دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Identification of Ditylenchus Species Prevalent in Tomato Fields in North Khorasan Province شناسایی گونه‌های جنسDitylenchus از مزارع گوجه‌فرنگی استان خراسان شمالی 183 190 36675 10.22059/ijpps.2014.36675 FA قاسم فدوی خلاجلو دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد عصمت مهدیخانی مقدم استادیار دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد حمید روحانی دانشیار دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2011 02 27 To identify plant parasitic nematodes of tomato fields in North Khorasan Province during2009 and 2010, 120 soil samples were collected from tomato rhizospheres. The nematodeswere extracted from soil through centrifugal flotation technique. The extracted nematodes weretransferred into glycerin. Permanent slides were mounted. The nematodes were identifiedthrough their morphological and morphometrical characteristics. A significant diversity wasobserved among species belonging to Ditylenchus. Three species of Ditylenchus wereidentified as follows: D. acutatus, D. medicaginis and D. tenuidens from among these species,D.acutatus and D. tenuidens were the first time reports from Iran. به منظور شناسایی نماتدهای انگل گیاهی مزارع گوجه‌فرنگی استان خراسان شمالی، طی سال‌های 1388و 1389 تعداد 120 نمونه خاک از فراریشۀ گوجه‌فرنگی جمع‌آوری شد. نماتدهای موجود در خاک با استفاده از روش الک و سانتریفیوژ استخراج گردید. سپس نماتدهای استخراج‌شده به گلیسیرین منتقل شد و پس از تهیۀ اسلایدهای دائمی با استفاده از میکروسکوپ نوری بررسی شد. نماتدهای انگل گیاهی بر اساس صفات ریخت‌شناسی و ریخت‌سنجی و با استفاده از منابع مختلف شناسایی گردیدند. در بین جنس‌های شناسایی‌شده، تنوع زیادی در نماتدهای مربوط به جنس Ditylenchus مشاهده شد. در این تحقیق سه گونه از جنس Ditylenchus شامل گونه‌های D. acutatus، D. medicaginis و D. tenuidens شناسایی شد که دو گونۀ D.acutatusوD. tenuidens برای اولین بار از ایران گزارش می‌شوند. خراسان شمالی شناسایی گوجه‌فرنگی نماتد Ditylenchus https://ijpps.ut.ac.ir/article_36675_5dced4e1ca6b1b9cc943b06909f92e05.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Population Abundance, Prey Consumption and Body Size of the Predatory Bug Orius minutus Feeding on Tetranychus urticae on Six Potato Cultivars فراوانی جمعیت، تغذیه از شکار و جثۀ بدن سن شکارگر Orius minutus با تغذیه از Tetranychus urticae روی شش رقم سیب‌زمینی 191 201 36670 10.22059/ijpps.2014.36670 FA سید علی اصغر فتحی دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2014 01 31 Two-spotted spider mite, Tetranychus urticae Koch, is a pest of potato crop in Ardabilregion. Throughout the study, the population densities of T. urticae and Orius minutus L. wereassessed on six cultivars of potato crop under field conditions during years 2011 and 2012.Also, the attraction rate and the body size of O. minutus were studied on six cultivars of potatoinfested with T. urticae under laboratory conditions. The lowest mite density (71.1 prey/plant)and the highest predator population (3.3 predator/plant) were recorded for Savalan. After 24,48 and 72 hours past from release, the predators were significantly more attracted to twospottedspider mite-infested leaves of Savalan (as compared with the other tested cultivars).The female predators reared on the two-spotted spider mite-infested leaves of Savalan cultivarwere of higher body mass and greater body sizes among the six tested cultivars of the potatocrop. The prey consumption per O. minutus nymphs on Savalan was significantly higher thanthat occurring on Kondor and Diamant cultivars. Therefore, it can be concluded that cultivationof Savalan potato cultivar integrated with O. minutusas as a biological control agent could bepractically useful in the integrated management of T. urticae in the potato fields of Ardabil. کنۀ دولکه‌ای Tetranychus urticae Koch، یکی از آفات سیب‌زمینی در منطقۀ اردبیل است. در پژوهش حاضر، تراکم جمعیت کنۀ دولکه‌ای و سن شکارگر Orius minutus L. روی شش رقم سیب‌زمینی در شرایط مزرعه‌ای و در دو سال 1390 و 1391 مطالعه شد. همچنین، میزان جلب‌شوندگی و جثۀ بدن سن شکارگر روی شش رقم سیب‌زمینی آلوده به کنۀ دولکه‌ای در شرایط آزمایشگاهی نیز بررسی شد. کمترین تراکم جمعیت کنۀ دولکه‌ای 1/71 شکار به ازای یک گیاه، و بیشترین تراکم سن شکارگر 3/3 شکارگر به ازای یک گیاه روی رقم Savalanمشاهده گردید. پس از گذشت 24، 48 و 72 ساعت از رهاسازی، ماده ‌‌سن‌های شکارگر روی برگ‌های رقم Savalan آلوده به کنۀ دولکه‌ای در مقایسه با دیگر رقم‌ها بیشتر جلب شدند. ماده‌های شکارگر پرورش‌یافته روی برگ‌های رقم Savalan آلوده به کنۀ دولکه‌ای وزن بدن بیشتر و جثۀ بزرگ‌تری را در بین شش رقم مورد مطالعه داشتند. تعداد کنۀ خورده‌شده به ازای یک پورۀ سن شکارگر روی رقم Savalan به‌طور معنی‌داری بیشتر از Kondor و Diamant بود. بنابراین، می‌توان نتیجه‌ گرفت که کشت رقم Savalan در تلفیق با کاربرد سن شکارگر O. minutus می‌تواند در مدیریت تلفیقی کنۀ دولکه‌ای در مزارع سیب‌زمینی مفید باشد. تراکم جمعیت سیب‌زمینی کارایی شکارگر Orius minutus Tetranychus urticae https://ijpps.ut.ac.ir/article_36670_0fd0233ea8f93dc84bef4f6b1d4799f3.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 A Review of Iranian Rhagidiidae (Acari: Prostigmata) and New Reports of one Genus and Three Subgenera from Iran مرور کنه‌های خانوادۀ ( Rhagidiidae (Acari: Prostigmata ایران همراه با گزارش یک جنس و سه زیرجنس جدید 203 210 36671 10.22059/ijpps.2014.36671 FA شیما یزدان پناه دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه حشره‌شناسی، فارس، ایران شهروز کاظمی استادیار، گروه تنوع زیستی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران میلوسلو زاکاردا استاد، گروه تنوع زیستی و بیومونیتورینگ، پژوهشکدۀ زیست‌شناسی و اکولوژی، آکادمی علوم جمهوری چک. Journal Article 2013 09 18 Predaceous mites of the family Rhagidiidae are predators that include some representativesof the soil mesoedaphon in various habitats. During an investigation on edaphic mite fauna ingreen spaces and parks in Tehran City (Tehran province, in 2001-2002), and as well in oakforests of Koohmare-Sorkhi region (Fars Province, during 2010-2011),the genus PoecilophysisCambridge, 1876 along with three species belonging to three subgenera were collected andidentified, all of which are new records in Iranian mite fauna. A key to the reported genera ofthe family from Iran is presented, with a list of the collected species as follows: Poecilophysis(Dentocheles) pratensis,Poecilophysis (Procerocheles) faeroensis,Poecilophysis (Soprocheles)arena. کنه‌های خانوادۀ Rhagidiidae شکارگرانی هستند که اغلب در زیستگاه‌های خاکی زندگی می‌کنند. در بررسی فون کنه‌های خاک‌زی فضاهای سبز و باغ‌های شهر تهران در سال 1380 و نیز جنگل‌های بلوط منطقۀ کوهمره سرخی استان فارس در سال‌های91-1390، جنس Cambridge, 1876 Poecilophysis و سه گونۀ متعلق به سه زیرجنس از آن جمع‌آوری و شناسایی شدند که گزارش همۀ آنها برای فون کنه‌های ایران جدید است. این کنه‌ها عبارتند از: P. (Dentocheles) pratensis (C.L. Koch, 1838)؛ P. (Procerocheles) faeroensis (Trägårdh, 1931)، P. (Soprocheles) arena Zacharda, 1980. در پایان کلیدی برای جنس‌های گزارش‌شده از خانوادۀ Rhagidiidae از ایران ارائه شده است. تهران جنس Poecilophysis کنه کوهمره سرخی Trombidiformes https://ijpps.ut.ac.ir/article_36671_b143c1f849e00e6b3ff420c16d11ec1b.