_aa634380b9373cc63cd4d6d2a6fbfccf.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Mass production efficiency of the entomopathogenic fungi Beauveria bassiana, Metarhizium anisopliae, Purpureocillium lilacinum, and Lecanicillium lecanii on some solid natural substrates کارایی تولید انبوه قارچ‌های بیمارگر حشرات Beauveria bassiana،Metarhizium anisopliae،Purpureocillium lilacinum و Lecanicillium lecanii روی چند بستر طبیعی جامد 295 310 104861 10.22059/ijpps.2025.402251.1007093 FA مرضیه علی‌نژاد گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-1182-7073 رضا طلایی حسنلویی عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-2960-7135 سیده معصومه زمانی بخش حمایت و حفاظت، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، تهران 0000-0002-2960-7135 حسن عسکری موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران 0000-0002-6825-7828 جاماسب نوزری گروه گیاه‌پزشکی دانشکده کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-2649-7751 Journal Article 2025 09 19 Biological control using entomopathogenic fungi is a promising alternative to chemical pesticides. The effectiveness of fungal biopesticides depends on optimizing large-scale conidial production and maintaining viability during storage. This study evaluated the conidial production and germination percentage of Beauveria bassiana B2, Metarhizium anisopliae M1, Purpureocillium lilacinum Ento1, and Lecanicillium lecanii V198499 on five solid substrates: rice husk, wheat, wheat bran, broken corn, and flaked barley. Isolates were first cultured in potato extract liquid medium at 25 °C for 10 days on a shaker to obtain inoculum. Each 200 g substrate was sterilized, moistened with 100 ml of sterile water, and inoculated with 10 ml of fungal suspension. The substrates were incubated at 25 °C for 14 days, with mixing every 48 hours to enhance sporulation. After air-drying, conidia were harvested, and the yield was measured using a hemocytometer. Germination was assessed weekly for 56 days. Flaked barley yielded the highest production for B. bassiana, L. lecanii, and P. lilacinum, with 5.3 × 10⁹, 3.6 × 10⁹, and 2.8 × 10⁹ conidia/g, respectively. M. anisopliae performed best on wheat (4.6 × 10⁹ conidia/g), with flaked barley second. Flaked barley also showed the highest germination (98% initially, 60% after 56 days), while rice husk and wheat bran had the lowest germination (< 50%). From an economic perspective, the conidia-based cost index revealed flaked barley as the most economically viable substrate across all four isolates. In contrast, wheat bran exhibited the highest cost and lowest biological performance. Flaked barley is therefore recommended as the optimal solid substrate for large-scale production of the tested entomopathogenic fungi. کنترل زیستی با استفاده از قارچ‌های بیمارگر حشرات جایگزینی امیدبخش برای آفت‌کش‌های شیمیایی است. کارایی آفت‌کش‌های زیستی قارچی به بهینه‌سازی تولید انبوه کنیدیوم‌ها و حفظ زنده‌مانی آن‌ها در دوره نگهداری بستگی دارد. در این مطالعه، میزان تولید کنیدیوم‌ها و درصد تندش چهار گونه قارچ بیمارگر حشرات شامل Beauveria bassiana B2، Metarhizium anisopliae M1، Purpureocillium lilacinum Ento1و Lecanicillium lecanii V198499 روی پنج بستر جامد پوسته برنج، گندم، سبوس گندم، ذرت خرد شده و جو پرک شده ارزیابی شد. جدایه‌های قارچی ابتدا در محیط مایع عصاره سیب‌زمینی کشت داده شدند. بسترهای جامد استریل و مایه‌زنی شده و در دمای 25 درجه سلسیوس انکوبه شدند. پس از برداشت کنیدیوم‌ها، درصد تندش آنها‌ تا 8 هفته (56 روز) ارزیابی شد. طبق نتایج حاصله، بستر جو پرک شده برای قارچ‌های B. bassiana،L. lecanii و P. lilacinum به ترتیب با 109× 3/5، 109× 6/3 و 109×8/2 کنیدیوم در هر گرم بیشترین تولید کنیدیوم‌ها را داشت. M. anisopliae بهترین عملکرد را روی بستر گندم (109× 6/4 کنیدیوم در هر گرم) داشت. در بین همه جدایه‌ها، جو پرک شده بالاترین درصد تندش (98 درصد در ابتدا و 60 درصد پس از 56 روز) را حفظ کرد. از نظر اقتصادی، شاخص هزینه بستر به ازای تولید 109 کنیدیوم نشان داد که بستر جو پرک‌شده در هر چهار جدایه مورد بررسی، کم‌هزینه‌ترین بستر کشت بود. در مقابل، بستر سبوس گندم در همه جدایه‌ها، هزینه بیشتر و عملکرد زیستی پایین‌تری داشت. جو پرک‌شده به ‌عنوان بستر بهینه برای تولید انبوه قارچ‌های بیمارگر مورد بررسی پیشنهاد می‌گردد.