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Genetic Diversity of Chilo supperssalis(Lepidoptera: Pyralidae) Populations Based on RAPD Marker in Guilan Province, Iran بررسی تفاوت‌های ژنتیکی جمعیت‌های کرم ساقه‌خوار نواری برنج Chilo suppressalis (Lepidoptera: Pyralidae) با استفاده از نشانگر RAPD در استان گیلان از ایران 211 223 36684 10.22059/ijpps.2014.36684 FA آتوسا فرحپور حقانی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و استادیاران، دانشکدۀ علوم کشاورزی دانشگاه گیلان رضا حسینی استادیار، دانشکدۀ علوم کشاورزی دانشگاه گیلان علی اکبر عبادی مربی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، آمل علی اعلمی استادیار، دانشکدۀ علوم کشاورزی دانشگاه گیلان فرزاد مجیدی ‌شیل‌سر استادیار، مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت Journal Article 2012 02 01 To investigate the genetic diversity of Chilo suppressalis populations in Guilan province,a number of 37 of samples (4-6th larva stages) were collected from 17 different regions ofthe province. The collected samples were parted into three population groups comingfrom west, center and east parts of Guilan. Extracted DNAs were polymerized through 12RAPD markers. RAPD-PCR products were electrophoresed on a 1.5% agarose gel andphotographed through GelDoc. Following bands scoring, analysis of data revealed thatthe 12 primers produced a total of 112 polymorphic bands. Results indicated that C.suppressalis population differs from the other two populations. Center and east Guilanpopulations demonstrated more similarities to each other. This could be due to anoccurrence of gene-flow between the two populations causing the similarities. Thepopulation coming from the center of Guilan demonstrated a highest level ofintrapopulation genetic variation due to a wider activity area and as well due to a highernumber of the studied samples. These results finally indicated that population’s active inthe province lack homogeny and are comprised of two different biotypes. In total, theresults could be considered as an explanation for morphological and biochemicaldifferences found among the active biotypes within the studied areas. به‌منظور بررسی وجود تفاوت‌های ژنتیکی جمعیت‌های کرم ساقه‌خوار نواری برنج Chilo supperssalis در استان‌گیلان، 37 نمونه لارو (لارهای سن 4 تا 6) از 17 شهرستان انتخاب شدند. نمونه‌های جمع‌آوری شده در سه جمعیت شرق، مرکز و غرب دسته‌بندی شدند. DNA استخراج شده از نمونه‌ها با استفاده از 12 آغازگر تصادفی تکثیر شد. محصولات PCR روی ژل آگارز 5/1 درصد الکتروفورز شدند و از آنها عکس‌برداری گردید. پس از امتیاز‌دهی نوارها، تحلیل داده‌ها نشان داد که این 12 آغازگر در مجموع 112 نوار چند شکل تولید کرده‌اند. نتایج نشان داد که جمعیت‌ فعال در غرب استان با دو جمعیت فعال در مرکز و شرق تفاوت دارد. دو جمعیت مستقر در شرق و مرکز گیلان دارای شباهت‌های بیشتری با یکدیگر هستند. می‌توان این‌طور پیشنهاد کرد که جریان‌های ژنی موجود بین این دو جمعیت می‌تواند عامل بروز این شباهت‌ها ‌باشد. جمعیت مستقر در مرکز گیلان به دلیل منطقۀ وسیع‌تر فعالیت و تعداد بیشتر نمونه‌های بررسی شده، بیشترین تنوع ژنتیکی داخل جمعیتی را نشان داد. این نتایج مشخص کرد که جمعیت‌های فعال کرم ساقه‌خوار نواری برنج در استان از نظر ژنتیکی یکنواخت نیستند و احتمالاً از دو بیوتیپ متفاوت تشکیل شده‌اند. به این ترتیب، این نتایج می‌توانند به عنوان توضیحی دربارۀ تفاوت‌های مرفولوژیک و بیوشیمیایی یافت شده بین بیوتیپ‌های فعال آفت در مناطق بررسی شده، محسوب شوند. آغازگر الکتروفورز بیوتیپ تنوع ژنتیکی PCR-RAPD https://ijpps.ut.ac.ir/article_36684_c4a72e48ae4135f39be7872665a45cfb.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Effect of Culture Substrates on Virulence of Metarhizium anisopliae Conidia and Blastospores against Sunn Pest, Eurygaster integriceps اثر محیط‌های ‌کشت مختلف بر زهرآگینی کنیدی‌ها و بلاستوسپورهای قارچ Metarhizium anisopliae علیه مراحل مختلف نموی سن گندم Eurygater integriceps 225 234 36668 10.22059/ijpps.2014.36668 FA سیامک روشندل دانشجوی دکتری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران رضا طلایی حسنلویی دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-2960-7135 حسن عسکری دانشیار، مؤسسۀ تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، تهران حسین اللهیاری دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران رسول مرزبان دانشیار مؤسسۀ تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، تهران Journal Article 2013 10 01 Virulence of blastospores and conidia of the fungus Metarhizium anisopliae were investigatedon different instar nymphs and adults of Sunn pest, Eurygater integriceps. Experiments werecarried out through a factorial arrangement in a completely randomized design of threereplications. The bioassays were performed through immersion method. Results revealedsignificant differences among virulence of blastospores and of conidia produced in differentmedia.The highest vs the lowest total mortality percentages of the second instar nymphs wererecorded as 100 and 41.6% on rice bran vs wheat bran+ rice bran media respectively inblastopore treatments. As for conidia, the highest total mortality percentage of second instarnymphs was 100% on wheat bran, Behnoush waste barley and rice flour media whilst thelowest total mortality percentage recorded as 86.1% on maize medium. Minimum LT50 wasrecorded (2.3 days) on wheat bran + yeast extract medium in the second instar nymphs whilstthe highest LT50 recorded (10.1 days) on wheat bran+ rice bran extract medium for the fourthinstar nymphs in blastopore treatments. Minimum LT50 was recorded (4.7 days) on the ricebran medium and at second instar nymphs while the highest recorded (13.1 days) for the fourthinstar nymphs by conidia harvested from non-broken rice medium. زهرآگینی کنیدی‌ها و بلاستوسپورهای تولیدی قارچ Metarhizium anisopliae در محیط‌های کشت مختلف علیه پوره‌ها و حشرات بالغ سن گندم Eurygaster integriceps بررسی شد. آزمایش‌ها با آرایش فاکتوریل ‌در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام ‌شد. کلیۀ آزمون‌های تعیین زهرآگینی به روش زیست‌سنجی غوطه‌وری با غلظت‌های 103 تا 107 اسپور بر میلی‌لیتر انجام شد. نتایج نشان داد زهرآگینی بلاستوسپورها و کنیدی‌های حاصل از محیط‌های کشت مختلف با یکدیگر تفاوت معنادار دارند. بیشترین و کمترین درصد مرگ کل بلاستوسپورها برای پوره‌های سن دوم به‌ترتیب 100 و 6/41 درصد در محیط‌های عصارۀ سبوس برنج و عصارۀ سبوس گندم + عصارۀ سبوس برنج حاصل شد. بیشترین درصد مرگ پوره‌های سن دوم به میزان‌ 100 درصد با کنیدی‌های حاصل از محیط‌های سبوس گندم، تفالۀ جو بهنوش و آرد برنج، و کمترین درصد مرگ کل 1/86 درصد با کنیدی‌های حاصل از محیط ذرت به‌دست‌آمد. کمترین LT50 ثبت شده 3/2 روز در محیط عصارۀ سبوس‌ گندم + مخمر روی پوره‌های سن دو بوده و بیشترین LT50 ثبت شده 1/10 روز مربوط به تیمار بلاستوسپورهای عصارۀ سبوس‌ گندم + عصارۀ سبوس‌ برنج روی پوره‌های سن پنج بوده است. کمترین LT50 ثبت‌شده 7/4 روز مربوط به کنیدی‌های محیط سبوس برنج روی پوره‌های سن دو، و بیشترین LT50 ثبت‌شده ‌1/13روز از برنج کامل روی پوره‌های سن چهار بود. بستر غذایی زهرآگینی سن گندم Metarhizium anisopliae https://ijpps.ut.ac.ir/article_36668_68cdd7cf8954323ce3a4329051385e2c.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Efficacy of Cryptolaemus montrouzieri in Biological Control of Planococcus citri on Solenostemon scutellarioides Under Greenhouse Conditions بررسی کارایی کفشدوزک Cryptolaemus montrouzieri در کنترل بیولوژیک شپشک آردآلود Planococcus citri روی گیاه حسن‌یوسف در شرایط گلخانه‌ای 235 241 36676 10.22059/ijpps.2014.36676 FA سمیرا قربانیان دانشجوی سابق کارشناسی ارشد پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران حسین رنجبر اقدم استادیار، مؤسسۀ تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور 0000-0001-5603-6924 حمید قاجاریه استادیار گروه گیاه‌پزشکی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران Journal Article 2012 05 13 Citrus mealy bug, Planococcus citri (Risso)is one of the most common and well knownpest insects of ornamentals. Coleus, Solenostemon scutellarioides (L.)Codd is a suitable host ofthe mealybugs. Mealybug destroyer, Cryptolaemus montrouzieri Mulsant (Coleoptera:Coccinellidae) is a polyphagous predatory coccinellid, employed in biological controlprograms against citrusmealy bug. The present work was carried out to study the efficacy ofthis predator (biological control agent of citrus mealy bug) on coleus (red variety) and todetermine the most suitable releasing rate of the predatory coccinelid under greenhouseconditions. The same-aged coleus plants were infected by 2nd and 3rd in stars of the mealy bugnymphs. Following the pest establishment, mealy bug destroyers were released on plants at therates 1, 2, 3 and 4 coccinelid/ plant as four treatments along with a non-treated plant used ascheck. Any of the treatments was replicated 4 times. Efficacy in each treatment was determinedthrough Handerson-Tilton method within the period of one to 15 days after releasing thepredator. ANOVA revealed statistically significant differences within treatments. Thetreatments bearing 2, 3, and 4 coccinellids / plant exerted the highest effect in biologicalcontrol of the mealy bug and were statistically placed in one group. On the 15th day followingthe release of the predator, there was no statistically significant difference observed betweenthe treatments of 3, vs 4 coccinellid/ plant. Based on the achieved results, releasing 2coccinelid/ coleus plant in greenhouse conditions can provide more than 92% efficacy inbiological control of the mealy bugs. شپشک آردآلود Planococcus citri(Risso) (Hemiptera: Pseudococcidae) یکی از رایج‌ترین آفاتی است که روی گیاهان زینتی دیده می‌شود. یکی از مهم‌ترین گیاهان زینتی مستعد آلودگی به این آفت، حسن‌یوسف Solenostemon scutellarioides (L.)Codd است. کفشدوزک کریپتولموس Cryptolaemus montrouzieriMulsant (Coleoptera: Coccinellidae)  یک شکارگر چندخوار است که برای کنترل شپشک‌های آردآلود استفاده می‌شود. پژوهش حاضر به منظور بررسی کارایی این کفشدوزک در کنترل بیولوژیک شپشک آردآلود P. citri روی گیاه زینتی حسن‌یوسف (واریتۀ قرمز) و تعیین بهترین نسبت رهاسازی آن در شرایط گلخانه‌ای انجام گرفت. ابتدا بوته‌های هم‌سن گیاه حسن‌یوسف به‌صورت دستی با پوره‌های سنین 2 و 3 شپشک آردآلود آلوده شدند. پس از تثبیت کلونی شپشک آردآلود روی بوته‌ها، رهاسازی کفشدوزک روی بوته‌ها در قالب 4 تیمار کنترل بیولوژیک رهاسازی 1، 2، 3 و 4 کفشدوزک بالغ به ازای هر بوتۀ حسن‌یوسف هم‌سن انجام گرفت. یک تیمار هم بدون رهاسازی کفشدوزک به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. درصد تأثیر هر تیمار در کنترل جمعیت شپشک‌های آردآلود با استفاده از فرمول هندرسون - تیلتون در فاصلۀ زمانی یک تا 15 روز بعد از رهاسازی محاسبه شد. پس از تجزیۀ واریانس و مقایسۀ درصد تأثیر تیمارهای مورد ارزیابی در کنترل آفت، مشخص شد تیمارهای رهاسازی 2، 3 و4 کفشدوزک به ازای هر بوته در فاصلۀ زمانی ۱۰ - ۵ روز بعد از رهاسازی کفشدوزک از نظر آماری بیشترین تأثیر داشتند و در یک گروه قرار داشتند. در روز پانزدهم نیز بین رهاسازی 3 و 4 کفشدوزک اختلاف معناداری نبود. در کل مشخص شد رهاسازی 2 کفشدوزک به ازای هر بوتۀ حسن‌یوسف می‌تواند بیش از 92 درصد از جمعیت آفت را تا 15 روز بعد کنترل کند. : شپشک آردآلود کارایی کفشدوزک کریپتولموس کنترل بیولوژیک گلخانه https://ijpps.ut.ac.ir/article_36676_4d5b81fec9dffc2cebe304301a2f8651.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Efficacy of Native Strains of Trichoderma harzianum in Biocontrol of Pistachio Gummosis کارایی سویه‌های بومی Trichoderma harzianum در بیوکنترل گموز پسته 243 252 36672 10.22059/ijpps.2014.36672 FA سید رضا فانی کارشناس، بخش گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی یزد محمد مرادی قهدریجانی استادیار پژوهش، بخش گیاه‌پزشکی، مؤسسۀ تحقیقات پستۀ کشور، رفسنجان مهدیه علیپور مقدم استادیار پژوهش، بخش گیاه‌پزشکی، مؤسسۀ تحقیقات پستۀ کشور، رفسنجان عبدالحمید شرافتی کارشناس ایستگاه تحقیقات پستۀ فیض‌آباد، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی مهدی محمدی مقدم کارشناس ایستگاه تحقیقات پستۀ دامغان، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان ابراهیم صداقتی استادیار بخش گیاه‌پزشکی، دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان پژمان خدایگان استادیار بخش گیاه‌پزشکی، دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان 0000-0002-5637-8905 Journal Article 2013 02 16 To identify Trichoderma isolates for potential biocontrol of crown and root rot inpistachio, 100 samples of soil taken from rhizosphere, fertilizer channels and from soil surfacewere collected from Kerman, Yazd, Khorasane Razavi and Semnan provinces during 2009-2011. Overall, 32 isolates of Trichoderma harzianum were obtained mostly from rhizospheresoil using either general or special environmental surroundings. The antagonistic potential ofthe isolates against P. melonis was screened using the dual culture technique. A total of 11isolates were employed for further assessment of their capability to inhibit P. melonis, invarious assays under in vitro and as well in vivo conditions. Overall, the results indicated thatthe incidecne of interactions through different mechanisms reduced mycelialy growth of P.melonis to different degrees, ranging from 38.1 to 63.6%, 25.4 to 58.7%, 50 to 89.6% and 44.7to 71.77% in the simultaneous vs non-simultaneous dual cultures, and volatile vs non-volatilecompounds, respectively. In greenhouse experiments, and in mixed inoculations withTrichoderma harzianum strains and P. melonis it was observed that, root length and plantheight increased respectively from 1.5 to 2.7 and from 1.4 to 2.1 times of inoculation withpathogen alone, as well as 1 to1.9 of root length and 1 to 1.6 times the plant height ascompared with non-inoculated control plants. Incidence of T. harzianum isolates before,simultaneous with, and following pathogen inoculations (in pots) significantly influenced themortality of seedlings with the respective ranges of 0 to 31%, 0 to 56%, and 12.5 to 75%. Thisis the first report on the introduction of T. harzianum isolates to pistachio orchards, along withtheir interactions with gummosis (crown and root rot) causal agents. طی سال‌های 1387 تا 1390، 100 نمونه خاک از ریزوسفر گیاه، چاله کودی و سطح باغ‌های پستۀ استان‌های کرمان، یزد، خراسان رضوی و سمنان با هدف یافتن سویه‌های مناسب تریکودرما، به منظور کنترل بیماری گموز پسته، جمع‌آوری و بررسی شد. با استفاده از محیط‌های اختصاصی و عمومی، 32 سویه Trichoderma harzianum غالباً از ناحیۀ ریزوسفر به‌دست آمد. پس از تعیین میزان کارایی سویه‌های تریکودرما در آزمایشگاه به روش کشت متقابل با Phytophthora melonis، 11 سویه انتخاب شدند و برهم‌کنش آنها با قارچ بیمارگر در آزمایشگاه با ارزیابی تداخل فیزیکی هیف، ترشحات فرار و غیرفرار و آزمایش‌های گلخانه‌ای با استفاده از سویه‌های منتخب با مایه‌زنی نهال‌های پسته در قالب طرح بلوک‌های کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام گرفت و صفاتی همچون ارتفاع نهال، طول و وزن خشک ریشه و اندام‌های هوایی و درصد مرگ‌و‌‌میر بررسی شد. در برهم‌کنش با تریکودرما، رشد رویشی قارچ melonis .Pدر سطوح مختلف تحت تأثیر قرار گرفت و در سطح معناداری کاهش یافت. میزان بازدارندگی از رشد P. melonis در کشت متقابل هم‌زمان، از 1/38 تا 6/63 درصد، کشت متقابل غیرهم‌زمان از 4/25 تا 7/58 درصد، ترشحات خارج سلولی از 50 تا 6/89 درصد و ترکیبات فرار از 7/44 تا 7/71 درصد متغیر بود. در آزمایشات گلخانه‌ای، مایه‌زنی با سویه‌های تریکودرما سبب افزایش 5/1 تا 7/2 برابر در طول ریشه و 4/1 تا 1/2 برابر در ارتفاع نهال‌‍‍‍‌ها در مقایسه با گیاهان مایه‌زنی شده با عامل بیماری‌زا به تنهایی و 1 تا 9/1 برابر طول ریشه و 1 تا 6/1 برابر در ارتفاع نهال‌ها در مقایسه با نهال‌های شاهد بدون مایه‌زنی گردید. درصد مرگ‌ومیر نهال‌ها در مایه‌زنی قبل سویه‌های تریکودرما، از صفر تا 31 درصد، مایه‌زنی هم‌زمان از صفر تا 56 درصد و مایه‌زنی پس از P. melonis از 5/12 تا 75 درصد متغیر بود. این اولین گزارش دربارۀ پراکندگی سویه‌های تریکودرما در باغ‌های پستۀ کشور و برهم‌کنش آن با بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه است. انگومک پوسیدگی طوقه و ریشه فیتوفتورا کنترل بیولوژیک https://ijpps.ut.ac.ir/article_36672_2764b40945058af391b97cd048f0319e.