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_104861_8eee11ee7ca63d411e87ee6a74745788.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Synthesis and evaluation of efficiency of molybdenum trioxide and MoO3@GO nanorods for adsorption of abamectin pesticide from the environment سنتز و ارزیابی عملکرد نانو میله مولیبدن تری اکسید و نانوکامپوزیت مولیبدن تری اکسید-گرافن اکسید برای جذب آفت‌کش آبامکتین از محیط‌زیست 311 330 103070 10.22059/ijpps.2025.390473.1007073 FA راضیه رضوی گروه شیمی ، دانشکده علوم ، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران 0000-0002-6760-4541 مسلم بسیج گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران 0000-0002-5231-5157 زینب نظری گروه شیمی ، دانشکده علوم ، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران 0009-0003-0070-6513 ساجده محمدی گروه شیمی ، دانشکده علوم ، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران 0009-0006-1938-1933 زهرا خادمی گروه شیمی ، دانشکده علوم ، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران 0009-0007-1760-4977 سلمان امیری گروه گیاهپزشکی ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران 0009-0000-7010-8090 Journal Article 2025 03 10 Agricultural pesticides are significant environmental pollutants that cause serious harm to humans and the ecosystem. Among these pesticides is abamectin, which is used as an acaricide. In this study, needle-like molybdenum trioxide (MoO₃) nanorods were synthesized via the hydrothermal method, and a molybdenum trioxide@graphene oxide (MoO₃@GO) nanocomposite was heterogeneously prepared for the removal of the pesticide abamectin. The synthesized nanoparticles were characterized using X-ray diffraction (XRD), scanning electron microscopy (SEM), and infrared spectroscopy (IR). The average size of the MoO₃ nanorods was found to be 110 nm. The adsorption performance of these two materials for abamectin was compared. The results indicated that both adsorbents exhibit high adsorption capacity, with the MoO₃-graphene oxide nanocomposite showing superior adsorption. Key variables such as pesticide concentration, adsorbent dosage, contact time, and pH were investigated. The results demonstrated that the adsorption capacity of MoO₃ nanorods was 95%, while that of the synthesized nanocomposite reached 98%. The adsorption process followed the Langmuir isotherm model. The optimal adsorption conditions were determined as follows: adsorbent dosage of 3 mg, pesticide concentration of 5 ppm, contact time of 15 minutes, and acidic pH. آفت کش‌های کشاورزی به‌عنوان آلاینده‌های محیط زیستی، تهدید جدی برای سلامت انسان و اکوسیستم‌های طبیعی محسوب می‌شوند. در این پژوهش، نانومیله‌های سوزنی شکل مولیبدن تری‌اکسید (MoO₃) به روش هیدروترمال و نانوکامپوزیت تری اکسید مولیبدن -گرافن اکسید (MoO₃@GO) به‌صورت هتروژن سنتز شدند و کارایی آنها در حذف آفت کش آبامکتین مورد بررسی قرار گرفت. مشخصه‌یابی نانوذرات سنتز شده با استفاده از پراش پرتو ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و طیف‌سنجی مادون قرمز (FT-IR) انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین اندازه نانومیله‌های MoO₃ حدود 110 نانومتر است. مطالعات جذب نشان داد که هر دو جاذب از بازده جذب بالایی برخوردارند، با این حال نانوکامپوزیت MoO₃@GO با بازدهی 98% نسبت به نانومیله‌های خالص MoO₃ (95%) عملکرد بهتری داشت. پارامترهای مؤثر در فرآیند جذب شامل غلظت اولیه آفتکش (5 پی پی ام) ، مقدار جاذب (3 میلی‌گرم)، زمان تماس (15 دقیقه) و pH اسیدی بهینه‌سازی شدند. مدل ایزوترم جذب از نوع لانگمویر بود که نشان‌دهنده جذب تک لایه‌ای است. این مطالعه نشان داد که نانوکامپوزیت MoO₃@GO می‌تواند به‌عنوان جاذب مؤثری برای حذف آلاینده‌های آلی از محیط‌های آبی مورد استفاده قرار گیرد.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_103070_f8c62667cb3b8868b1862d3e64fc5a51.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Production of saffron plants free of saffron latent virus using meristem culture and thermotherapy تولید گیاهان زعفران عاری از ویروس پنهان زعفران با بکارگیری کشت مریستم و گرمادرمانی 331 348 103267 10.22059/ijpps.2025.396499.1007077 FA مریم رحیمی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج- ایران 0009-0001-6789-5270 سیامک کلانتری گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی ی، دانشگاه تهران ، کرج- ایران 0000-0002-0287-4006 اکبر دیزجی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0001-8496-9959 مجید شکرپور گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج - ایران 0000-0001-9377-554X Journal Article 2025 06 29 Saffron (Crocus sativus L.) is one of the most valuable medicinal and spice plants globally and is significantly impacted by the Saffron latent virus (SaLV), a member of the Potyvirus genus (Potyviridae family). In Iran, SaLV infects over 70% of saffron plants in cultivation fields. Saffron is a rich source of apocarotenoids, including crocetin esters, picrocrocin, and safranal, which are crucial for its medicinal and culinary value This study evaluated two virus elimination methods- meristem culture (with meristem sizes of 0.3, 0.5, and 0.7 mm) and thermotherapy (at 50 ℃ for 60 min; at 40 ℃ for 60 min; and 28 ℃ for 21 days) - as well as their combination. SaLV presence was assessed using ELISA, RT-PCR, and RT-qPCR. The highest percentage of SaLV-free plants was achieved with a 0.3 mm meristem culture (83.73% and 81.30%) and thermotherapy at 50 °C for 60 min (71.36% and 66.36%), based on ELISA and RT-PCR, respectively. The combined treatment of 0.3 mm meristem culture and thermotherapy at 50 °C for 60 min resulted in 100% SaLV-free plants, as confirmed by all three detection methods. This study provides an effective strategy for developing virus-free saffron cultivars, supporting sustainable saffron production and propagation. زعفران (Crocus sativus L.) یکی از مهمترین گیاهان دارویی و ادویهای در سراسر جهان است. این گیاه منبع غنی آپوکاروتنوئیدها مانند استرهای کروستین، پیکروکروسین و سافرانال است. ویروس پنهان زعفران (saffron latent virus; SaLV)، از جنس Potyvirus و خانواده Potyviridae، شایع‌ترین ویروس شناخته‌شده زعفران در ایران است که بیش از 70 درصد گیاهان زعفران کشور را در مزارع آلوده نموده است. به منظور ویروس‌زدایی گیاهان آلوده زعفران از SaLV، در پژوهش حاضر دو روش کشت مریستم (با اندازه مریستم 1/0، 3/0، 5/0 و 7/0 میلیمتر) و گرمادرمانی به کار برده شد. برای ردیابی ویروس از آزمون سرولوژی ELISA-ACP و مولکولی RT-PCR و RT-qPCR استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین درصد گیاهان عاری از ویروس بر اساس آزمون الایزا و RT-PCR، به ترتیب با 73/83 و 29/81 درصد در تیمار انفرادی کشت مریستم با اندازه 3/0 میلیمتر و به ترتیب با 36/71 و 36/66 درصد در تیمار انفرادی گرمادرمانی 50 درجه سلسیوس به مدت 60 دقیقه به دست آمد. بیشترین درصد گیاهان عاری از ویروس بر اساس آزمون‌های الایزا، RT-PCR و RT-qPCR در تیمار ترکیبی کشت مریستم با اندازه 3/0 میلیمتر و گرمادرمانی 50 درجه سلسیوس به مدت 60 دقیقه، به میزان 100 درصد بدست آمد. این مطالعه، یک روش موثر برای توسعه بنههای زعفران بدون ویروس ارائه می‌کند، به طوری‌که میتواند برای تکثیر گیاه عاری از ویروس و پایداری صنعت تولید زعفران، نقش مهمی ایفا نماید.