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Survey of Bacillus SPP. Isolates for Biological Control of White Rotof Garlic Caused by Sclerotium Cepivorum Under in Vitro and Greenhouse Conditions ارزیابی جدایه‌های Bacillus در کنترل بیولوژیکی پوسیدگی سفید ریشۀ سیر ناشی از قارچ Sclerotium cepivorum در شرایط آزمایشگاه و گلخانه 253 262 36674 10.22059/ijpps.2014.36674 FA جهانشیر امینی دانشیار، دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کردستان 0000-0003-4777-4073 نسرین بابایی دانشیار، دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کردستان محمد جواد سلیمانی دانشیار گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه بوعلی‌سینا همدان بهروز حریقی دانشیار، دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کردستان Journal Article 2012 04 07 Sclerotium cepivorum incited white rot is one of the destructive diseases of garlic inHamedan Province. A total number of 175 Bacillus strains were isolated from soil and fromgarlic rhizospheres. The antagonism of the bacterial isolates against Sclerotium cepivorum wasevaluated using dual culture method. Ten high level activity isolates which produced inhibitionzones were selected for further study. Physiological, biochemical, and morphologicalcharacteristics of the isolates revealed that they belonged to the species of Bacillus. Antifungalactivity of the liquid and volatile metabolites produced by the bacterial isolates on pathogenand as well, their ability to produce the enzyme protease and hydrogen cyanide were studied.All the isolates produced volatile as well as liquid metabolites, reducing disease significancethrough their different effects. Isolates B9, B21 and B12 produced protease, but none producedhydrogen cyanide. The antagonistic activity of bacterial isolates was evaluated against thepathogen, employing soil and seed treatment methods. Greenhouse trial results indicated thatall the isolates were able to control the severity of the disease, but isolates B12, B21, B3, B20,and B9 showed their effects in either one of the experimental methods more than 73% IsolatesB3 and B21 showed the most effects on reduction of the disease (73-83.3%). All the isolatessignificantly (P≤0.01) promoted growth factors in garlic plant. بیماری پوسیدگی سفید ریشۀ سیر با عامل Sclerotium cepivorum یکی از بیماری‌های مهم سیر در استان همدان است. در این تحقیق، بعد از جداسازی بیمارگر از گیاهان آلوده، با آزمون اثبات بیماری‌زایی مناسب‌ترین جدایه برای مطالعات آزمایشگاهی و گلخانه‌ای انتخاب گردید. 175 جدایه باکتری از خاک و منطقۀ ریزوسفر گیاه سیر در مزارع شهرستان همدان جداسازی و خالص‌سازی شد. توانایی جدایه‌ها در مقابل بیمارگر بر اساس تشکیل هالۀ بازدارندگی در آزمون چهارنقطه‌ای و کشت متقابل ارزیابی شد. ده جدایه که هالۀ بازدارندگی بیشتری ایجاد کردند، به عنوان جدایۀ برتر برای مطالعات بیشتر انتخاب شدند. مطالعات روی جدایه‌های انتخاب‌شده نشان داد که همۀ آنها متعلق به جنس باسیلوس هستند. مکانیسم تأثیر جدایه‌های باکتری از نظر تولید پروتئاز، ترکیبات فرار ضدقارچی، ترکیبات خارج سلولی و سیانید هیدروژن روی رشد بیمارگر در شرایط آزمایشگاه بررسی شد. تمامی جدایه‌ها، ترکیبات فرار و ترکیبات خارج سلولی تولید و باعث کاهش رشد بیمارگر با تأثیر متفاوت شدند. جدایه‌های B9، B21 و B12 تولید پروتئاز کردند، اما هیچ‌کدام از جدایه‌ها تولید سیانید هیدروژن نکردند. تأثیر جدایه‌ها بر بیمارگر در شرایط گلخانه با دو روش آغشته‌سازی خاک و آغشته‌سازی سیرچه‌ها ارزیابی شد. نتایج گلخانه‌ای نشان داد که تمام جدایه‌ها موجب کاهش بیماری شدند. جدایه‌های  B12, B21, B3, B20و B93 در مقایسه با شاهد در هر دو روش بیشتر از بقیه (بیش از 73 درصد) به‌طور معنا‌داری باعث کاهش بیماری شدند. جدایه‌های B3 و B21 بیشترین تأثیر را بر کاهش بیماری داشتند (3/83-73 درصد). همچنین تأثیر جدایه‌های باکتری بر رشد اندام‌های گیاه سیر متفاوت بود و بین آنها در سطح یک درصد (P ≤ 0.01) تفاوت معنا‌دار وجود داشت. باسیلوس باکتری‌های آنتاگونیست بیماری پوسید‌گی سفید سیر کنترل بیولوژیک https://ijpps.ut.ac.ir/article_36674_29f30bcecaff4c40c0b778b6eb7cb1b4.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 First Report of Stictospora sp. (Apicomplexa: Eugregarinida: Actinocephalidae) and its Pathogencity on White Grub, Polyphylla adspersa نخستین گزارش (Apicomplexa: Eugregarinida: Actinocephalidae)Stictospora sp. و بیمارگری آن روی لارو کرم سفید ریشۀ Polyphylla adspersa از ایران 263 272 36669 10.22059/ijpps.2014.36669 FA جمیله الوندی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه فردوسی مشهد جواد کربمی برنگ دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه فردوسی مشهد جرزی لیپا استاد، گروه کنترل بیولوژیک و قرنطینۀ مؤسسۀ گیاه‌پزشکی پوزنان، لهستان Journal Article 2013 11 12 Eugregarinidae, an endoparasite group, the members of which inhabit the intestine of alarge number of invertebrates, belong to Apicomplexa taxon. Individuals of this order areknown by their large trophozoites, morphological and behavioral dissimilarity between the twostages of trophozoite vs sporozoite, chronic effect on the host and having the nucleus beingsituated in its deutomerite part. To study this entomopathogenic pathogen and its occurrence innatural populations of white grub, Polyphylla adspersa (Col., Melolonthidae), sampling wasconducted to collect from both the second and third larval stages of the white grub (duringSeptember 2011) from urban parks and landscapes of Mashhad (Khorasane Razavi Province,Iran). The digestive tracts of 105 larvae were dissected to detect any possible infection of theentomopathogenic protists. During this process, parasitc specimens from suborder Septatorinawere observed in the foregut as well as midgut portions of the second instar larvae. Differentdevelopmental stages of the eugregarine (except oocyst and gametocyste stages) wereobserved. This apicomplexan was characterized as Stictospora sp. Morphometric parameters ofadult trophozoite and gamont (including Primite and Satellite) were assessed. The datarevealed that a trophozoite,s length is 2176 μm (1100-2800±92.06) including the three parts ofepimerite, protomerite and deutomerite. The gamonts are differentiated from each other asaccording to the nucleus location in their deutomeritic parts. Gamonts are normally of thecouple process, syzygy type of zygosis. Exposure of the infected white grub to stressconditions caused the death of the host by destroying the front parts of the digestive system.Impact of the protist was exacerbated when accompanied by the activity of some species of anOxyurida nematode. The nematode was found out as belonging to Cephalobellus genus fromThelastomatidae family,a new genus of nematode reported from Iran. Sporadic and localimpact of the protist in fluctuations of pest population density via an increase in larvalsusceptibility as well as the incidence of chronic infection could be significant.The currentstudy is the first global report on the natural infection of white grub, P.adspersabyStictospora.In the meantime, it presents the first record of the genus Stictosporafrom Iran. تک‌سلولی‌های  Eugregarinidaانگل داخلی رودۀ تعداد کثیری از بی‌مهرگان‌اند که به شاخۀ Apicomplexa تعلق دارند. افراد این راسته به سبب داشتن تروفوزوئیت‌های بزرگ، نداشتن شباهت مرفولوژیک و رفتاری بین دو مرحلۀ تروفوزوئیت و اسپوروزوئیت، دارا بودن حداقل بیماری‌زایی در میزبان و نیز استقرار هسته در قسمت دئوتومریت خود شناخته می‌شوند. به‌منظور مطالعۀ این گروه انگل حشرات، جمعیت‌‌هایی از سنین دوم و سوم لاروی کرم‌ سفید ریشه (Polyphylla adspersa (Col., Melolonthidae) در شهریور ماه 1390 از پارک‌ها و فضای سبز شهر مشهد جمع‌آوری شد و دستگاه گوارش صدوپنج لارو برای ردیابی آلودگی احتمالی به تک‌سلولی بررسی شد. طی این تحقیق، افراد انگل متعلق به زیرراستۀ Septatorina در قسمت جلویی و میانی رودۀ لارو‌های سن دوم مشاهده شدند. در بررسی انجام‌ گرفته، مراحل مختلف سیکل زندگی تک‌سلولی Stictospora sp. به استثنا‌ی اووسیست و گامتوسیست مشاهده گردید. پارامتر‌های مرفومتریک تروفوزوئیت بالغ و گامونت (شامل PrimiteوSatellite ) بر اساس روش Clopton et al. (2006) با کمی تغییر اندازه‌گیری شد. مطالعۀ انجام‌ گرفته نشان داد تروفوزوئیت به طول 2176 میکرومتر (06/92±2800-1100) شامل سه بخش اپی‌مریت، پروتومریت و دئوتومریت است و گامونت‌ها بر اساس محل قرارگیری هسته در قسمت دئوتومریت از یکدیگر متمایز می‌شوند و در لقاح نوع سیزیگای (syzygy) شرکت می‌کنند. انگل نام‌برده در صورت قرارگیری آفت در شرایط تنش، با تخریب بخش‌های جلویی دستگاه گوارش سبب مرگ میزبان می‌شد. تأثیر این تک‌سلولی هنگامی که با فعالیت گونه‌ای نماتود Oxyurida همراه می‌شد، تشدید می‌گردید. نماتود مذکور گونه‌ای منسوب به جنس Cephalobellus و از خانوادۀ Thelastomatidae است که جنسی جدید از نماتودهای مرتبط با حشرات ایران است. تأثیر لکه‌ای و موضعی تک‌سلولی در نوسانات انبوهی جمعیت لارو آفت از طریق افزایش حساسیت لاروها و بروز آلودگی مزمن می‌تواند شایان توجه باشد. پژوهش حاضر اولین گزارش جهانی آلودگی طبیعی لارو‌های کرم سفید ریشه P.adspersa به انگل مذکور است و دربردارندۀ نخستین گزارش جنس Stictospora از ایران است. آلودگی مزمن بیماری‌شناسی حشرات کرم سفید ریشه Oxyurida Septatorina https://ijpps.ut.ac.ir/article_36669_b7e2588d3cbee971f93dd87308720d90.