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_103267_7b8e682d309f010d32768d76b3f3e28a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Evaluation of the combination of Bacillus velezensis JPS19 and Bacillus thuringiensis E13 in the control of Fusarium oxysporum f.sp. radicis-lycopersici in tomato ارزیابی ترکیبJPS19 velezensis Bacillus وB. thuringiensis E13 برای کنترل پوسیدگی ریشه و طوقه گوجه‌فرنگی 349 366 103947 10.22059/ijpps.2025.397451.1007082 FA سارا سالاری گنج آباد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. 0009-0004-2841-6822 کیوان بهبودی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. 0000-0002-9495-1821 Journal Article 2025 06 28 Tomato root and crown rot, caused by the fungus Fusarium oxysporum f. sp. radicis-lycopersici (UJ152) (FORL), is a significant soil-borne disease and a major factor causing damage to tomato production worldwide. The use of soil-borne antagonists to enhance yield and crop protection is a promising approach in modern sustainable agricultural systems.The controlling effects of a bacterial combination on the mycelial growth of the pathogen were investigated by culture in the laboratory. Two strains, Bacillus thuringiensis E13 and B. velezensis JPS19, were able to form an inhibition halo against the mycelial growth of the FORL (UJ152) pathogen.In this study, various treatments, including the inoculation of the two bacterial strains (B. thuringiensis E13 and B. velezensis JPS19), inoculation with the pathogenic fungus, and the combination of both bacterial strains, were evaluated under greenhouse conditions to investigate the reduction in disease severity and inhibition of the causal fungus. While 73.33% disease severity was observed in the inoculated control sample, the application of the two bacterial strains reduced the disease severity to 6.66%.A suspension of the combination of the two aforementioned bacterial strains was prepared at 109 concentration, and the inhibition of pathogen growth was investigated under greenhouse conditions. It was observed that the combination of the two mentioned strains resulted in an 8.83% improvement in tomato plant growth compared to the healthy control, and also led to an increase in the fresh weight of the root and shoot of the plants treated with the two bacterial strains compared to the plants inoculated with FORL (UJ152). پوسیدگی ریشه و طوقه گوجه فرنگی که توسط قارچFusarium oxysporum f. sp. radicis-lycopersici (UJ152) (FORL) ایجاد می شود، یکی از بیماری‌های مهم خاکزاد و از مهم‌ترین عوامل ایجاد خسارت در تولید گوجه‌فرنگی در سراسر جهان به شمار می‌آید. استفاده از آنتاگونیست‌های خاکزاد برای افزایش عملکرد و حفاظت از محصول، رویکردی امیدوارکننده در سیستم‌های مدرن کشاورزی پایدار است. اثرات کنترل کنندگی ترکیب باکتریایی بر رشد میسلیومی قارچ بیمارگر با کشت در محیط آزمایشگاه بررسی شد. دو استرین Bacillus thuringiensis E13 و B. velezensis JPS19 قادر به تشکیل هاله بازدارنده علیه رشد میسلیومی بیمارگر FORL (UJ152) بودند. در این مطالعه، برای بررسی کاهش شدت بیماری‌زایی و مهار قارچ عامل بیماری، از تیمارهای مختلفی از جمله تلقیح دو استرین باکتریایی B. thuringiensis E13 و B. velezensis JPS19، تلقیح قارچ بیمارگر و ترکیب هر دو استرین باکتریایی، در شرایط گلخانه‌ای مورد ارزیابی قرارگرفت. به طوری که در نمونه شاهد آلوده 33/73 درصد شدت بیماری مشاهده شد در حالی که استفاده از دو استرین باکتریایی شدت بیماری را به 66/6 درصد کاهش داد. سوسپانسیونی از ترکیب دو استرین باکتری فوق الذکر به میزان 109 تهیه و میزان بازدارندگی از رشد بیمارگر در شرایط گلخانه بررسی و مشاهده شد که ترکیب دو استرین‌ یادشده منجر به بهبود رشد گیاه گوجه فرنگی به میزان 83/8 درصد نسبت به شاهد سالم و همچنین منجر به افزایش وزن‌تر ریشه و شاخساره گیاهان تیمار شده با دو استرین باکتری در مقایسه با گیاهان آلوده به (UJ152) FORL گردید.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_103947_fb70d67bba1d99e115902f9d5392aba8.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Isolation, Identification, and Pathogenicity Assessment of Fusarium Species Associated with Root and Stem Rot from Rapeseed Fields in Some Regions of Golestan Province جداسازی، شناسایی و ارزیابی بیماری‌زایی گونه‌های فوزاریوم مرتبط با علائم پوسیدگی ریشه و طوقه در مزارع کلزا برخی مناطق استان گلستان 383 410 104438 10.22059/ijpps.2025.400011.1007088 FA محمدرضا رضایی گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران 0009-0002-3591-2395 فاطمه دهقان نیری گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران 0000-0002-3334-1966 احمد عباسی مقدم مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. 0000-0001-5984-6455 حسن رسولی گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران 0000-0002-1269-1617 Journal Article 2025 08 03 Rapeseed (Brassica napus L.) is a widely cultivated oilseed crop in Iran and worldwide, valued for its role in producing edible oil, supporting energy production, and contributing to food security. Studies have shown that Fusarium species causing crown and root rot diseases are among the major threats to canola production in Golestan Province and other regions of Iran. These fungal pathogens are responsible for reduced canola yield. In this study, 103 contaminated rapeseed samples exhibiting crown and root rot symptoms were collected from canola-growing fields of Golestan Province. Among these samples, 79 Fusarium isolates were obtained, and the pathogenicity of 59 isolates was confirmed using pathogenicity assays. To identify the collected isolates at the species level, we used a combination of morphological characteristics and molecular/bioinformatics analyses using sequencing of the ITS and TEF1-α genes. Accordingly, the identified isolates were Fusarium acuminatum, Fusarium proliferatum, and Fusarium culmorum. Interestingly, Fusarium culmorum and Fusarium proliferatum accounted for 47 and 42% of the identified isolates among the collected samples. For the first time, this study reports the pathogenicity of these three Fusarium isolates collected from the studied regions. The results highlight the importance of accurate identification and the integrated management of pathogenic Fusarium isolates to reduce economic losses and maintain healthy rapeseed production. کلزا (Brassica napus) یکی از مهم‌ترین دانه‌های روغنی ایران و جهان است که نقش حیاتی در تأمین روغن خوراکی، تولید انرژی و امنیت غذایی ایفاء می‌کند. بیماریهای پوسیدگی طوقه و ریشه که توسط گونه‌های مختلف جنس Fusarium ایجاد می‌شوند، از عوامل محدودکننده تولید این محصول در استان گلستان و سایر مناطق ایران به شمار می‌روند. این عوامل بیمارگر قارچی سبب خسارت‌های اقتصادی و کاهش عملکرد کلزا می‌شوند. در این پژوهش، تعداد ۱۰۳ نمونه گیاه کلزا با علائم پوسیدگی طوقه و ریشه از یازده مزرعه منتخب واقع در شهرستانهای کردکوی، علیآباد، گرگان و بندر گز از استان گلستان جمع‌آوری شدند و از این تعداد، ۷۹ جدایه متعلق به جنس Fusarium جداسازی شد. آزمون بیماریزایی نشان دادند که از بین آنها تعداد 59 جدایه بیماریزا هستند. جدایه‌های بیماری‌زا بر اساس ویژگی‌های ریختشناختی و تجزیه و تحلیل‌های مولکولی، شامل استفاده از نشانگر های اختصاصی، توالی‌یابی نواحی ژنومی ITS و TEF1-α، به عنوان سه گونه Fusarium acuminatum، Fusarium proliferatum و Fusarium culmorum شناسایی شدند. بر اساس نتایج به دست آمده، دو گونه‌ Fusarium culmorum و Fusarium proliferatum در نمونههای جمعآوری شده، به ترتیب شامل 47 و 42 درصد جدایه‌های شناسایی شده بودند. با توجه به اطلاعات موجود، این مطالعه نخستین گزارش از بیماری‌زایی سه گونه Fusarium culmorum، Fusarium proliferatum و Fusarium acuminatum در مزارع کلزای استان گلستان محسوب میشود. نتایج به دست آمده در این پژوهش بر اهمیت شناسایی دقیق و مدیریت هدفمند این عوامل بیماری‌زا برای کاهش خسارت‌های اقتصادی و حفظ سلامت محصول کلزا تاکید دارد.