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Study on the Genetic Diversity of Ascochyta rabiei Isolates, Cause of Chikpea Blight Disease in Lorestan Province Using SSR Marker بررسی تنوع ژنتیکی جدایه‌های Ascochyta rabiei، عامل برق‌زدگی نخود در استان لرستان با استفاده از نشانگر SSR 273 282 36673 10.22059/ijpps.2014.36673 FA منصوره رحیمی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشگاه زابل سید کاظم صباغ استادیار دانشگاه زابل 0000-0003-4241-268X محمد جوان نیکخواه استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0001-9533-0157 حسن سلطانلو استادیار، دانشگاه علوم کشاورزی گرگان محمد سالاری دانشیار دانشگاه زابل ناصر پنجه که دانشیار دانشگاه زابل Journal Article 2012 06 20 Ascochyta blight caused by Ascochyta rabiei is one of the most destructive diseasesaffecting chickpea (Cicer arietinum). To study the genetic diversity of the fungus, fifty threeisolates were rendomly collected from chikpea fields in eight different regions of LorestanProvince namely Azna, Aleshtar, Broujerd, Poldokhtar, Chegeni, Khoorramabad, Koohdasht,Noorabad.The isolates were cultured and purified on specific chickpea seed meal dextrose agarmedium. Genetic diversity among the population was assayed, employing SSR marker andusing five specific primer pairs. Similarity of the isolates was determined using Dice'scoefficient and UPGMA clustering method. Cluster analysis of data revealed that isolates withgenetic similarity distance equal to 3% were placed in 9 distinct genetic groups. PCoA analysisof data was done employing Jaccard similarity matrix in NTSYS software. According to theacquired data, from among 53 components, 15 components stood within an Eigenvalue greaterthan 1 with 90.49 % of variation being justified. Analysis of molecular variance (AMOVA)revealed the highest genetic variation (96%) within populations while distributed amongpopulations by 4%.The results finally indicated that there is considerable genetic diversityamong and between the isolates collected from different regions of the province. بیماری برق‌زدگی با عامل Ascochyta rabiei یکی از مخرب‌ترین بیماری‌های نخود است. در این تحقیق، با هدف مطالعۀ ساختار ژنتیکی قارچ عامل بیماری، نمونه‌برداری به‌صورت تصادفی از مزارع هشت منطقۀ مختلف استان لرستان (ازنا، الشتر، بروجرد، پلدختر، چگنی، خرم‌آباد، کوهدشت و نورآباد) صورت گرفت. پس از کشت نمونه‌ها روی محیط کشت اختصاصی آرد نخود، دکستروز و آگار، جدایه‌های قارچی با روش نوک هیف خالص‌سازی شد و تعداد 53 جدایۀ خالص به‌دست آمد. تنوع ژنتیکی جمعیت قارچ با نشانگر توالی تکراری ساده و با استفاده از پنج جفت آغازگر اختصاصی ارزیابی شد. تعیین تشابه جدایه با استفاده از ضریب شباهت دایس و روش الگوریتم UPGMA انجام گرفت. تجزیۀ خوشه‌ای داده‌ها نشان داد که جدایه‌ها در فاصلۀ ژنتیکی برابر با سطح تشابه 3/0 درصد در 9 گروه ژنوتیپی مشخص قرار می‌گیرند. آنالیز PCOA داده‌ها با استفاده از ماتریس تشابه جاکارد در نرم‌افزار NTSYS صورت گرفت و طبق نتایج، از بین 53 مؤلفۀ به‌دست‌آمده، 15 مؤلفه دارای مقادیر ویژۀ بزرگ‌تر از 1 بودند و 49/90 درصد تنوع موجود را توجیه کردند. آنالیز واریانس مولکولی (AMOVA) نشان داد که بیشترین مقدار تنوع ژنتیکی (96درصد) در داخل جمعیت توزیع شده بود و تنوع ژنتیکی بین جدایه‌های مختلف 4 درصد تعیین گردید. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که بین جدایه‌های جمع‌آوری‌شده از مناطق مختلف استان تنوع ژنتیکی زیادی وجود دارد. بلایت آسکوکیتایی تنوع ژنتیکی ضریب دایس نشانگر مولکولی .SSR https://ijpps.ut.ac.ir/article_36673_06a79a0a65d14504a0103acdf37f2f62.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Population Dynamics and Spatial Distribution of Important Thysanoptera Species on Wheat بررسی پراکنش فضایی و تغییرات جمعیت گونه‌های مهم بال‌ریشکدار روی گندم 283 290 36677 10.22059/ijpps.2014.36677 FA لیلا رمضانی استادیار، گروه گیاه‌پزشکی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، ملاثانی، اهواز نوشین زندی سوهانی استادیار گروه گیاه‌پزشکی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین، ملاثانی، اهواز Journal Article 2012 01 18 Population dynamics and spatial distribution of two harmful species of Thysanopteraprevalent on cereal crops (Thrips tabaci Lindman, 1888 and Haplothrips tritici Kurdjomove,1912), were investigated during 2009-2011. Weekly sampling was carried out in a one hectarof wheat field in Ramin University of Khuzestan, South-West of Ahvaz. Spatial distribution ofimmature as well as adults of either species was investigated throughTaylor’s power law andIwao’s patchiness regression methods. The results revealed that the population peak for eitherspecies occurs in late March and on the first to middle of April respectively for adults and forlarvae. Results of correlation between population dynamics (larval and adult stages) and thefactors temperature and precipitation revealed that thereis positive vs negative correlationsbetween population fluctuation and the factors of temperature vs humidity. An investigation ofthe spatial distribution throughTaylor’s power law and Iwao’s patchiness regression methodindicated that larval stage and total stages in both species are clumped. Based upon R2 and F ofregression analysis, Iwaos patchiness provided a more adequate description of spatialdistribution than Taylor’s power law for either of the species. Because the seasonal peak inthese two species' density corresponded with the period of peak bloom, thus, in order to studythe population dynamics, the earing stage is the most suitable for sampling the thrips on wheat. دینامیسم جمعیت و پراکنش فضایی دو گونۀ بال‌ریشکدار رایج روی غلات، Thrips tabaci Lindeman, 1888  و Haplothrips tritici Kurdjomov, 1912 طی سال‌های 1388-1390 بررسی شد. یک مزرعۀ گندم به وسعت یک هکتار در محوطۀ دانشگاه رامین خوزستان، واقع در جنوب غرب اهواز انتخاب شد و از بال‌ریشکداران موجود نمونه‌برداری هفتگی به‌عمل آمد. با استفاده از شاخص‌های تیلور و آیوائو، پراکنش فضایی مراحل بالغ و نابالغ این گونه‌ها برآورد و تغییرات جمعیت آنها محاسبه شد. بررسی نوسان‌های جمعیت نشان داد که اوج جمعیت هر دو گونه در اواخر اسفند و اوایل تا اواسط فروردین ماه به‌ترتیب برای جمعیت بالغ و لارو است. بررسی ارتباط بین نوسان‌های جمعیتی مراحل لاروی و بالغ هر دو گونه با دما و رطوبت نشان داد که تغییرات جمعیت با دما ارتباط مثبت دارد؛ در صورتی که هیچ‌گونه ارتباط مثبت و معنا‌داری بین رطوبت با نوسان‌های جمعیت وجود ندارد. همچنین بر اساس مقادیر ضرایب تبیین و F، مدل آیوائو برای برآورد پراکنش فضایی هر دو گونه مناسب‌تر از مدل تیلور ارزیابی شد، لذا بر اساس این مدل پراکنش لارو و مجموع مراحل (لارو و بالغین) در هر دو گونه به‌صورت تجمعی بوده است. در صورتی که هر کدام از مراحل بالغ ماده و نر پراکنش تصادفی دارند. از آنجا که افزایش جمعیت این دو گونه تابع افزایش دما و هم‌زمان با دورۀ خوشه‌دهی گندم است، این مرحله از رشد گیاه بهترین مرحله در نمونه‌برداری به منظور بررسی تغییرات جمعیت این دو گونه آفت روی گندم محسوب می‌شود. پراکنش دینامیسم جمعیت Haplothrips tritici Thrips tabaci https://ijpps.ut.ac.ir/article_36677_e153591bcb17c13db5131683be6a6b45.