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_104438_4c76a910bd4a184841deae9534cbc82b.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Drone-based weed control in transplanted rice under different irrigation systems کنترل علف‌های هرز برنج نشایی توسط پهپاد در سیستم‌های مختلف آبیاری 411 437 104124 10.22059/ijpps.2025.400526.1007090 FA مریم عاشوری بخش گیاهپزشکی، موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران 0000-0001-9357-3227 بیژن یعقوبی بخش گیاهپزشکی، موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران 0000-0003-4231-7893 مددعلی رستمی گروه ساماندهی و بهبود نظام‌های بهره‌برداری از ماشین، مرکز توسعه صنایع و مکانیزاسیون، وزارت جهاد کشاورزی، تهران، ایران 0009-0009-4800-2877 Journal Article 2025 08 13 Considering the increasing use of spraying drones in agriculture, this study aimed to evaluate the effects of irrigation method and spray carrier volume on the efficacy of drones in weed control in transplanted rice cultivation, using a premixed herbicide containing cyhalofop-butyl + penoxsulam (150 g a.i. ha⁻¹, OD 6%). The experiment was conducted as a split-plot arrangement of treatments, with the main factor being two irrigation methods (continuous flooding and intermittent irrigation) and the sub-factor consisting of five carrier volumes (10, 20, 40, 80, and 160 L ha⁻¹). Control treatments included a conventional backpack sprayer (350 L ha⁻¹), an untreated control, and manual weeding. Logistic regression models indicated that the spray carrier volume required for a 90% reduction in weed biomass under continuous flooding was 14.13 and 15.6 L ha⁻¹ for Echinochloa crus-galli and Bolboschoenus planiculmis, respectively, while under intermittent irrigation, the values were 24.06 and 58.02 L ha⁻¹, respectively. The highest economic yield was obtained under continuous flooding (4331 kg ha⁻¹) at a carrier volume of 20 L ha⁻¹ and under intermittent irrigation (3874 kg ha⁻¹) at 80 L ha⁻¹, with no statistically significant difference compared to higher carrier volumes, backpack spraying, or manual weeding. Given the more than 90% weed damage observed in the untreated control and the satisfactory efficacy of drone spraying, aerial application is recommended due to labor shortages and higher operational speed. با توجه به افزایش استفاده از پهپادهای سمپاش در کشاورزی، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر روش آبیاری و حجم محلول بر کارایی پهپاد در کنترل علف‌های هرز در کشت نشایی برنج، با استفاده از علف‌کش پیش‌آمیخته سای‌هالوفوپ‌بوتیل + پنوکسولام (150 g a.i. ha-1، OD 6%) انجام شد. آزمایش در قالب طرح کرت‌های خردشده بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد که در آن، فاکتور اصلی شامل دو روش آبیاری (غرقاب دائم و آبیاری تناوبی) و فاکتور فرعی شامل پنج حجم محلول (۱۰، ۲۰، ۴۰، ۸۰ و ۱۶۰ لیتر در هکتار) بود. تیمارهای شاهد شامل سمپاش پشتی (۳۵۰ لیتر در هکتار)، عدم کنترل علف‌های هرز و وجین دستی بود. برازش مدلهای رگرسیونی لجستیک نشان داد که حجم محلول برای ۹۰ درصد کاهش زیست‌توده علف‌های هرز در روش آبیاری غرقاب دائم برای سوروف و پیزور به‌ترتیب 13/14 و 6/15 و در روش تناوبی 06/24 و 02/58 لیتر در هکتار بود. بیشترین عملکرد اقتصادی در روش آبیاری غرقاب (4331 کیلوگرم در هکتار) در حجم 20 لیتر در هکتار و در آبیاری تناوبی (3874 کیلوگرم در هکتار) در حجم محلول 80 لیتر در هکتار به‌دست آمد که از نظر آماری تفاوت معنی‌داری با حجم‌های بالاتر، سمپاش پشتی و شاهد وجین دستی نداشتند. با توجه به خسارت بالای 90 درصد علف‌های هرز در شاهد عدم کنترل و کارایی مناسب پهپاد؛ استفاده از سمپاشی هوایی به‌دلیل کمبود کارگر و سرعت بالاتر قابل توصیه است.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_104124_607d88a0fffefcb85bb29d435e28275a.pdf

دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 55 2 2025 02 19 Evaluation of total phenolic and flavonoid content in some endophytic fungi of Damask Rose (Rosa damascena Mill.) in Iran محتوای فنل و فلاونوئید کل در برخی قارچ‌های درون‌رست گیاه گل محمدی در ایران 439 465 103005 10.22059/ijpps.2025.387024.1007070 FA امید اتقیا گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج. ایران 0000-0002-4731-0925 خلیل‌بِردی فتوحی فر گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج. ایران 0000-0002-4790-6171 محسن فرزانه پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران 0000-0002-0482-1063 محمد جوان نیکخواه گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج. ایران 0000-0001-9533-0157 Journal Article 2024 12 14 In order to identification of endophytic fungi of damask rose (Rosa damascena) in Iran, sampling was done during the years 2017 and 2018 from healthy branches and leaves in the provinces of East Azerbaijan, West Azerbaijan, Isfahan, Alborz, Khorasan Razavi, Zanjan, Kerman, Kermanshah, Mazandaran, and Yazd. A total of 58 fungal isolates were identified using the morphological characteristics and molecular analysis based on ITS-rDNA regions and part of the tef1-α gene. In this study, Fusarium globosum, Sarocladium kiliense, Colletotrichum karsti, Lophotrichus ampulus, Ascotricha chartarum, Hyphodontia setulosa, and Kalmusia variispora were identified. The taxa obtained in this research are reported for the first time in the world as endophytic fungi from the damask rose. Lophotrichus ampullus is a new taxon for the funga of Iran. The pathogenicity test of the selected isolates was performed on the seedlings obtained from tissue culture of the rose by creating wounds on the branch. Evaluation of the results after 25 days showed that the isolates used on this plant are not pathogenic. The screening of endophytic fungal isolates was done based on the amount of total phenolics and flavonoids production in the culture medium using a spectrophotometric method. The results showed that the two isolates, Rd45 (L. ampullus) and Rd393 (K. variispora), have the highest and lowest amount of total flavonoids, respectively. In addition, two isolates, Rd36 (H. setulosa) and Rd45, also produced the highest and lowest amount of total phenol, respectively. جهت شناسایی قارچهای درون‌رست گیاه گل محمدی (Rosa damascena) در ایران، نمونهبرداری در طی سالهای 1396 و 1397 از شاخهها و برگ های سالم در استانهای آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اصفهان، البرز، خراسان رضوی، زنجان، کرمان، کرمانشاه، مازندران و یزد انجام گرفت. در مجموع، 58 جدایه قارچی بر اساس ویژگیهای ریختشناختی و واکاوی مولکولی مبتنی بر نواحی ITS-rDNA و بخش از ژنtef1-α مورد شناسایی قرار گرفتند. در این مطالعه گونههای Fusarium globosum، Sarocladium kiliense، Colletotrichum karsti، Lophotrichus ampullus، Ascotricha chartarum، Hyphodontia setulosa و Kalmusia variispora شناسایی شدند. آرایه‌های به دست آمده در این پژوهش برای نخستین بار به عنوان قارچ درون‌رست از گیاه گل محمدی در دنیا گزارش میشوند. گونه ampullus L. آرایه جدیدی برای فلور قارچی ایران است. آزمون بیماریزایی جدایههای منتخب روی نهالهای حاصل از کشت بافت گل محمدی با ایجاد زخم روی شاخه انجام شد. ارزیابی نتایج پس از 25 روز نشان داد که جدایههای استفاده شده روی این گیاه بیماری‌زا نمیباشند. غربال جدایههای قارچی درون‌رست بر اساس میزان تولید فنل و فلاونوئید کل در محیط کشت با استفاده از اسپکتروفتومتر انجام شد. نتایج نشان داد که دو جدایه Rd45 (L. ampullus) و Rd393 (K. variispora) به ترتیب دارای بیشترین و کمترین میزان فلاونوئید کل میباشند. علاوه بر این، دو جدایه Rd36 (H. setulosa) و Rd45 نیز به ترتیب بیشترین و کمترین میزان فنل کل را تولید کردند.

https://ijpps.ut.ac.ir/article_103005_f9f61747e614429b58c92a1cb084367b.pdf