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Response of Eight Tomato Cultivars to Root-knot Nematode, Meloidogyne. javanica, under Glasshouse Conditions واکنش هشت رقم گوجه‌فرنگی به نماتد مولد گره ریشۀ Meloidogyne javanica در شرایط گلخانه 291 298 36679 10.22059/ijpps.2014.36679 FA کیومرث میره کی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه یاسوج محمد عبدالهی دانشیار دانشگاه یاسوج اشکبوس دهداری استادیار دانشگاه یاسوج Journal Article 2013 04 07 The present study was conducted to evaluate the response to root-knot nematode,Meloidogyne. javanica of seven in glasshouse grown tomato cultivars, two from UK (GH1 &GH12), two from Thailand (Ajeet & Karina), and three form India (Manisha, Tolstoi &Cluster5) plus one local field grown variety from Kohgiluyeh va Boyer-Ahmad Province, inthe glasshouse conditions. The factorial experiment was performed using two experimentalfactors of tomato cultivar and nematode inoculation, in a randomized complete block design of5 replications. Each and every pot was filled with pasturised soil,with the tomato seedlings attheir six-leaf stage, inoculated with 2000 second stage larvae of M. javanica. Plant growth andnematode reproductive factors were assessed 8 weeks after treatment. The tested tomatocultivars exhibited different levels of susceptibility to the nematode. Thecultivars GH12, Ajeet,Manisha and Karina proved to be significantly different from the other ones. Their gall indexwas recorded 2, so they can be considered as relatively resistant cultivars. Other cultivars, gallindex of 4 proved them susceptible to M. javanica. Throughout the study, the local variety wasshown to be the most susceptible reducing plant growth and supporting of the nematodepopulation density. این مطالعه با هدف ارزیابی واکنش هفت رقم گلخانه‌ای اصلاح‌شدۀ‌ گوجه‌فرنگی موجود در بازار شامل دو رقم از انگلستان (GH1 و GH12)، دو رقم از تایلند (Karina و Ajeet)، سه رقم از هندوستان (Manisha، Tolstoi و Cluster5) و رقم بومی مزرعه‌ای درتوم (که به میزان چشمگیری در استان کهگیلویه و بویراحمد کشت می‌گردد)، در برابر نماتد ریشه گرهی، M. javanica، در شرایط گلخانه‌ صورت گرفت. آزمایش به‌صورت فاکتوریل با دو فاکتور رقم گوجه‌فرنگی و تلقیح به نماتد در قالب طرح کاملاً تصادفی در پنج تکرار انجام گرفت. به ازای هر کیلوگرم خاک، گیاهچه‌های 6 برگی گوجه‌فرنگی با 2000 لارو سن دوم نماتد M. javanica مایه‌زنی شدند.‌ هشت هفته پس از مایه‌زنی،‌ صفات رویشی رقم‌های تحت آزمایش گوجه‌فرنگی (طول ساقه و ریشه،‌ وزن تر و خشک ساقه و ریشه) و صفات تولیدمثلی نماتد (تعداد گره، تعداد تخم و تعداد کیسۀ تخم در گرم و کل ریشه، تعداد لارو در گرم و کل خاک، جمعیت نهایی نماتد و ضریب تکثیر نماتد) ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که رقم‌های تحت بررسی درجات مختلفی از حساسیت در برابر این نماتد دارند. در صفات رویشی، رقم‌های GH12، Ajeet، Manisha و Karina نسبت به بقیۀ رقم‌ها دارای تفاوت معنا‌داری در سطح یک درصد بوده و کمترین تأثیرپذیری را از آلود‌گی به نماتد از خود نشان دادند. از طرف دیگر، رقم بومی و Tolstoi از نظر صفات رویشی به عنوان رقم‌های حساس شناخته شدند. از لحاظ صفات تکثیری نماتد، رقم‌های GH12 و Ajeet با شاخص گره 2 و فاکتور تولیدمثلی کمتر از یک به عنوان رقم‌های نیمه‌مقاوم، رقم‌های Manisha و GH1 به لحاظ شاخص گره 2 و فاکتور تولیدمثلی بیشتر از یک به عنوان رقم‌های متحمل و رقم‌های Cluster5، Tolstoi، Karina و رقم بومی به لحاظ شاخص گره 4 و فاکتور تولیدمثلی بیشتر از یک، به عنوان رقم‌های حساس مشخص گردیدند. گوجه‌فرنگی مقاومت مقایسۀ رقم‌ها نماتد ریشه‌گرهی Lycopersicon esculentum M. javanica https://ijpps.ut.ac.ir/article_36679_3fcd8a68679d59ebe1b2939ff9556b6f.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Biological Control of Alternaria Rot of Tomato byTwo Bacterial Strains, Pseudomonas fluorescens UTPf68, and Bacillus subtilis UTB96 کنترل بیولوژیک بیماری‌ پوسیدگی آلترناریایی گوجه‌فرنگی توسط استرین‌های Bacillus subtilis UTB96 و Pseudomonas fluorescens UTPf68 299 305 36678 10.22059/ijpps.2014.36678 FA سلیمان قاسمی محقق شرکت فن‌آوری زیستی طبیعت‌گرا - کرج مسعود احمد زاده استاد، گروه گیاه‌پزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0003-2009-4131 سیاوش ترابی محقق شرکت فن‌آوری زیستی طبیعت‌گرا - کرج Journal Article 2013 01 21 Poor packaging and improper management causes fruits get bruised and squeezed, allowingfor different types of rots to develop when the necessary favorable growth conditions available.Tomato fruit is beset with problems of both field and storage rot. Throughout the presentstudy, two biocontrol bacteria Pseudomonas fluorescens UTPf68, and Bacillus subtilis UTB96the large scale production of which had been successfully carried out in industrial bioreactorwere tested against some isolated tomato post harvest pathogens, in eitherin vitroor in vivoconditions. AlphaDual culture results indicated that B. subtilis UTB96 inhibited mycelialgrowth of Alternaria alternata and of Penicillium spp. for about 68.7 and 81.7 percentrespectively. Also, P. fluorescens UTPf68 was shown to prevent the mycelial growth of A.alternata and of Penicillium spp. by about 62.2 and 24.3 percent respectively. A substantialpotential of the bacterial strains, in preventing the growth of fungus A. alternata on tomatofruit was finally observed. The bacterium B. subtilis UTB96 reduced rot development oftomato fruits caused by A. alternate for about 92.5 percent. Meanwhile, bacterium P.fluorescens UTPf68 inhibited the mycelial growth of the postharvest pathogen A. alternata ontomato fruits by about 76.5 percent. The results of this study plus future complementaryresearches can help the development and application of large scale biological control intendedto reduce the post harvest incidence of diseases. میوه‌های گوجه‌فرنگی هم در مزرعه و هم در انبار در معرض پوسیدگی‌های میکروبی پس از برداشت قرار دارند. در این پژوهش پس از جداسازی عوامل پوسیدگیگوجه‌فرنگی، دو باکتری بیوکنترل Bacillus subtilis UTB96 و Pseudomonas fluorescens UTPf68 که تولید نیمه‌انبوه آنها در بیوراکتور صنعتی با موفقیت به انجام رسیده بود، در دو حالت کشت متقابل و بررسی روی میوه‌ها، بر این بیمارگرها بررسی شدند.طبق نتایج به‌دست‌آمده از کشت متقابل، باکتری B. subtilis UTB96 توانست به‌ترتیب به میزان 7/68 و 7/81 درصد از رشد قارچ‌های Alternaria alternata و Penicillium sp. جلوگیری کند. همچنین باکتری P. fluorescens UTPf68 نیز به‌ترتیب به میزان 2/62 و 3/24 درصد از رشد میسلیوم قارچ‌های A. alternata و Penicillium sp.جلوگیری کرد. همچنین نتایج نشان داد که این باکتری‌ها تأثیر خوبی در جلوگیری از رشد قارچ A. alternata روی گوجه‌فرنگی دارند. تا آنجا که باکتری B. subtilis UTB96 توانست 5/92 درصد از رشد قارچ A. alternataجلوگیری کند. باکتری P. fluorescens UTPF68 نیز به میزان 5/76 درصد از رشد میسلیوم قارچ‌ A. alternata و ایجاد پوسیدگی روی گوجه‌فرنگی جلوگیری کرد. نتایج این پژوهش به همراه تحقیقات تکمیلی‌ دربارۀ این باکتری‌های مفید می‌تواند به توسعه و کاربردی شدن کنترل بیولوژیک بیماری‌های پس ‌از‌ برداشت کمک کند. بیماری‌های پس از برداشت گوجه‌فرنگی Alternaria alternata Bacillus subtilis UTB96 Pseudomonas fluorescens UTPf68 https://ijpps.ut.ac.ir/article_36678_d75329ccac3548b31b25ded9fde8866f.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Study on Partial Resistance to Sheath Blight Disease (Rhizoctonia solani AG1- IA) in Iranian and Selected Exotic Cultivars of Rice بررسی مقاومت نسبی در ارقام برنج ایرانی و ارقام منتخب خارجی در مقابل بیماری سوختگی غلاف (Rhizoctonia solani AG-1 IA) 307 317 36680 10.22059/ijpps.2014.36680 FA فریدون پاداشت دهکایی استادیار پژوهش، مربیان پژوهش و کارشناسان بخش گیاه‌پزشکی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران لای تیتیا ویلکویت پژوهشگر ارشد مؤسسۀ بین‌المللی تحقیقات برنج، فیلیپین علی اکبر عبادی استادیار پژوهش، مربیان پژوهش و کارشناسان بخش گیاه‌پزشکی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران محسن قدسی استادیار پژوهش، مربیان پژوهش و کارشناسان بخش گیاه‌پزشکی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران سمیه داریوش استادیار پژوهش، مربیان پژوهش و کارشناسان بخش گیاه‌پزشکی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران ابراهیم دودابی نژاد استادیار پژوهش، مربیان پژوهش و کارشناسان بخش گیاه‌پزشکی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران حسن پورفرهنگ استادیار پژوهش، مربیان پژوهش و کارشناسان بخش گیاه‌پزشکی مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران Journal Article 2013 04 10  Rice sheath blight disease caused by Rhizoctonia solani AG1- IA is the secondeconomically important disease of the crop in most rice- growing regions of the world,including Northern of Iran. The disease is mainly controlled through application of fungicides.The present study was performed to identify the candidate cultivar (cultivars) as source ofresistance to the pathogen in rice field conditions in Northern Iran. Thirty seven vs twentythree rice cultivars respectively from Iranian Local (IL) and IranianImproved (II) cultivarsalong with ten Foreign Resistant (FR) cultivars were field grownat the Rice Research Instituteof Iran. They were inoculated with the mycelial mass of a virulent isolate (G309) of pathogen,45 days after being transplanted. To supply favorable humidity for disease development, theplants were kept wet until the evaluation time through 2-5 times of daily water spraying, whileapplying a overhead water sprayer system available on the field. Assessment of cultivars,reaction was done by recording the Sheath Blight Severity as appeared on the sheath (SSS),number of Lesions on the Sheath (LS), Relative Lesion Height (RLH), percentage of InfectedTiller (IT), number of Dead and Green Leaves(DL and GL), Number of tillers (Nt), TillerAngle (TA), Stem Width (SW), and Plant Height (PH). Results indicated that, the group of FRcultivars significantly differed from groups (IL) and (II) cultivars by exhibiting less SSS, LS,DL vs more GL. Cluster analysis of the cultivars as based on RLH, SSS and DL, usingUPGMA method revealed 4 groups. One of the grpups comprised of: Jasmine 85, Teqing,Pecos and Tetep was observed as resistant, whereas, another one containing Swarna (Foreignsusceptible), Moosatarom, Hassansaraei, Jamshidjo, Khazar, Shiroodi, D4 (IL and II), andFujiminori was recorded as susceptible. Analysis of the relationship between plant traits anddisease response indicated that RLH and SSS were not significantly correlated with theassessed morphological characteristics as regarded FR cultivars, whereas a positive significantcorrelation was observed between SSS and TA (r = 0.20, P. value= 0.033), and a negative onebetween RLH and PH (r = -0.29, P. value= 0.002) as detected on local cultivars. بیماری سوختگی غلاف برنج ناشی از قارچRhizoctonia solani AG1- IA  دومین بیماری مهم برنج از لحاظ اقتصادی در بیشتر مناطق کشت برنج دنیا از جمله ایران است. این بیماری اساساً به کمک قارچ‌کش‌ها کنترل می‌شود. تحقیق حاضر به منظور شناسایی رقم یا ارقام برنج به عنوان منبع مقاومت به این بیمارگر در شرایط مزرعه‌ای شمال ایران انجام گرفت. 37 رقم برنج محلی و 23 رقم اصلاح‌شدۀ ایرانی به همراه 10 رقم خارجی در مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور کشت شدند. کلیۀ ارقام 45 روز پس از نشاکاری با استفاده از تودۀ میسلیومی یک جدایۀ پرآزار G309 بیمارگر مایه‌زنی شدند. برای تأمین رطوبت مناسب جهت توسعۀ بیماری همۀ بوته‌ها تا زمان ارزیابی به کمک یک سیستم افشانۀ آب روزانه 2 تا 5 بار آب‌پاشی گردیدند. برای ارزیابی، شاخص‌های شدت بیماری روی غلاف، تعداد لکه‌های روی غلاف، ارتفاع نسبی آلودگی، درصد پنجه‌های آلوده، تعداد برگ‌های سبز و مرده، ارتفاع بوته، تعداد پنجه، زاویۀ پنجه و قطر ساقه اندازه‌گیری شدند. نتایج حاصل از تجزیۀ واریانس داده‌ها نشان داد که گروه ارقام خارجی با شدت بیماری و تعداد لکۀ کمتر روی غلاف، تعداد برگ مردۀ کمتر و تعداد برگ سبز بیشتر به‌طور معنا‌داری از گروه‌های ارقام محلی و اصلاح‌شدۀ ایرانی متفاوت بود. همۀ ارقام تحت مطالعه در تجزیۀ خوشه‌ای به روش UPGMA و بر اساس ارتفاع نسبی آلودگی، شدت بیماری روی غلاف و تعداد برگ مرده به چهار گروه تفکیک شدند. گروه مقاوم شامل Jasmine 85، Teqing، Pecos و Tetep و گروه حساس شامل Swarna (حساس خارجی) و موسی‌طارم، حسن‌سرایی، جمشیدجو، خزر، شیرودی، D4 (ارقام محلی و اصلاح‌شدۀ ایرانی) و فوجی‌مینوری بودند. بررسی ارتباط بین شاخص‌های مورفولوژیکی با واکنش به بیماری نشان داد که در ارقام خارجی هیچ‌گونه هم‌بستگی معنا‌داری بین ارتفاع نسبی آلودگی و شدت بیماری روی غلاف با صفات مورفولوژیکی اندازه‌گیری‌شده وجود نداشت. درحالی‌که در ارقام محلی یک هم‌بستگی مثبت و معنا‌دار بین شدت بیماری روی غلاف با زاویۀ پنجه (033/0=  P. value،20/0 =r ) و یک هم‌بستگی منفی و معنا‌دار بین ارتفاع نسبی آلودگی با ارتفاع بوته (002/0 =  P.value ، 29/0- = r) به‌دست آمد. ارقام برنج بیماری سوختگی غلاف مقاومت نسبی Rhizoctonia solani https://ijpps.ut.ac.ir/article_36680_7eab3cc8b79a0665f796eea7c14b2d90.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Evaluation of Mechanisms of Barley Genotypes Tolerance and Antixenosis Schizaphis graminum (Rondani) ارزیابی مکانیسم های تحمل و آنتی زنوز در ژنوتیپ های جو نسبت به شته معمولی گندم، Schizaphis graminum 319 327 36682 10.22059/ijpps.2014.36682 FA روژین احمدی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ارومیه سید علی صفوی استادیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ارومیه 0000-0002-8300-6138 علیرضا عیوضی استادیار، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی ارومیه Journal Article 2011 12 12 Schizaphis graminum (Rondani) (Hem.: Aphididae) is one of the seriously injurious pestsof cereals particularly of barley. The population of the pest has beenon the increase in recentyears. Besides chemical control, another practically suitable method of controlling the pest isthe use of resistant barley genotypes. In this research, 47 advanced lines along with 13 cultivarswere screened in their seedling stagesin greenhouse conditions (25±2ºC, 55±10% relativehumidity and 16:8 photophase) while testing basis two mechanisms of antixenosis andtolerance on them. Screening was made on the basis of mean number of aphids (14 days afterinfection with the aphid). Rhaihan, Nosrat cultivars as well as line20 (Mall-4-3094-2//Alpha/Cum/3/Victoria/…ICB01-1368-0AP),carrying the least, whileline13(Legia/CWB117-5-9-5), line44 (Sls/Bda//Sararood-1) and Zarjo cultivar attracting the mostmean number of aphids, were selected for antixenosis and for tolerance tests. Antixenosisexperiment was carried out as based upon the number of attracted aphids to different cultivarswithin 24, 48, and 72 hours following insect release. Results indicated that Zarjo and Raihancultivars bore the weakest vs the strongest antixenosis, respectively, as observed within all thethree experimental times. Tolerance experiment was judged by the effect of aphid feeding onhost plant height wise. Raihan cultivar had the most increase in its secondary height (comparedwith control) and the least percentage of decrease in its main height (%2.09). Conversely, Zarjocultivar exhibited the least increase in its secondary height (compared with control) and thegreatest percentage of decrease in its main height (%65.96), suggesting a least level oftolerance. شتۀ معمولی گندم، (Hem.: Aphididae) Schizaphis graminum (Rondani)، یکی از آفات مهم غلات به‌ویژه جو است که در سال‌های اخیر جمعیت رو به رشدی داشته است. یکی از مناسب‌ترین روش‌های کنترل این آفت با در نظر گرفتن آثار سوء ناشی از کاربرد آفت‌کش‌ها، استفاده از ژنوتیپ‌های مقاوم جو است. در این تحقیق، 47 لاین پیشرفته و 13 رقم جو در مرحلۀ گیاهچه غربالگری شد و دو مکانیسم آنتی‌زنوز و تحمل در آنها بررسی شد. آزمایش در گلخانه‌ای با شرایط دمایی ºC 2±25، رطوبت نسبی 10±55% و دورۀ نوری 16:8 انجام گرفت. غربالگری بر اساس میانگین تعداد شته (بعد از 14 روز آلودگی با شته) انجام گرفت و ارقام ریحان، نصرت و لاین 20(Mall-4-3094- 2//Alpha/Cum/3/Victoria/…ICB01-1368-0AP) با کمترین و لاین 13 (Legia/CWB117-5-9-5)، لاین 44 (Sls/Bda//Sararood-1) و رقم زرجو با بیشترین میانگین تعداد شته برای اجرای آزمایش‌های آنتی‌زنوز و تحمل انتخاب شدند. در آزمایش آنتی‌زنوز، بر اساس تعداد شتۀ جلب شده (24، 48 و 72 ساعت پس از رهاسازی) نتایج نشان داد در مجموع هر سه زمان رقم زرجو و ریحان به‌ترتیب کمترین و بیشترین آنتی‌زنوز را داشتند. در آزمایش تحمل (که بر اساس تأثیر تغذیۀ شته روی ارتفاع گیاهان آلوده بررسی شد)، نتایج نشان داد رقم ریحان بیشترین افزایش ارتفاع ثانویه (در مقایسه با شاهد) و کمترین درصد کاهش ارتفاع (09/2%) را داشت. درحالی‌که، رقم زرجو با کمترین افزایش ارتفاع ثانویه (در مقایسه با شاهد) و بیشترین درصد کاهش ارتفاع (96/65%) کمترین سطح تحمل را داشت. تحمل جو شتۀ معمولی گندم غربال https://ijpps.ut.ac.ir/article_36682_6e1e62335a75d469de0550c35fbc45ba.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 Biological Characteristics and Life Table Parameters of the Olive Leaf Moth, Palpita unionalis (Lep.: Pyralidae) Feeding on Three Olive Varieties in Iran ویژگی های زیستی و پارامترهای جدول زندگی شب پره جوانه خوار زیتون (Palpita unionalis) روی سه رقم رایج زیتون در ایران 329 338 36683 10.22059/ijpps.2014.36683 FA پگاه نظری دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه زنجان حسن رحمانی استادیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه زنجان اورنگ کاوسی استادیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه زنجان 0000-0001-9069-6600 علی سلیمانی استادیار، گروه باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه زنجان زهرا زارعی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاه‌پزشکی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه زنجان Journal Article 2013 05 01 Olive leaf moth, Palpita unionalis (Hübner) is an injurious pest of nurseries, of young olivetrees, and also of the suckers of old trees. In feeds on some other such host plants as Ash,Jasmine and Privet. Knowledge of the biology and life table parameters of the pest species isneeded in any pest management program. In this work, life history traits and life tableparameters as well as the population projection of P. unionalis were studied at 25± 1oC, 65±5% R.H. and photoperiodism of 16:8 (L: D) on three olive cultivars of: Zard, Rowghani andKronaiki. The age- stage, two-sex life table is made used of incorporate both sexes and thevariation in developmental rate among individuals and as well to obtain accurate populationparameters. The developmental time of immature stages (egg to adult emergence) on Kronaiki,Rowghani and Zard recorded were 35.05, 33.78 and 36.08 days, respectively. The longevity ofthe female vs male adults in the three varieties were (9.33 and 7.00), (10.64 and 10.60) and(10.21 and 8.10) days, respectively. There was no significant difference observed among thelife table parameters of the three tested varieties. The intrinsic rates of population increase onKronaiki, Rowghani and Zard were 0.044, 0.049 and 0.047 d-1, respectively. The highest netreproductivity was found to be 8.61 offsprings per individual on Rowghani. Mean generationtimes (T) on the three varieties were 43.56, 42.12 and 42.04, respectively. Overall, Kronaikiwas evaluated as the most undesirable as regards the pest. Therefore, considering otheradvantages of the variety and also considering the other pest species, this variety could berecommended as the most suitable one to largely reduce the pest problem.  زیتونPalpita unionalis Hübner  یکی از آفات مهم نهالستان‌ها، باغ‌های جوان زیتون و همین‌طور پاجوش‌های درختان مسن زیتون است. این آفت به میزبان‌های دیگر از جمله زبان‌گنجشک، یاسمن و برگ‌نو هم خسارت وارد می‌کند. انجام هرگونه اقدام مدیریتی برای کنترل هرگونه آفت مستلزم شناخت ویژگی‌های زیستی و پارامترهای جدول زندگی است. ویژگی‌های زیستی، پارامترهای جدول زندگی و پیش‌بینی جمعیت شب‌پرۀ جوانه‌خوار زیتون روی سه رقم کرونایکی، روغنی و زرد در دمای 1 ± 25 درجۀ سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 65 درصد و دورۀ نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی در آزمایشگاه مطالعه شد. برای مطالعۀ جدول زندگی از نظریۀ جدول زندگی سن – مرحله، دوجنسی استفاده شد. مدت زمان نشو و نمای مراحل نابالغ (از تخم تا زمان ظهور حشرات بالغ) در رقم‌های کرونایکی، روغنی و زرد به‌ترتیب 05/35، 78/33 و 08/36 روز و طول عمر شب‌پره‌های بالغ ماده و نر به‌ترتیب ارقام ذکر شده (33/9، 00/7)، (64/10، 60/10) و (21/10، 10/8) روز به‌دست آمد. پارامترهای جدول زندگی روی سه رقم تحت استفاده اختلاف معنا‌داری با هم نداشتند. نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) به‌ترتیب 044/0، 049/0، 047/0 بر روز در کرونایکی، روغنی و زرد مشاهده شد. بیشترین مقدار نرخ خالص تولیدمثل (R0) (61/8 نتاج به ازای هر فرد) مربوط به رقم روغنی به‌دست آمد. طول مدت زمان یک نسل (T) در کرونایکی 56/43 روز، در روغنی 12/42 روز و در زرد 04/42 روز بود. به‌طور کلی رقم کرونایکی میزبان نامناسب‌‌تری برای رشد این شب‌پره ارزیابی شد و برای کاهش خسارت این آفت کاشت آن با مدنظر قراردادن ویژگی‌های دیگر و نیز شرایط آفات دیگر قابل توصیه است. جدول زندگی دوجنسی زیتون ویژگی زیستی https://ijpps.ut.ac.ir/article_36683_06b9554696791e906aaea89352794839.pdf
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران دانش گیاهپزشکی ایران 2008-4781 44 2 2014 02 20 The Effect of Irrigation Interval on Reproduction Traits of Root-knot Nematode(Meloidogyne javanica) in Two Navy Bean(Phaseolus vulgaris )Varieties اثر دور آبیاری بر صفات تکثیری نماتد مولد گره ریشه (Meloidogyne javanica) در دو رقم لوبیاسفید (Phaseolus vulgaris) 339 349 36681 10.22059/ijpps.2014.36681 FA محمد مجتبی کامل منش استادیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران مریم یارمحمودی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران Journal Article 2013 04 21 Root-knot nemaode which causes extensive damage to legumes and cerealshas beenreported in many countries. The nematods has been observed on legumes, roots in manyregions of the world, causing swollen root and yield reduction. In order to evaluate the effect ofirrigation interval on reproductive traits of root-knot nematode, and the damage inflicteduponnavy bean, a study was conducted in 2011 in the research greenhouses of Shiraz Islamic AzadUniversity. Thefactorial experiment was arranged in an RCB design of three replications.Three factors, including- variety at two levels; irrigation interval at three levels, andinfestationat two levels were considered. Nematode inoculation was conducted at the seedlingstage of navy bean by a number of 2000 eggs plus second stage juveniles per kg of soil in eachpot. Plant growth and nematode reproduction trends were started to be assessed two monthsfollowing inoculation. On the basis of the recorded results the effect of irrigation interval onthe whole traits, related to nematode, was significant at a 1% level of probability. The highestand the lowest number of galls per root, egg mass per root, nematode final population as wellas reproduction traits were recorded for the 48 and 96 hour irrigation intervals respectively.The two irrigation treatments significantly differed at 5% level as regards the four tested traits.The results also revealed that varieties at different irrigation intervals responded differently tonematode damage. As much as the soil moisture content was less, the nematode was moredisabled and plants grew with more vigor. So, maybe one can retard the growth of nematodesby management of irrigation interval especially when the probability of damage of thenematode is high, although the economic performance of the crop should also be put intoconsideration. نماتد مولد گره ریشه (Meloidogyne javanica) در بسیاری از کشورها گزارش شده و خسارت وسیعی را به مزارع حبوبات و غلات می‌زند. این نماتد روی ریشۀ حبوبات در بیشتر مناطق دنیا مشاهده شده است و سبب متورم شدن ریشه و نقصان محصول می‌گردد. به منظور بررسی اثر دور آبیاری بر روی صفات تکثیری این نماتد و تأثیر خسارت آن روی گیاه لوبیاسفید تحقیق حاضر در سال 1390 در گلخانۀ تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی شیراز انجام گرفت. آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کاملاً تصادفی با سه تکرار پیاده گردید. سه فاکتور، رقم در دو سطح، دور آبیاری در سه سطح و آلودگی در دو سطح منظور گردیدند. مایه‌زنی نماتد در مرحلۀ گیاهچه‌ای و به میزان 2000 تخم و لارو سن دو به ازای هر کیلوگرم خاک انجام گرفت، و دو ماه پس از مایه‌زنی صفات رشدی گیاه و شاخص‌های تکثیری نماتد اندازه‌گیری شد. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، اثر دور آبیاری برای تمامی صفات مربوط به تکثیر نماتد در سطح احتمال 1% معنا‌دار شد. در صفات تعداد گره در هر ریشه، تعداد کیسۀ تخم در هر ریشه، جمعیت نهایی نماتد و فاکتور تولیدمثلی بیشترین مقدار مربوط به دور آبیاری 48 ساعت و کمترین مقدار مربوط به دور آبیاری 96 ساعت بود که این دو در هر چهار صفت قید شده در سطح احتمال 5% با یکدیگر اختلاف معنا‌دار داشتند. نتایج همچنین نشان داد که ارقام در دورهای آبیاری مختلف واکنش‌های متفاوتی به خسارت نماتد نشان می‌دهند. به‌طوری که هر چه رطوبت کمتر باشد، نماتد غیرفعال‌تر است و گیاه بروز بهتری دارد. بنابراین، در شرایطی که احتمال خسارت نماتد بالاست، شاید بتوان با مدیریت دور آبیاری نماتد را به حالت غیرفعال درآورد. البته در این حالت بایستی به عملکرد اقتصادی گیاه نیز توجه داشت. دور آبیاری فاکتور تولیدمثلی لوبیاسفید نماتد مولد گره ریشه https://ijpps.ut.ac.ir/article_36681_7a9044f58ba25564d2a56b6007c47165.pdf